ZIMBABWE 1995
Zaterdag 9 september 1995
In ben grieperig en leef op grieppoeders en zakdoeken. Het weer is niet zo best, regen en wind. De rugzakken zijn niet zwaar, 12.5 kg p.p. We leren het al. Slaapzakken toch maar meegenomen, want we lazen dat het ’s nachts toch koud kan zijn.
In Zurich hebben we een tussenstop. In Zwitserland is het beter weer. Het vliegveld Kloten is niet groot, wel leuk ingedeeld. Nu zitten we in het vliegtuig naar Harare met een volle maag. Ik heb redelijke beenruimte.
Zondag 10 september 1995
We zijn aangekomen op vliegveld van Harare, het is klein en rommelig. Na het ophalen van de bagage geld en de huurauto opgehaald. We hebben een witte Mazda 323. Wel wat problemen met Hertz over de gemaakte afspraken dus daar maar achteraan. Het is wel wennen dat je hier links rijdt. De wegen zijn wel breed en overzichtelijk. Geen hectisch verkeer. De eerste indruk is dat de mensen hier aardig zijn. Ze zijn vrij goed gekleed en ook vrij groot. Ze zien er minder arm uit als we dachten, maar het is ook een grote stad.
Het hotel “Russell” waar we slapen is rustig en netjes. Ook de bediening is aardig en het eten goed. Wel vroeg slapen om een beetje in te halen.
Maandag 11 september 1995.
Vandaag doen we het rustig aan. We gaan de omgeving verkennen. Bij Hertz een aantal dingen geregeld, maar de verzekering kon niet veranderd worden. We hebben vandaag huisjes in natuurparken geboekt bij een bureau voor natuurreservaten. We moesten meteen geld bijhalen want het moet allemaal meteen betaald worden. Omdat we toch in de buurt waren, bezochten we een botanische tuin. Wel leuk maar niet bijzonder. We hadden in de planning om een vogeltuin te bezoeken maar die konden we niet vinden. Sinaasappels gekocht onderweg, 7 stuks voor fl. 1,-! Huizen hier zijn erg mooi, bij ieder huis loopt bewaking. Als je de auto ergens neerzet wordt er voor fl. 0,40 op gepast. Harare zal wel een criminele stad zijn.
We zijn blij dat we een huurauto hebben en niet met het openbaar vervoer moeten.
Morgen reizen we verder, de spullen zijn ingepakt.
Dinsdag 12 september 1995
Vroeg uit Harare vertrokken richting Masvingo. Dat is 292 km. We gaan naar Great Zimbabwe. Onderweg veel mooie vogels gezien met prachtige kleuren, geel, blauw, zwart, wit en ook veel ijsvogels en roofvogels. Langs de kant van de weg liepen wilde zwijnen en een troep apen. De natuur is soms droog en dor, dan weer wat mooier met groene bomen en keien zo groot als een huis. Dan is het weer vlak en dan weer bergachtig. We hebben een moeder en haar dochter een lift gegeven naar het ziekenhuis waar moeder werkt. De dochter wees ons de weg naar het postkantoor waar we naar huis konden bellen.
Vanmiddag kwamen we aan bij Mutirikwe Lodges vlakbij Lake Mutirikwe. Heel gezellige en schone huisjes met een leuke badkamer, keuken en huiskamer. Boven 3 slaapkamers. Net een sprookjeshuis met een rieten dak. Veel vogeltjes zitten hier en de wevertjes zijn druk bezig met het maken van nestjes in een boom bij het zwembad. Vanavond hebben we 2 km terug in een restaurant gegeven, gezellig buiten gezeten. Gisteren in Harare konden we niet buiten zitten, daar was het kouder dan hier.
Woensdag 13 september 1995
Ik werd al vroeg wakker gemaakt. Uh, en we zouden uitslapen? Na een uitgebreid ontbijt vertrokken we naar Great Zimbabwe. Dit is een oude plaats, leuk om te zien en niet druk. Er liggen grote stenen en hoge ronde muren waarbij geen cement is gebruikt. Het is ontdekt in de 16e eeuw en er is maar weinig over bekend. Er werd wel handel gedreven, ze ruilden goud en diamanten voor vee. Bij Great Zimbabwe is een traditioneel dorp waar ze nog in authentieke kleding lopen. We hebben een klein museum bezocht met veel vogels en hagedissen. Er was ook een rotsdas. De bomen hebben hier prachtige kleuren. Vanmiddag hebben we het rustig aan gedaan en even naar het meer gewandeld. We hebben vanavond gegeten met een Oostenrijks stel en een Amerikaanse. Zij hadden geen vervoer naar het restaurant dus reden ze met ons mee.
Donderdag 14 september 1995
Vandaag moesten we vroeg op voor de gamedrive richting Masvingo bij het Nationale Park Mutirikwe. We waren om 8 uur de eerste bezoekers van vandaag. Met een route-beschrijving het park in. We zagen een secretarisvogel, zebra’s, verschillende soorten herten en veel gnoe’s. Prachtige vogels in diverse kleuren, veel wilde varkens en maar liefst 7 witte neushoorns, prachtig. Door de goede schutkleuren zie je de dieren niet altijd snel. De natuur is prachtig, je kijkt je ogen uit. Het uitzicht over het meer is ook erg mooi.
In de middag kwamen we weer bij het huisje. Vanavond was er een buffet in het hotel, erg lekker.
Vrijdag 15 september 1995
Vandaag geen haast gemaakt. Rustig ontbeten en op zoek naar rotstekeningen van de bosjesmannen. Kinderen uit de buurt wisten de weg en hebben ons de tekeningen aangewezen. De tekeningen stelden mannen en vrouwen en herten voor en allemaal waren ze in een roodbruine kleur aangebracht. Volgens de kinderen zijn de tekeningen gemaakt met bloed van koedoe’s. Daarna brachten ze ons naar een plek waar nijlpaarden zitten. Na een stuk rijden met de auto en anderhalf uur lopen, zagen we wel pootafdrukken en ontlasting maar geen nijlpaarden. Er kwamen alsmaar meer kinderen bij. De meesten gingen niet met ons mee, alleen Ruftus en Daniël wel. We hebben cola voor ze gekocht en dat hadden ze nog nooit op. Ze lieten ons ook nog een grot zien. We zijn weer verder gegaan in een prachtige omgeving met veel kleine dorpjes. We kwamen bijna geen auto’s tegen. Ik heb onderweg wat ballonnen uitgedeeld aan zo’n 30 kinderen die uit alle hoeken en gaten kwamen. De weg naar de volgende rotstekeningen was hobbelig en slecht, maar de tekeningen waren wel mooi. Op de terugweg bekeken we een kapel met uitzicht over de stuwdam. Onderweg liep een jongen met een mand in zijn handen. Toen hij ons zag schrok hij ontzettend. Hij zette de mand snel neer en rende weg. Volgens Ruftus en Daniël had die knul nog nooit blanken gezien.
Zaterdag 16 september 1995
Gelukkig was het vandaag warmer dan gisteren. We hebben het eerste souvenir gekocht, een houten beeld en een beeld van een neushoorn met jong. We hadden niet veel op het programma staan en zijn rond het meer gereden. Je kan wel duidelijk het verschil zien tussen arm en rijk. De blanken hebben het voor het zeggen. Er zijn ook wel Afrikanen die het goed hebben, zij zijn een stuk dikker en dragen goede kleding. Het was hier leuk vertoeven in dit huisje maar we gaan weer inpakken. Morgen gaan we richting Bulawayo. We hebben daar al een huisje besproken in het Matopos N.P.
Zondag 17 september 1995
We zijn vanmorgen vertrokken naar Maleme Dam in het Matopos Park. We deden er de hele ochtend over. Het was ook erg warm. Onderweg weer leuke kleine dorpjes en mooie gebieden. Het stikt hier alleen van de kleine zwarte vliegjes die bijten en in je oren kruipen. We gingen in het restaurant van het park eten, 27 km verderop. De weg was één grote duisternis. We zagen nog wel een grote uil en een klein hertje. Het huisje is hier kleiner maar wel schoon.
Maandag 18 september 1995
Omdat we niet zo vroeg waren hebben we het kleinste gedeelte van het park bezocht. Hierna naar het graf van Cecil Rhodes geweest. Het graf ligt op de top van een heuvel en daarvandaan heb je een prachtig uitzicht. Ook hier zijn in de buurt tekeningen van de bosjesmannen te zien. Matopos is een afwisselend park, dan weer woest en dan weer rustig. Bij Mtsheleli Dam bloeien veel waterlelies. Op een rots in het meer zat een grote visarend. Je moet hier alleen niet gaan pootje baden of zwemmen want er zit bilharzia in het water. Ondanks de afstand naar het restaurant hebben we toch weer daar gegeten. ’s Nachts zitten er op het plein bij het huisje veel eekhoorns en rotsdassen.
Dinsdag 19 september 1995
We zijn vandaag vroeg vertrokken voor de game-drive. Het was vandaag zowaar koud en af en toe een drupje regen. We reden eerst naar een waterplas maar die stond droog, bij de tweede stond nog wel water en zagen we veel watervogels, ooievaars, witte reigers, lepelaars. Ook krokodillen en nijlpaarden. In het park zelf zebra’s, herten, groundhornbills en ook hier veel mooi gekleurde vogels. Vanmiddag begon het harder te regenen en zijn we na het tanken geld gaan halen in Bulawayo.
Woensdag 20 september 1995
We wilden vanmorgen gaan paardrijden maar het kan pas vanmiddag. We zijn dan ook op zoek gegaan in het park naar de zwarte neushoorn. Wel giraffen gezien onderweg naar de Dam en bij de Dam nijlpaarden, maar neushoorns konden we niet vinden. Tot een buschauffeur ons een tip gaf en we terugreden in de richting waar we vandaan kwamen. Ja, daar zagen we een zwarte neushoorn. Later zagen we er vlakbij de uitgang van het park nog een en die had zelfs een jong bij zich. De dag kon niet meer stuk. Je ziet hier ook veel roofvogels. Vanmiddag dus voor het eerst op een paard het park in. We hebben 2 uur met de gids door het park gereden. Die beesten luisteren echt niet. ’s Avonds een zere kont!
Donderdag 21 september 1995
Vanmorgen vertrokken terug naar Bulawayo. De Khami-ruïnes die we bekeken stelden minder voor dan verwacht. In het centrum van Bulawayo wel naar een leuk museum geweest. Daar zag je behalve opgezette dieren ook een hele verzameling insecten, vlinders en mineralen. Hier lieten ze ook zien hoe ze in de mijnen werken. Hierna zochten we ons hotel op: het Selborne Hotel. In de stad zagen we een wielerwedstrijd die werd gehouden voor de 6e All Africa Games die dit jaar hier in Zimbabwe gehouden werd.
Vrijdag 22 september 1995
Vandaag naar Hwange vertrokken. De weg ernaartoe was lang, warm en saai. Rond het middaguur kwamen we aan in Main Camp. Shit, we bleken een dag te vroeg te zijn en moesten op zoek naar een ander hotel. We kwamen uit bij het Gwaai River Hotel, een leuk hotel met zwembad. Het is hier lekker rustig.
Zaterdag 23 september 1995
Vroeg vertrokken voor de game-drive. Het landschap hier is verschrikkelijk droog en vlak. Wel veel dieren en vogels met heel mooie kleuren. Aan het eind van de dag zagen we veel buffels. Hier zijn wel meer toeristen dan we tot nu toe gewend zijn. De drinkplaatsen in het park stonden droog en in sommige drinkplaatsen wordt water uit de grond gepompt. Er zijn uitkijkposten dat je vanuit de hoogte kan kijken naar de dieren, dan zie je ze wel al van ver aankomen. Vandaag en morgen slapen we dus bij Main Camp.
Zondag 24 september 1995
Om half 6 ging de wekker want we wilden vroeg het park in. Het is dan het koelst en zie je de meeste dieren. Overdag is het te warm en dan zoeken ze allemaal verkoeling in de schaduw, onder bomen of struiken en dan zie je veel minder. Bij een drinkplaats zagen we een groep van wel 90 olifanten. We hebben jammer genoeg nog geen leeuwen gezien. Wel veel gnoe’s en herten. Bij het huisje lopen de apen gewoon bij je langs. Morgen gaan we 130 kilometer door het park naar Camp Sinamatella.
Maandag 25 september 1995
Onderweg naar Sinamatella zijn we een paar keer gestopt bij drinkplaatsen. We zagen weer van alles: pelikanen, hyena’s, olifanten en herten. Bij een drinkplaats riepen 2 werklui ons. Ze vertelden dat de waterpomp al 2 dagen kapot was en dat er verder niemand langskwam. Ze hadden bijna geen eten meer. We gaven ze wat eten en drinken van ons en beloofden het in Sinamatella door te geven. Bij het meer, waar je het liefst zelf even in zou willen springen, zaten nijlpaarden, krokodillen, grote mooie watervogels, zebra’s, herten en olifanten. Bij deze verblijfplaats is het gezelliger dan bij Main Camp. Hier lopen de eekhoorns zo om je heen, bij het vijvertje voor ons huisje komen de vogels water drinken. Er was helaas geen ventilator in onze kamer en het stikte van de muggen. En vreselijk warm.
Dinsdag 26 september 1995
Vandaag naar de Mandavu Dam geweest. We dachten hier veel dieren te gaan zien maar dat viel wel tegen. We reden wel een keer tussen een hele kudde buffels en na een tijd zagen we 3 jachtluipaarden. Dat was wel even heel bijzonder. Veel roofvogels vandaag.
Woensdag 27 september 1995
Bij Robins Camp zouden veel leeuwen zitten dus daar naar toe. De weg ernaartoe was wisselend, soms droog met zwarte bomen en dan weer groene bomen. Onderweg veel olifanten, herten, zebra’s en vogels. Uiteindelijk kwamen we bij Robins Camp zonder een leeuw te hebben gezien. In het kamp iets gedronken dan maar in een uitkijktoren geklommen om van het uitzicht te genieten. Op de terugweg zagen we maar liefst 6 leeuwinnen. Als je ze zo ziet zijn het net katten die je zou willen aaien.
Vanmiddag zijn we nog even terug gegaan naar de Mandavu Dam. We hadden geluk, er kwamen 13 leeuwinnen aanlopen. We zagen dat ze langzaam een groep impala’s aan het insluiten waren. Helaas moesten we al terug voordat we de kill konden meemaken. Je moet op gezette tijden weer in het kamp terug zijn.
Donderdag 28 september 1995
Vannacht werd ik wakker van rare geluiden. Het waren herten die van de heg aan het eten waren.Vanmorgen uit Sinematella vertrokken. Afscheid genomen van Simon, de man die ons huisje schoon hield. We hebben hem nog wat kleding gegeven. We gaven 2 vrouwen en een jongen een lift toen we vertrokken. Nu zitten we in het Sprayview Hotel bij de Victoria watervallen. In het dorp is het warm en veel drukker met auto’s en mensen dan we gewend zijn tot nu. We slapen hier 1 nacht en dan gaan we de auto inleveren. Van hieruit gaan we naar een huisje in het Nationaal Park voor 3 dagen. Bij het hotel vanavond werd een dans opgevoerd door 8 jongens, gekleed in een soort kleding gemaakt van vezels. Het stelde niet echt veel voor maar ze zongen goed en er zat een lekker ritme in.
Vrijdag 29 september 1995
We gingen al vroeg naar de Victoria watervallen. Ze zijn indrukwekkend en mooi. De Zambiaanse kant stond helemaal droog. Dat was blijkbaar nog niet eerder voorgekomen. Door de droogte zijn er al honderden koeien dood .En de regentijd begint pas over een paar weken.
Ons huisje ligt aan het water bij de Zambezi-rivier .Er zitten veel nijlpaarden en krokodillen dus zwemmen zit er niet in. Er is ons verteld dat hier ’s nachts leeuwen komen.
Bij het hotel hebben we een leuk wandkleed gekocht.
Zaterdag 30 september 1995
Na het ontbijt namen we een taxi naar de stad. We wilden naar een paar handcraft-shops maar bij nader inzien hadden we daar toch niet zo veel zin in toen we er éénmaal waren. We zijn naar een slangenpark gegaan. Wat een engerds en wat een schutkleuren. De rest van de dag lekker bij het zwembad gelegen.
’s Avonds was in het dorp een dansvoorstelling. Er was een kampvuur gemaakt en mannen speelden op muziekinstrumenten. Ze hadden allemaal felgekleurde jasjes aan en petjes op. Er kwamen ook meisjes bij die op de muziek dansten en zongen. Hoe later hoe spectaculairder het werd met veel traditionele kostuums en grote gekleurde maskers. Uiteindelijk een geweldige show.
Zondag 1 oktober 1995
Een rustige dag gehad vandaag. Uitgeslapen en rustig ontbeten. Nu zitten we bij het zwembad van het A’Zambezi River hotel. We zagen onderweg hierheen nog maraboes. Morgen vliegen we naar Kariba.
Maandag 2 oktober 1995
We hebben de boel weer ingepakt om verder te reizen. Omdat we tijd over hadden, bezochten we een krokodillenfarm. We hebben nog gezien hoe ze gevoerd werden. Je moet er niet aan denken dat je als mens gegrepen wordt door zo’n beest. Van de varanen die hier zitten was er één ontsnapt. Gelukkig zijn dat geen roofdieren. Behalve krokodillen en varanen zaten er ook een luipaard en enkele vogels. We zijn vanmiddag per vliegtuig aan gekomen in Kariba. Het Kariba Breezes Hotel is erg gezellig. We hebben een kamer met uitzicht over het meer.
Dinsdag 3 oktober 1995
We zijn met een taxi naar het dorpje Kariba gegaan. Met 2 Nederlandse meisjes die we tegen kwamen, namen we een taxi naar de stuwdam. Terug moesten we liften want er was geen telefoon te bekennen om een taxi terug te bestellen.
Woensdag 4 oktober 1995
Voor vanmiddag hebben we een boottocht besproken. Tot het tijd was voor de boot hebben we lekker geluierd aan het zwembad. De boottocht duurde 1,5 uur en we zagen de zon in een nevel ondergaan. We voeren langs krokodillen, nijlpaarden en het ontbrak ons aan niets aan boord. Hapjes en drankjes voorradig. ’s Avonds hebben we gegeten met Linda en Brian, 2 Zuid-Afrikanen die we op de boot hebben ontmoet.
Donderdag 5 oktober 1995
Voor vandaag hadden we een speedboot gehuurd. We voeren om 7 uur het Karibameer op. Het meer is 32 km breed en 280 km lang. Op sommige plaatsen is het wel 300 meter diep. Er zitten veel krokodillen en nijlpaarden. We zagen veel vogels, olifanten, nijlpaarden, herten en een kudde van wel 180 buffels. Een grote krokodil zwom onder onze boot door.
Vanmiddag weer bij het zwembad doorgebracht. Het hotel is netjes, mooie kamer en goed eten. Een goed einde van de vakantie. Te warm om veel te doen.
Vrijdag 6 oktober 1995
Nog een rustig dagje en dan kunnen we vanavond alles weer inpakken. Morgen vliegen we naar Harare en zondag vliegen we terug naar Nederland.
We kunnen terug kijken op een leuke vakantie in een mooi en apart land met aardige mensen en een land waar we heel veel dieren hebben gezien. We hebben veel droogte gezien en veel armoede op het platteland. De mensen werken hier 7 dagen per week voor een klein beetje geld maar ze lijken toch erg gelukkig en dankbaar. Het enige wat je hier mist is de zee en lekker fruit. Het is een land met bevolking en natuur wat ik niet had willen missen.
