Namibie 1999
Dinsdag 14 september
Om 10.00 uur vertrokken we. Henk en Margriet brachten ons naar het Centraal Station in Dordrecht. We gingen ontspannen weg, want we hadden maandag alles al ingepakt en gereed gemaakt. Toen we aankwamen op Schiphol hebben we eerst ingecheckt. Hierna zijn we lekker gaan koffiedrinken. Het was maar 1 uur vliegen naar Londen Heathrow. We vlogen met British Midland. Hier moesten we 5 uur wachten op de doorvlucht naar Kaapstad. De tijd ging best snel. We hebben even wat gegeten bij MacDonalds en verder hebben we wat afgesnuffeld in de winkels. Tijdens het inchecken naar Kaapstad kregen we brandalarm. Iedereen moest geëvacueerd worden. Dat was na een half uur voorbij en konden we verder met inchecken. We kregen een stoel bij de nooduitgang, dus lekker beenruimte. Naar Kaapstad vlogen we met South African Airways. Het vliegtuig zag er mooi uit, volgens ons was hij vrij nieuw. Het was een rustige vlucht en we hebben redelijk veel geslapen. Wel konden we volgens de Afrikaanse captain wel wat last hebben van “stamperigheid” (turbulentie). Het eten was niet zo lekker, maar dat is vaak zo.
Woensdag 15 september
We landden zonder vertraging om ongeveer 07.30 uur op Kaapstad. Hier zijn we eerst naar Avis gegaan. We konden kiezen uit een Hyundai en een Toyota. We hebben de Toyota genomen. Toen koers naar Langebaan om te overnachten. Links rijden, dat was wel weer even wennen. De GSM deed het ook. We kregen om de 10 minuten bericht over weer en verkeer. Dat was zo lastig dat we de GSM maar weer hebben uitgezet. Bij Langebaan is West Coast N.P. De bungalows in het park waren volgeboekt. Het park zag er mooi uit en er waren veel vogels zo op het eerste gezicht te zien. Er stonden ook veel bloemen in bloei. We moesten aardig zoeken naar een betaalbare overnachting, want het was er flink duur. We blijven hier dan ook maar 1 nacht. Morgen bezoeken we het park en vervolgens gaan we dan alvast in de richting van Namibië. We zien wel waar we overnachten. We hadden een leuk huisje gevonden. ’s Middags hebben we in de zon geleden bij het huisje. Daarna zijn we het dorp Langebaan ingelopen. Daar vonden we de weg naar Pikkieland. We hebben daar nog een foto van genomen. ’s Avonds hebben we in een restaurant gegeten. We hebben daar gelachen met de fopbril met enorme dikke glazen die ik had meegenomen. Het meisje kon haar lachen bijna niet houden, want ze dacht dat die bril echt was. Toen we weggingen vertelde ik dat het een geintje was. Ze kon er wel om lachen. We zijn vroeg naar bed gegaan, want morgen is het weer vroeg dag.
Donderdag 16 september
Vroeg op en naar West Coast N.P. De eerste trip van de vakantie. Het park was prachtig. We zagen walvissen, flamingo’s, ibissen, schildpadden, bontebok, gemsbok, eland. Er waren vele bloeiende planten. In het park hebben we koffie gedronken en appeltaart gegeten. Het park zelf is niet zo erg groot. Net na de middag vertrokken we richting Namibië. Voor de grens vonden we een leuk gasthuis in Springbok. Dit is een vrij grote plaats. ’s Avonds hebben we lekker gegeten in een restaurant.
Vrijdag 17 september
Om 8 uur opgestaan en na het ontbijt vertrokken richting Namibië, dat is nog ongeveer 290 km. Daar gaan we naar het kamp aan de Fish-River-Canyon en gaan de canyon bekijken. Om 12 uur kwamen we aan in het kamp en hebben een huisje besproken, koffie gedronken en de bergen ingereden. Het was prachtig om te zien, erg uitgestrekt. We kwamen bijna geen auto’s tegen. De natuur is erg mooi, de grond is roodbruin. We kregen nog een “papwiel” wat ons ƒ125 ging kosten. Het was een mooie dag, lekker weer
Zaterdag 18 september
Vandaag een lange dag gehad met veel rijden, 553 km over slechte weg en ik geloof niet dat we 10 auto’s zijn tegengekomen. Het is hier heel uitgestrekt, gebieden met steen en zand, dan weer dor en dan weer berggebied, heel afwisselend.
Er zijn verschillende soorten grond; rood, geel, donkerbruin, zwart. Onderweg zagen we veel grote vogelnesten, dat bleken nesten te zijn van heel veel kleine vogeltjes bij elkaar. Hier en daar duikt ineens een boerderijtje op uit het niets. We zitten nu in het park Kalahari Gemsbok N.P. en blijven hier wsl 3 nachten in verschillende parken. Nu zitten we nog in een huisje maar morgen gaan we in de tent omdat dan de huisjes bezet zijn.
Morgen moeten we vroeg om want om 6.30 uur gaat de poort van het park open. Gelukkig koelt het ’s avonds hier wel af zodat je wel goed slaapt.
Zondag 19 september en maandag 20 september
Deze 2 dagen zijn we druk geweest met safari’s. De huisjes waren volgeboekt dus we hebben in de tent geslapen, was wel even wennen maar het ging wel goed. Er is hier geen restaurant op de 2 kampen (Matta matta en Nossob) dus we moeten op ons vet teren.
Een heel mooi park maar erg uitgestrekt en veranderlijk van vlaktes, heidegebieden, grasvelden, struiken, heuvels en weinig water.
We zien wel veel dieren hoewel je goed moet opletten; springbokjes, gemsbokken, vogels, heel veel roofvogels, gompoe, secretarisvogel, eekhoorns, een grote uil, stokstaartjes, hartebeest, zadeljakhals en 2 leeuwen.
De camping is vol maar toch heeft iedereen goed plaats met een braai, een tafel en stoeltjes. In het kamp is iemand die verse broodjes bakt dus dat gaat er altijd in. Het is best vermoeiend op safari gaan, maar je moet er wel meteen bij zijn als de poort om 6 uur open gaat, dan zie je toch het meeste wild. ’s Middags wordt het daarvoor veel te heet, je ziet dan toch geen beesten.
Dinsdag 21 september
Vanochtend na het ontbijt zijn we gaan rijden naar het kamp bij de 2 rivieren, 162 km rijden. Het is overdag ongeveer 30 graden en ’s nachts koelt het af naar 15 graden. Onderweg zagen we een klein springbokje en stokstaartjes met jongen. Het wildebeest, gemsbok en struisvogel zie je dagelijks. Op het kamp moesten we toch de tent weer opzetten want de huisjes waren vol. Wel een lekker zwembad. De laatste 2 dagen was het niet veel wat eten betreft maar we gaan hier weer eens lekker vlees eten. De volgende dagen worden lange reisdagen.
Woensdag 22 september
Vanaf de Tweerivieren zijn we vroeg vertrokken, om 06.30u om onze reis verder te zetten richting Hardap N.P. het was een lange rit en het is afwisselend vlak en bergachtig. Hier en daar een huisje. We kwamen om 13.30u bij de dam en we boekten een huisje. In het park weinig dieren gezien of ze stonden te ver weg om goed te kunnen filmen. ’s Avonds lekker gegeten met uitzicht over het water.
Donderdag 23 september
Vanmorgen om 07.30u op en na een rustig ontbijt vertrokken richting Duwisib Castle. Het is bizar, midden in de woesten een kasteel uit 1907, gebouwd door een Duitser. Mooie meubels en een binnentuin waar we lekker koffie met appeltaart namen. De tocht naar Sesriem was prachtig, mooie natuur, bergen, uitgestrekt en we kwamen hooguit 4 auto’s tegen. We zijn regelmatig gestopt om foto’s te maken en te filmen. Bij de camping moesten we wachten op een plaats, het was erg druk. We kregen een plaats vlakbij de toiletten maar het is gelukkig maar voor 1 nacht. We hebben leuke mensen ontmoet, Erik en Astrid, waar we gezellig mee hebben gekletst en wat gedronken.
Vrijdag 24 september
De wekker ging al om 05.30, snel eruit, wassen en aankleden. We reden naar Sossusvlei, eerst 60 km rijden en dan nog 5 km lopen. We waren niet goed aangekleed, het was berekoud. Wel prachtig die hoge bergen met rood zand. Toen de zon éénmaal opkwam werd het snel warmer en het gaf een mooi gezicht, de zon op dat rode zand. Mooie foto’s gemaakt. Terug op de camping hebben we alles ingepakt en zijn we naar een natuurcamping gereden. Hier is dus echt niets, alleen koeien, schapen en geiten. We zitten nu in Nauwkloft N.P. Een prachtig berggebied op weg hierheen met de éne pas na de andere die je overgaat.
Zaterdag 25 september
Vanmorgen was Arthur al weer om 7 uur paraat. Intussen zit echt alles maar dan ook alles onder het zand, ook de auto en wijzelf. Vandaag rijden we naar Walvisbay om naar de flamingo’s te gaan kijken en boodschappen te doen. Ontzettend veel flamingo’s! Wel 1000-den, mooi!! Na 2 dagen weer lekker een kopje koffie gedronken. Hierna verder gereden naar Swakopmund waar we een kamer hebben genomen om te rusten en lekker te slapen. Weer eens lekker kunnen douchen en zand afspoelen. De auto hebben we ook maar schoon laten maken. De cultuur is hier niet zo veel, echter wel veel natuurschoon. De mensen zijn erg bescheiden en verleden. Ze zijn niet gewend dat toeristen tegen ze praten.
Zondag 26 september
Vanmorgen werden we wakker en bleek dat Arthur zijn sportschoenen en een nachthemd zijn gestolen. We hebben er aangifte van gedaan. ’s Morgens zijn we het dorp ingegaan, gekeken naar houtsnijwerk, niets gekocht. ’s Middags naar het strand gegaan. Het is echt een Duits-gekenmerkt stadje hier, grote mooie huizen in leuke kleuren en alles ziet er goed verzorgd uit.
Maandag 27 september
Vanmorgen vertrokken naar Cape Cross, daar zitten duizenden zeehonden bij elkaar. Prachtig om te zien en heel veel jonkies bij elkaar. Het was een kabaal van jewelste. We schoten aardig op en reden door tot Burn-mountain waar we 1,5 uur met een gids een wandeling hebben gemaakt naar de bosjesmannentekeningen. Erik en Astrid waren ook op de camping en we hebben gezellig bij het vuur gezeten.
Dinsdag 28 september
We zijn nog terug gegaan naar de rotsen met tekeningen van de bosjesmannen. Ze noemen het hier ook het versteende woud. Daarna zijn we nog naar de camping bij Twijfelfontein gegaan om van daaruit naar de Himba’s te gaan.
Woensdag 29 september
Vanmorgen zijn we met zijn vieren op stap gegaan. Na het ontbijt zijn we met een gids en een 4x4-auto naar de Himba’s gereden. Onderweg vertelde de gids over de bomen onderweg en wat de mensen daarvan gebruiken als ze b.v. ziek zijn. Er was ook een heilige berg waar een voornaam persoon begraven ligt. Na 2 uur rijden kwamen we in het dorpje waar we moesten zijn, de mensen zaten ons al op te wachten voor hun hutjes. De mannen waren met het vee weg en de vrouwen zorgen voor het eten en letten op de kinderen. De Himba’s zijn heel mooie mensen, de kinderen zien er verzorgd en gezond uit.
De gids had rijst, meel en suiker voor de mensen meegenomen. We mochten zoveel foto’s maken van de mensen/kinderen als we wilden. De mensen smeren zich helemaal in met rode klei die ze maken van gemalen steen en vet. Ook hun haren worden er mee ingewreven. De mensen wassen zich nooit en toch zien ze er mooi uit en stinken niet. Kleding die ze dragen maken ze van huiden van dieren, bokjes. Sieraden maken ze ook zelf en dragen deze op hun hoofd, aan hun nek, armen en benen en middel. Aan de riem aan hun middel kan je bij de vrouwen zien of ze kinderen hebben. Als er metaal in verwerkt is hebben ze kinderen en als ze geen kinderen hebben zit er struisvogelmateriaal in verwerkt. Om hun hals hebben ze zware kettingen, zijn die van koper dan hebben ze kinderen en zijn ze wit dan hebben ze geen kinderen. De mannen lopen niet meer in klederdracht. Mensen zijn erg aardig, willen je een hand geven en met je op de foto. We konden met de kindertjes spelen en de gids vertaalde wel wat we allemaal zeiden. Het was een hele mooie dag, onderweg deelden we nog pennen en ballonnen uit.
’s Avonds bij het eten in het restaurant kwam een groep mensen zingen in traditionele sfeer.
Donderdag 30 september
Vandaag was een rij-dag met veel zand, zweet en dorst. We moesten naar Etosha N.P wat ongeveer 250 km was. We kwamen Erik en Astrid weer tegen en zij besloten ook naar Etosha te gaan i.p.v. naar de dinovoetsporen wat aanvankelijk de bedoeling was.
Toen we in het park aankwamen waren er weer geen huisjes vrij en moesten we de tent weer opzetten. Ze hebben wel een mooie drinkplaats aangelegd die verlicht is zodat je ’s avonds ook veel wild ziet. We zagen nog een zwarte neushoorn met een jong en olifanten.
Vrijdag 1 oktober
Vanochtend vroeg opgestaan en gaan rijden. Het is dor en droog en heel veel zand. Vandaag staan we op het Okankuejo-kamp. Hier slapen we in een huisje, ook wel eens lekker en een eigen badkamer. Vanmiddag hebben we rustig aan gedaan, bij het zwembad gelegen en lekker gegeten. Tot nu toe hebben we zo’n 6000 km gereden (2 weken) en we nemen ons voor het rustiger aan te doen. Heerlijk buffet-diner: salades, brood, vlees, groenten, rijst of aardappelen, puddig of gebak, heel erg lekker! We hebben nog bij de waterplaats gekeken; olifanten, giraffen, neushoorn met jong.
Zaterdag 2 oktober
Vandaag gaan we verder naar Hillalo-kamp. Onderweg veel dieren gezien en 1 mannetjesleeuw, heel mooi. Een prachtig beest is dat toch, de koning van het dierenrijk. Ook hier in het kamp een waterplaats waar we zijn gaan kijken. Erik en Astrid zijn er ook.
Bij de waterplaats ’s avonds olifanten, neushoorn en jakhals gezien.
Zondag 3 oktober
We zitten nu op kamp Namutoni, ons laatste adres. We blijven 2 nachten. We zijn bij de waterplaats gaan kijken, we zagen veel olifanten die aan het spelen waren. Ook 2 neushoorns en een dikdik.
Onderweg hierheen zagen we ook een leeuwin die diep weggedoken in het dorre gras zat. Een man uit een andere auto wilde uitstappen, de leeuwin sprong direct op, dat was even schrikken. Dan besef je pas hoe gevaarlijk het is als je de auto uitgaat.
Bij een andere waterplaats zagen we 4 mannetjesleeuwen, andere dieren in hun buurt waren erg op hun hoede maar de leeuwen bleven rustig liggen in de schaduw. Ons kamp is gezellig opgezet, het is een oud fort.
Vanavond nog langs waterplaatsen gereden, nog 3 jonge mannetjesleeuwen gezien en veel andere dieren; giraffen, gemsbok, koedoes, wildebeest, veel gompoes, springbokjes.
Maandag 4 oktober
Vanmorgen weer naar de waterplaat; mooie kraanvogels, een wrattenzwijn, struisvogels. In de verte zagen we nog 3 leeuwinnen. We belden onderweg Erik maar die bleek pech te hebben met de auto. We hebben ze ’s avonds nog gesproken. Bij de waterplaats kwam een kudde olifanten, ze waren onrustig tegen elkaar.
Nog een keer samen met Erik en Astrid gegeten want hierna zien we ze niet meer.
Een prachtige afsluiting gehad van Etosha N.P. We zagen eerst 3 jonge leeuwen aan de kant van de waterpoel, even later kwam er een volwassen leeuwin aan, dat was hun moeder. De 3 jongen sprongen gelijk op toen ma aan kwam lopen, ze waren blij dat ze er weer was. Ze dronken allemaal wat water en gingen toen met elkaar kroelen, heel mooi om te zien. We zagen dit van ongeveer 20 meter afstand. Ze waren prachtig van kleur en ze zagen er heel gezond uit. We hebben met Erik en Astrid onze adressen uitgewisseld dus we zien elkaar nog wel om foto’s en de film te kijken.
Dinsdag 5 oktober
Vanmorgen zijn we weer vertrokken uit dit park. Onderweg nog dieren gezien, zebra’s, wildebeest en koedoes. Een giraf stond ons na te kijken. Getankt en boodschappen gedaan, koffie gedronken en op weg gegaan naar Waterbergplaats.
Aangekomen in Waterbergplaats is het kouder met meer bewolking. Morgen gaan we met een game-drive mee. We willen wat wandelen en uitrusten. We zitten nu tussen de bergen, heel mooi uitzicht. We zijn nog naar de Haba-meteoriet geweest.
We hebben heerlijk gegeten; gemsbok met friet en salade en ijskoffie na, voor weinig geld.
Woensdag 6 oktober
Ons huisje hier is prima, lekker bed en goede douche. We gingen met de game-drive mee, maar er was niet veel te zien. De rit duurde van 10.00-13.00uur. Terug bij ons huisje zaten veel bavianen, groot en klein. Net als gisterenavond kregen we nu ook weer onweer.
Donderdag 7 oktober
Gisteravond zagen we in het restaurant Roel en Francine, die zagen we eerder in Etosha N.P., een gezellig stel. Zij vliegen vandaag terug naar NL. Vanmorgen zijn we hier vertrokken richting Okywaronca, daar hebben we geld gepind, naar huis gebeld en koffie gedronken. Bij Halkveld hebben we voetafdrukken gezien van de dinosaurus, wel lachen. Erg klein trouwens. Voor hetzelfde geld waren het oude afdrukken van een kip. We moesten totaal 412 km rijden vandaag en het was erg warm. Onderweg zijn we dan ook maar wat vaker gestopt.
We zijn nu in T-scobus, daar hebben we een huisje gereserveerd voor 2 nachten. Het is zo lekker om je hier niet ’s ochtends af te moeten vragen hoe het weer wordt, er is gewoon altijd zon en als er al eens bewolking is, is dat alleen maar lekker verkoelend. We hebben nog een week te gaan en willen het iets rustiger aan doen. Het is goed om alles op te schrijven want je vergeet snel weer veel omdat je zo veel doet en ziet.
Arthur heeft nog steeds niet gerookt, knap hoor. Soms heeft hij het wel moeilijk maar hij houdt het vol.
Vrijdag 8 oktober
Het was vannacht bloedheet. Arthur is wel 3 x onder de douche gestapt en 20 keer het licht aan omdat het stikte van de muggen, en sprinkhanen.
Er is hier een centrum voor cheeta’s, ze zijn goed gehuisvest. Er zitten ook 2 wilde honden, 2 aardwolven, bergzebra’s, gemsbok, 2 luipaarden, een aantal paren sitapaarden, vogels en 4 honden, stokstaartjes en apen waarvan 1 met blauwe ballen.
De cheeta’s zien er erg goed uit. Als je te dicht bij ze komt laten ze hun tanden zien. We hoorden van de eigenaar/verzorger dat deze dieren niet meer terug in de natuur geplaatst kunnen worden omdat ze dat niet gewend waren en niet geleerd was door hun ouders. We konden 1 cheeta aaien, die was daar geboren in het opvangcentrum en erg tam.
We zitten nu in een kamp, Gross-bramer, hier blijven we 2 nachten. Er zijn hier gezondheidsbaden met bronwater.
Zaterdag 9 oktober
Vanmorgen zijn we naar de markt van Ohahonja geweest. We hebben veel souvenirs gekocht. ’s Middags lekker bij het zwembad gelegen. Het koelt hier ’s avonds niet af.
Zondag 10 oktober
Vandaag verhuizen we weer naar Paveljoen N.P. dicht bij Windhoek. Het is een klein park waar geen wilde/gevaarlijke dieren zitten.
Vanmiddag hebben we een rondrit gemaakt en zagen springbokjes, bergzebra’s, wildebeesten en koedoes. Het is niet zo’n groot park maar wel gezellig.
Maandag 11 oktober
We hebben vanmorgen 9 km gewandeld in het park, niet veel dieren gezien wel een eland. Het is wel lekker rustig in dit park. Morgen weer ergens anders heen. We hebben de auto en de tent schoongemaakt.
Dinsdag 12 oktober
We zijn nog terug gegaan naar Gross bramer vanmorgen omdat we erachter kwamen dat we het statief van de camera daar vergeten waren. We zijn nu bij Zundouw Lodge, prachtig met een mooie tuin en leuk en schoon huisje met mooi uitzicht over de bergen.
We kunnen terugkijken op een heel mooie vakantie, veel mooie natuur en dieren gezien. De mensen maken hier geen rommeltje, ze zijn zuinig op hun spullen die ze hebben. De mensen zijn heel bescheiden, verlegen soms, maar wel vriendelijk.
Er zijn natuurlijk ook hele arme gebieden. De kinderen zijn erg verschillend, sommige zien er erg gezond uit en aan andere kun je meteen zien dat ze het niet goed hebben. Het is ook niet duidelijk of ze wel of niet naar school gaan. Ook veel kinderen met dikke buikjes van het éénzijdig eten. Ziekenhuizen of dokters zullen hier ook niet veel zijn.
Woensdag 13 oktober
Ik ben met Chris (de eigenaresse van deze Lodge) de honden gaan uitlaten. Bob en Chris (de eigenaars) lieten ons een film zien van hun 10-daagse rondreis door het land.
Morgen vliegen we naar huis, het was een vakantie waar we met warme gevoelens aan terug zullen denken.
