VAKANTIE MAROKKO APRIL 2009
Dag 1: Dusseldorf (Weeze)- naar Marrakech
We hebben voor het eerst met Ryanair kennisgemaakt. Wel relaxed om vanaf een kleine luchthaven te vertrekken. In 3,5 uur waren we met een rustige vlucht in Marrakech. Normaal pinnen we altijd meteen op de luchthaven maar helaas pindakaas, dat ging hier dus echt niet lukken. We begrepen er niets van. Gelukkig hadden we wat contact geld meegenomen en hebben dat gewisseld. De shuttlebus naar de stad was perfect, rijdt iedere 30 minuten en een retourtje kost je 30 dirham, dat is (€ 3,00). Ons hotel bevond zich aan het eind van de route maar daardoor hadden we wel meteen een goed beeld van de stad. De oude stad is helemaal ommuurd. Hotel Agdal is een wat verouderd hotel maar verder prima in orde. Het personeel is erg aardig. We hebben ons even opgefrist en probeerden nog maar eens ergens te pinnen, vergeet het. Dan maar een restaurant uitgezocht waar we volgens de ober met creditcard konden betalen. Arthur ging voor veilig en nam een pizza, ik probeerde meteen de tajine, een kegelvormig aardewerk pot met gestoofde groenten en vlees. Als toetje bestelden we verse fruitsalade. We hielden onze lach amper toen de ober kwam met 2 borden met daarop een hele banaan, een appel en een sinaasappel met een gewoon mes. Hilarisch! Al bij al was het fruit wel lekker maar konden we uiteindelijk toch niet met creditcard betalen. Nou, dat wordt nog lachen als dat overal zo doorgaat. Bij weer een andere pinautomaat dan maar geprobeerd om met de creditcard te pinnen. Tot onze opluchting en verbazing lukte dit wel. Da’s weer een zorg minder.
Dag 2: Marrakech, de medina en souks
Prima geslapen. Een eenvoudig maar goed ontbijt in het hotel. In een half uurtje naar de oude stad (de Medina) gewandeld. Via een opening in de grote muur loop je het oude stadsdeel in. Als eerst komen we bij de La Koutoubia, dit is het embleem en schildwacht van de stad Marrakech. De 77 meter hoge minaret is prachtig versierd c.q. uitgehouwen met bloemendecoraties en geometrische motieven. Achter La Koutoubia ligt een klein parkje met prachtige rozen en palmbomen. Er zijn veel van deze parkjes in de stad blijkt in de loop van de week. Verder naar het Place Jemaâ-el-Fna, hét centrale plein in de stad waar van alles gebeurt; straattheater, slangenbezweerders, vrouwen die hennatatoeages aanbrengen op handen, armen, benen, voeten, waterverkopers in heel mooi veelkleurige kostuums met een grote rode hoed op. Straatmuzikanten met de kenmerkende schelle Arabische tonen waar je niet al te lang naar kan luisteren. Althans dat geldt voor ons. De muzikanten daarentegen zijn erg fraai uitgedost en proberen je zover te krijgen dat je met ze op de foto gaat, levert weer wat centjes op. Slimme jongens. Rondom het plein vindt je diverse restaurants met een verdieping waar je vanaf het terras een mooi overzicht hebt op het plein. Vandaar is het ook iets makkelijker om bepaalde foto’s te maken, beetje stiekem maar ja. Vanaf het plein ga je eigenlijk vanzelf de souks in. Dit zijn aaneengeschakelde smalle steegjes met allemaal winkeltjes waar je echt van alles en nog wat kan kopen, van traditionele kleding en sloffen tot kruiden, keramieken schalen, tajines, lederen tassen en jassen, zilverwerk, kleden en noem maar op. Aan het eind is een groenten- en fruitmarkt. Het nadeel is dat ook paardentaxi’s, fietsen en brommertjes door deze steegjes scheuren dus het is heel goed opletten dat je niet van je sokken gereden wordt. Op een bepaald moment wees een knul ons de richting van de kleurenbaden waar ze leder verwerken en verven. We werden steeds weer door iemand anders een stukje meegenomen door die straatjes en op een bepaald moment wisten we echt niet meer waar we waren maar we kwamen wel bij de betreffende baden. Helaas zat er geen kleur in de baden en zag alles er nogal vies en grauw uit. Alleen de afvalhopen waren te zien en te ruiken, bah. We zouden dit zelf nooit gevonden hebben. We werden uiteraard even naar een winkel gebracht waar ze allerlei lederen producten verkopen. De poefs van geiten- en kamelenleer konden ons toch echt niet bekoren. Ook de tassen en schoenen lieten we voor wat het was. Het is dat Arthur toch nog een riem nodig had dus.. die hebben we met flink afdingen gekocht en dan hebben we waarschijnlijk toch nog te veel betaald, je weet het maar nooit. In een kruidenwinkeltje in de souks hadden we al saffraan en amber”parfum” gekocht. Ik kreeg nog een kadootje (omdat we hier waarschijnlijk ook teveel hebben betaald); een aardewerk schaaltje. Als je dat een beetje nat maak, dan heb je rode lippenstift. Echt heel apart! Terug op het El-Fna-plein stonden allemaal kraampjes waar we heerlijk verse mix hebben gedronken van sinaasappel - en grapefruitsap. Jammie. Hoewel het vanochtend nog best fris was, is het intussen toch nog 26 graden geworden. We hebben eind van de middag nog een uurtje bij het zwembad gelegen. Omdat het zondag was, dachten we dat een aantal restaurants gesloten waren. Vlakbij het hotel hebben we daarom bij een soort van snackbar een ½ kip met frietjes gegeten. Alcoholische dranken mogen daar niet geschonken worden. Later bleek dat de betere restaurants pas om 19.00 uur open gaan. We hebben na het eten bij een terras een potje muntthee besteld. We spraken hier een Belgisch stel. Zij maken een rondreis met Summum en zij vertelden ons dat er veel Nederlanders in hun groep problemen hadden met pinnen. Hé, dus het ligt niet aan onze passen. Het schijnt zo te zijn dat je gewoon zoveel mogelijk verschillende automaten moet proberen, uiteindelijk lukt het wel een keer. Dat bleek een dag later dus ook wel. Omdat het onze trouwdag is, hebben we in de bar van het hotel nog een biertje gedronken, wijn hadden ze niet.
Dag 3: Jardin Majorelle en La Ménara
Na het ontbijt zijn we naar het VVV-kantoor gelopen omdat we toch ook iets meer van Marokko willen zien dan alleen Marrakech. Ze verwezen ons naar Imzitours aan de Angle Rue Yougoslavie/My Ali Resi Essaàda (www. imzi-tours.com) Hier hebben we een 3-daagse tour geboekt naar het Atlasgebergte en de woestijn. We vertrekken morgen. Zo, dat is geregeld. Hierna naar de Jardin Majorelle gewandeld. Er stond een rij van hier tot Tokio. Dit is een mooi aangelegde tuin door de Franse schilder Jaques Marjorelle, later in het bezit gekomen van Pierre Bergé en Yves Saint Laurant. In de tuin mooie waterpartijen, veel diversiteit in bomen en bloemen, prachtige bougainville en knalblauwe gebouwtjes. Er staat ook een gedenksteen voor YSL. Vanaf deze tuin met een flinke wandeling naar helemaal de andere kant van de stad, naar de La Ménara. Dit is een olijfboomgaard binnen een lemen muur met een bassin wat diende als reservoir voor de stad sinds de 12e eeuw. Tegenwoordig irrigeert het bassin de kanaaltjes tussen de olijfbomen. In het water zitten flinke vissen die als je een stuk brood in het water gooit er meteen op af komen. Aan de rand van het bassin staat een vierkant paviljoen gebouwd door een vroegere sultan en vanaf de overkant van het bassin zie je richting het paviljoen de prachtig besneeuwde bergtoppen van het Atlasgebergte. Schitterend!
Dag 4: naar Zagora
Vandaag was een lange dag. Om 7 uur werden we opgehaald bij het hotel. De chauffeur sprak geen woord Engels, huh, we zouden een Engelstalige gids meekrijgen. Even verderop bij een ander hotel haalden we nog 3 mensen op, pa Jim met zoon Ben en dochter Kate uit Londen. Toen stapte de chauffeur uit en kregen we toch de beloofde Engelssprekende chauffeur/gids Abdul. Hij heeft nooit Engels geleerd op school maar wat hij van toeristen heeft geleerd is toch best goed. Hij spreekt ook een woordje Duits dus we komen er wel. Dwars door het Atlasgebergte, oh wat is dat mooi zeg. Onderweg de nodige fotostops natuurlijk. Bij de Kasbah van Ait Ben Hauddou hebben we een lange stop gehad. Het is een dorp helemaal opgetrokken uit bruin/rode leem met een wirwar van straatjes oplopend naar een bult met een ruïne erop. Vanaf daar ook een prachtig panoramisch uitzicht over de omgeving. Na dit bezoek hebben we lekker relaxed geluncht. Het klikt lekker tussen onze Engelse vrienden. Jim was 40 jaar geleden in zijn hippietijd ook al eens in Marokko geweest en hij heeft de nodige sterke verhalen. We hebben de grootste lol met hun. In Zagora overnachten we in een heel sfeervol hotel, hotel Zagour (www. zagour.com) De kamers zijn schoon, het bed een beetje krap maar erg gezellig. Het eten is prima en de obers lopen in traditionele blauwe berberkleding, dat ziet er erg mooi uit. Door de invoering van een nieuwe wet staken de bus- en taxichauffeurs en is er geen benzine meer verkrijgbaar omdat tankwagens de doorgang wordt geblokkeerd. Oei, dat kan nog spannend worden want morgen zouden we nog 90km verder moeten rijden. Abdul is al druk aan het bellen met zijn baas. We zien morgen wel.
Dag 5: naar M’Hamid
De ochtend hebben we heel op ons gemak Zagora kunnen bekijken, niet dat er zoveel te zien is. Abdul had goed nieuws. Rond middernacht is de tankwagen toch bij een benzinestation kunnen komen en heeft hij de tank vol kunnen gooien, geweldig! Na de lunch verder gereden richting M’Hamid. Dan zit je al aardig in de woestenij. Nu en dan zie je een klein dorpje bij een oase. Vanaf M’ Hamid hebben we een tocht van 1,5 uur gemaakt op de rug van dromedarissen, door de rode zandduinen tot we bij een Berber tentenkamp aankwamen. We vonden het niet erg dat we er waren, je krijgt toch een behoorlijk zere kont op die dromedaris. Onze 2 gidsen zien er prachtig uit in hun knalblauwe Berberse kleding maar ze spreken helaas alleen Frans dus de communicatie is handen en voetenwerk. Maar ze zijn oh zo aardig! In het kamp zitten een aantal Fransen en 2 Belgische meiden. We hebben een hele grote tent voor onszelf met een slaap- en zitgedeelte. Nat het diner werd een gezellig kampvuur gemaakt en alle gidsen en de koks maakten muziek. Er was een gitaar aanwezig maar die was niet meer te stemmen, jammer anders hadden we even iets anders kunnen horen dat die schelle tonen. Er staan ontelbaar veel sterren aan de hemel maar het is wel aardedonker. En de w.c. is echt heel ver weg, dat wordt nog wat. Maar zo inventief als we zijn, daar hebben we dus snel een oplossing voor.
Dag 6: terug naar Marrakech
We werden gelukkig vroeg genoeg wakker om de zon op te zien komen, prachtig! De dromedarissen werden tijdens het ontbijt weer rijklaar gemaakt en we hobbelden weer 1,5 uur terug naar de bewoonde wereld. Daar stond onze trouwe Abdul ons weer op te wachten. Op gepaste wijze afscheid genomen van de dromedarisdrijvers en op weg terug naar Marrakech. Onderweg stopten we Tamegroute waar de oudste bibliotheek van Marokko staat en in deze kasbah is een ondergronds gedeelte. Dat is ook wel heel bijzonder om doorheen te lopen, je ziet echt bijna geen hand voor ogen. In dit ondergrondse deel zit ook een winkeltje met allemaal aardewerk schalen van klein tot groot die door de vrouwen uit het dorp worden gemaakt en beschilderd met natuurlijke kleurstoffen. We hebben 3 schaaltjes gekocht: een gele waar ze saffraan hebben gebruikt voor de kleur, een blauwe waar ze indigo voor gebruikten en een groene gemaakt met alfalfa en munt voor de kleur. Echt heel bijzonder. De opbrengst komt volledig ten gunste van de gemeenschap dus we steunen een beetje een goed doel. Hou je toch een goed gevoel van over. Onderweg nog de nodige stops voor foto’s en stukjes film, waaronder een schitterende zonsondergang. Terug in Marrakech hebben we afscheid genomen van Jim, Ben, Kate en van Abdul. Het was een geweldige trip, zeker een aanrader. Terug op de kamer weer lekker gedoucht, haren gewassen en schone kleren aan. We hebben vlakbij het hotel weer een lekker hapje gegeten bij snackrestaurant Tifaq. Het eten is hier fantastisch, goedkoop en hele vriendelijke bediening. Daarna waren we echt moe en zijn we gaan slapen.
Dag 7: Marrakech
Vandaag een relaxdag. Na het ontbijt een wandeling gemaakt naar één van de vele stadsparken en daarna lekker bij het zwembad gelegen. Een beetje kleur opdoen. Laat in de middag zijn we toch weer naar het Jamaa el Fna gelopen om vanaf het terras van één van de restaurantjes nog eens alles te bekijken en nog wat foto’s te maken. We waren nu iets later en er stonden nu ook allemaal etenskraampjes, de lekkerste geuren van gebraden vlees komt je tegemoet. We hebben uiteindelijk toch in een restaurant niet ver van ons hotel gegeten, restaurant Jacaranda. Op een bord buiten stond dat dit het beste restaurant van Marrakech was en het was inderdaad overheerlijk. Haute cuisine ten voeten uit.
Dag 8: terug naar huis
Na het ontbijt de tassen weer ingepakt en uitgecheckt. We zijn nog even naar het hotel gewandeld waar de Engelsen verblijven, zij gaan ook vandaag naar huis. Ze waren aangenaam verbaasd dat we nog even langskwamen. Op een terras nog een laatste muntthee gedronken. Gek, in het begin van de week smaakte het overheerlijk en nu opeens een stuk minder. We hebben nog een lekker vers sinaasappelsapje gedronken en de laatste keer gegeten bij Tifaq. Daarna zijn we naar de bus”halte” gelopen tegenover het hotel. Het systeem werkt perfect. In een ½ uurtje waren we op de luchthaven. Met 25 minuten vertraging vertrokken we weer en om 00.30 uur landden we in Weeze (Duitsland). Zo, het zit er weer op, het was een ontzettend mooie week.
