REISVERSLAG NIEUW-ZEELAND 15 NOV- 19 DEC 2008
Dag 1 Schiphol-Hong Kong
We van tevoren on-line ingecheckt bij Cathay Pacific. We zijn ook lekker op tijd vertrokken naar Schiphol en nog nooit waren we zo snel door de douane. Heerlijk om zo relaxt te kunnen vertrekken.
Vertrek 13.30uur en na 10,5 uur en 9284 km om7.00u (lokale tijd) aangekomen in Hong Kong. Het tijdverschil is + 7 uur. Omdat we in Hong Kong erg lang moeten wachten, hebben we een dagkamer geboekt. Tot onze verbazing zat in de bus naar het hotel een bekende van de China reis in 2005.
Dag 2 + 3 Hong Kong- Auckland
We hebben in het hotel eerst lekker gedoucht en een paar uur geslapen. Heerlijk om zo even bij te komen. ’s Avonds om 21.45u vertrokken we weer uit Hong Kong en 11 uur en 9178 km later, landden we in Auckland om 12.45u (lokale tijd). Het tijdverschil met Hong Kong is + 5 uur. Het vliegen met Cathay Pacific is prima bevallen. In Nieuw Zeeland is het precies 12 uur tijdverschil ten opzichte van Nederland.
Eenmaal in Auckland aangekomen , nemen we de shuttlebus naar de stad. Die busjes vertrekken iedere 15 minuten en stoppen dan in de buurt van de meeste hotels in de stad. Super geregeld en een stuk goedkoper dan een taxi. We verblijven 1 nacht in het New President Hotel, op 150 meter van de Sky-tower. Het hotel op zich is prima maar het personeel was zo vreselijk chagrijnig!
We hebben eerst weer even gedoucht en 2 uurtjes geslapen. Daarna liepen we naar de hoek van Victoria Str en Hobson Str, bij de Sky-tower. Hier hadden we afgesproken met mijn collega Marie-José en haar vriend Rob. Meteen kwam ook Marianne aanlopen, een andere collega. Samen hebben we gegeten bij de Japanner en een drankje genomen bij een leuke bar maar de namen zijn me ontschoten.
Dag 4 Auckland-Waitomo (209 km)
Vanmorgen hebben we een taxi genomen naar Apollo waar we de camper (2/3 Berth Hi-top) ophaalden. We werden erg vriendelijk onthaald, alles werd goed uitgelegd, de camper helemaal nagelopen en alle krasjes, deukjes etc werden op een formulier ingevuld. De verzekering verder geregeld (eigen risico afgekocht) en toen konden we op weg. Het meisje wat ons had geholpen, was ook zo aardig om voor ons alvast de ferry te regelen voor over een paar dagen. Arthur zal wel het meeste rijden want hij zit wel erg krap op de bijrijderplaats. Het links rijden is even wennen en vooral de rotondes is goed oppassen. Vooral als het net goed gaat met zo’n grote vrachtwagen … Ook de bediening van de ruitenwisser en richtingaanwijzer zitten precies andersom dus bij richting aangeven gaat de ruitenwisser als een gek tekeer de eerst 10 keer. Daarna heb je het wel door. De Waitomo Caves was ons eerste doel. Onderweg bij een grote supermarkt (Countdown) boodschappen gedaan voor de eerste 2 dagen. Het is hier nu lente en alles ziet er lekker fris en groen uit, een verademing. Alleen vinden we de meeste huizen er maar armoedig en slecht onderhouden uit zien.
De Waitomo Caves is een grote grot waar gloeiwormen zitten. Heel leuk om te zien. Je loopt eerst een stukje door de grot en verderop stap je in een bootje. Het is uiteraard stikdonker en als je omhoog kijkt, is het net een grote sterrenhemel.
Vlakbij de caves hebben we een camping opgezocht. Daar hebben we eerst de rugzakken uitgepakt en alles een plekje gegeven. Het is passen en meten maar het lukt wel. Gelukkig bleek bij het ombouwen van het eet-zit gedeelte naar bed dat Arthur lekker languit kan liggen met zijn bijna 2 meter lengte. Deze camping is van de keten Top-10 en kostte $ 38,-. Als je lid wordt van Top-10 krijg je bij al hun campings 10% korting en bovendien krijg je 10% korting op de ferry. De heenweg hadden we bij Apollo al geregeld dus die korting lopen we mis. Omdat we al hadden gehoord dat de Top-10 campings erg goed zijn, en ze zitten over het hele land verspreid, zijn we meteen lid geworden. Het lidmaatschap kost $ 40,-. Alle in dit verslag genoemde campingprijzen zijn exclusief deze korting van 10%.
Dag 5 Waitomo-Tongariro N.P. (160 km)
Vandaag zijn we naar Tongariro N.P. gereden. Wat is het hier mooi. We hebben een plaats gezocht op de camping van Whakapapa Village ( $ 32,-)en meteen vervoer geregeld voor de trekking van morgen. Hierna hebben we een flinke wandeling gemaakt van 5 uur naar 2 schitterende meren (Tama upper lake en lower lake) met uitzicht op een vulkaan en aan de andere kant een berg. Er ligt daar volop sneeuw. Op de terugweg kwamen we langs de Tananaki waterval. Het was vandaag behoorlijk koud en onderweg regende het nog maar tijdens de wandeling was het gelukkig droog. We hebben, terug op de camping, in de keuken gekookt en gegeten. Alle campings hebben een keuken met tafels en stoelen en diverse kookplaten. Dan gaan we dus niet moeilijk doen in onze camper met een 2-pits gas stelletje.
Dag 6 Tongariro N.P.
De slaapzakken kwamen van pas, het heeft gevroren vannacht. Vanmorgen werden we vanaf de camping naar het startpunt gebracht van de Tongariro Crossing. Dat is 19 km lopen in de bergen tussen 2 vulkanen. Onderweg uitzichten op donkerblauw en fel blauw gekleurde meren en besneeuwde toppen. Wat een schitterende tocht was dit. We hebben er 7u en 10 min. over gedaan. Het laatste stuk van 45 minuten was alleen maar afdalen en het lastige is dat de treden een rare afmeting hebben, net te groot eigenlijk. Hierdoor werd het toch nog erg vermoeiend en de laatste 20 minuten was de omgeving nog best saai. Maar al bij al was het een prachtige tocht en voor iedereen met een normale conditie te doen. Al bij al lagen we om 19.00uur al op bed.
Dag 7 Tongariro N.P. – Picton (330 km)
Vanmorgen waren we om half 6 wakker omdat we gisteren al zo vroeg gingen slapen. Geen nood, dan maar gelijk naar Wellington gereden waar we dan de volgende dag de boot zouden nemen. Omdat we al zo vroeg in Wellington waren, namen we een gok en boekten we ons ticket eerst om naar 18.15 uur maar even later bleek dat we al om 14.15 uur als laatste mee de boot op konden. Wat een mazzel!!! Het was een mooie overtocht van ongeveer 3 uur door de Marlbourough Sounds, een fjordengebied. We hebben helaas geen dolfijnen gezien. Bij aankomst in Picton, op het Zuidereiland, hebben we weer de Top-10-camping opgezocht. ($36,-)
Dag 8 Picton- Takaka- Kaikoura (577 km)
Vanuit Picton reden we naar Abel Tasman N.P. met de bedoeling daar 2-3 dagen te blijven. Het was vanaf de ochtend al vreselijk slecht weer, regen, regen en nog eens regen. We reden het eerste uur over een erg bochtige bergweg. De boottocht die we wilden gaan maken in Abel Tasman had geen zin met die regen. We zijn doorgereden naar Takaka waar de Pupu springs zijn. Dit zijn bronnen waar per seconde 14.000 liter water uit de grond komt en een aardige rivier vormt, uniek in de wereld. We hadden hier nog een wandeling willen maken (Takaka Hill Track) maar door de regen zouden we toch geen uitzicht hebben. We hebben in Motueka op internet even naar het weer gekeken. De volgende dagen blijft het hier erg slecht. Plannen snel veranderd en vervolgens in dezelfde vaart weer naar de oostkust gereden. Uiteindelijk zijn we dus nu in Kaikoura aangekomen. Onderweg hierheen werd het weer gelukkig iets beter zoals lang leven internet aangaf. Bij Blenheim veel wijngaarden. Net voor Kaikoura zag ik (Vera) ineens bewegende rotsen. Het begon al een beetje te schemeren maar na nog eens goed te kijken, bleken die bewegende rotsen zeehonden ten zijn. Grappig! Top-10-camping opgezocht ($ 38,-). We informeerden naar de boten om morgen de Whale whatch te doen maar die kunnen pas weer vanaf morgen 8 uur geboekt worden. Oeps, als dat maar gaat lukken want het is hier heel erg druk met toeristen.
Dag 9 Kaikoura- Timaru (345 km)
Vroeg wakker omdat de camping aan de snelweg ligt. Om 7 uur belde Arthur alvast naar het boekingskantoor voor de walvistocht. We konden om 12.30u nog met een boot mee. Intussen even gekeken hoe we onze route nu gaan vervolgen want we hebben alles gisteren omgegooid. We zouden eerst de Westkust doen maar we gaan nu dus helemaal andersom. We wilden bij het strand wachten tot vanmiddag. Arthur kwam op het idee om bij het kantoor te vragen of er misschien nog afmeldingen waren voor een eerdere boot. Laten we toch weer mazzel hebben. We konden al met de boot van 10 uur mee. Het was niet echt een super rustig tochtje want de zee was vrij onstuimig. Op de boot zagen we heel toevallig Carolien, de dochter van vrienden van ons. Dat is de 4e bekende deze reis. We hebben uiteindelijk 3 bultruggen gezien en het grappige is dat Arthur 2 van de 3 als eerste zag. Op het moment dat we in 1e instantie op de boot zouden stappen, waren we nu al klaar met deze trip. We probeerden alvast zover mogelijk door te rijden richting Dunedin. We kwamen tot Timaru. De weg hierheen was voor de verandering grotendeels vlak. Top-10-camping $ 32,-.
Dag 10 Timaru-Dunedin- Portebello op Otago Peninsula (282 km)
Vanochtend reden we door glooiend, licht heuvelachtig gebied via Dunedin naar het Otago schiereiland. Dit is een fabelachtig stuk natuur. Bij Sandfly Bay hebben we zeeleeuwen gezien. Ze liggen daar op het strand en je kunt er tussendoor lopen op een paar meter afstand. Het was wel een beproeving hoor. Vanaf de parkeerplaats loop je eerst een paadje wat overgaat in los duinzand. En die duinen waren steil! Omlaag is dat geen probleem maar om weer omhoog te klauteren! Pff. Ik zei nog “dat doe ik echt niet nog een keer”. Op het uiterste puntje van het eiland zit een kolonie albatrossen, wat een machtige vogels met spanwijdte van 3 meter. Daarnaast duizenden zeevogels, echt prachtig. Hier zitten ook blauwe pinguïns maar die komen pas aan land als het donker is. Omdat de weg hier toch aardig verraderlijk is, besluiten we niet in het donker nog een keer terug te rijden. Dan wilden we liever bij Sandfly Bay tegen zonsondergang gaan kijken naar de geeloogpinguïns. Dus toch maar weer die zandduin af en het hele strand afgelopen naar de schuilhut die hier speciaal is gebouwd om deze dieren aan land te zien komen. Helaas hadden we pech want ze waren al eerder dan normaal aan land gekomen. Balen, maar het ergst was dat ik weer die zandduin op moest. Daar werd ik echt niet blij van. Ach ja, het is wel weer goed voor de conditie. We hebben een camping opgezocht in Portobello, deze keer geen Top-10 ($ 30).
Dag 11 Portebello- Invercargill (310 km)
Vandaag via Catlins NP naar Invercargill gereden. De omgeving is schitterend en we hadden bij Nugget Point willen gaan kijken naar de zeeolifanten maar het was echt stormachtig weer en de regen kwam met bakken naar beneden. Alsof het niet nat genoeg was. We zijn alleen even gestopt bij een waterval toen het 5 minuten niet regende. In Invercargill toch maar weer de Top-10 camping opgezocht ($ 32,-)
Dag 12 Invercargill- Milford Sounds/Te Anau (424 m)
Het plan was om naar Doubtfull Sounds te gaan, maar dat is gewijzigd in Millford Sounds, omdat dit makkelijker te bereiken is om dit dezelfde dag van aankomst nog te doen. Onderweg hier naartoe staan de lupines volop te bloeien in de bedding van de rivier. Echt zeeën van bloemen wat een prachtig paars schouwspel oplevert. Maar ook besneeuwde bergtoppen en mooie rivieren. Aangekomen bij de boot hebben we door de Sounds (fjorden) gevaren. Echt geweldig, watervallen (waarvan men van 1 ook energie opwekt) , wanden van 600 m hoog, sneeuw op de bergen, pinguïns en zeehonden. We hebben deze tocht gemaakt met één van de kleinste boten van Mitre Peak. Dat is stukken minder massaal dan de grotere boten die veel commerciëler te werk gaan. Het was wel erg koud ondanks een zonnetje. Neem warme kleding mee ook al lijkt het niet koud. Je kan hier ook een helikoptervlucht over het gebied maken of met een klein vliegtuigje. We hebben overnacht op de Top-10-camping in Te Anau ($ 40,-). We hebben hier voor het eerst in een restaurant gegeten. Morgen toch maar weer zelf koken. Arthur zijn friet zwom in de jus van zijn biefstuk, helemaal klef bah. Restaurants zijn ook niet erg uitnodigend vinden wij, alles ziet eruit alsof het gesloten is.
Dag 13 Te Anau-Mt Cook (470 km)
Vanmorgen zijn we naar Mount Cook gereden. We waren nog geen 10 minuten onderweg of de politie kwam ons met zwaailicht tegemoet rijden. We keken elkaar nog aan, er is niemand anders op de weg te zien. Bleek het voor ons te zijn. Had die smeris ons van vooraf geflitst, we reden 16 km te hard. Dat werd een bekeuring van $ 120 (€ 54) cash te betalen bij een filiaal van de Westpac-bank. Zo, voortaan houden we ons netjes aan de snelheid.
Mount Cook is met 3754 meter de hoogste berg van N.Z .Op de dichtsbij gelegen camping met stroomvoorziening (geen Top-10) reserveerden we alvast een plek. De weg van Twizel naar Mt Cook gaf een ontzettend mooi beeld. Een gigantisch groot felblauw meer ligt aan de voet van Mt Cook, prachtig! Na de reservering op de camping meteen de Tasman gletsjer bezocht. Deze komt uit in een meer, waar grote brokken ijs in drijven, die helaas erg vies (zwart) zijn. We hadden hier een boottocht willen maken maar omdat het ijs teveel was gaan drijven, gingen deze boten niet. We vonden het ook niet erg toen we zagen hoe vies alles was en bovendien konden we vanaf een heuvel het hele meer overzien dus die boottocht had toch niets toegevoegd. We zijn langs de andere kant naar 2 meertjes gelopen. ’s Avonds vanaf de camping een schitterende zonsondergang op Mt Cook, formidabel!
Dag 14 Mt Cook-Wanaka (235 km)
De ochtend hebben we een steile klim gemaakt, de Sealy Tarns Track, waar we uitzicht hadden over een andere gletsjer. Bij het begin van het pad maakten we een fout door rechts van de wegwijzers te lopen. Hierdoor hebben we een paar hele lastige en gevaarlijke klimmetjes moeten maken. Uiteindelijk lukte het om alsnog het juiste pad terug te vinden, gelukkig! Eenmaal boven hebben we wel een uur zitten kijken naar de prachtige omgeving. Het was een prachtige dag, strakblauwe lucht. We hadden eerst nog de Hooker Valley Track willen lopen maar we zagen vanaf het eind van de Sealy Track de Hooker Valley al liggen dus ook die extra wandeling voegde niets toe en lieten we voor wat het was.
Vannacht overnachtten we in Wanaka, een gezellig stadje aan een gigantisch groot meer. Natuurlijk hebben we daar een wandelingetje gemaakt, afsluitend met een heerlijk kopje cappuccino. 's Avonds hebben we de verse zalm gegeten die we onderweg hebben gekocht bij een zalmkwekerij. De eigenaar van deze Top-10- camping ($ 40,-) komt al snel een praatje maken. Hier komt iedere avond tegen etenstijd een plaatselijke visser zijn vangst van die dag verkopen. Jammer dat we de vis al onderweg hadden gekocht.
Dag 15 Wanaka- Fox Glacier (363 km)
Vanuit Wanaka zijn we eerst naar het beginpunt gereden van de Rod Roys Valley Track in Mount Aspering N.P. De weg ernaartoe is grotendeels gravel en loopt langs de Matikitaki rivier. Soms moet je een riviertje doorsteken en op sommige punten is dat nog best diep. Als het erg hard heeft geregend kan je hier al niet eens komen, tenzij je een 4wheel-drive hebt. De Rod Roys Valley Track loopt eerst een stuk door weilanden, dan een hangbrug over en dan stijgend door een bos in een kloof waar je na ruim 1,5 uur boven bent met uitzicht op een gletsjer. We waren net op tijd boven want meteen na het filmen/foto’s maken trok de bewolking alles dicht. Vanaf hier terug naar Wanaka en daar de westkustroute op via de Haast Pass naar Fox glacier. Je rijdt een stuk langs de Tasmanzee waar ook de zeehonden weer liggen. We merkten te laat dat we een afslag hadden gemist waar we nog kans hadden gehad om pinguïns te zien, jammer. Het had geen zin meer om nog terug te rijden.
Alvast een camping opgezocht (geen Top-10 $ 30,-). De eigenaresse is ontzettend aardig. Ze vertelde ons dat de weg naar Fox Glacier totaal weggeslagen is door de hevige regenval van de laatste tijd. Dit betekent dat we de gletsjer niet kunnen bereiken. De weg blijft nog zeker 5 dagen dicht. Helaas maar ja, de natuur laat zich niets opleggen.
Vlakbij de camping kan je als het donker is, een bos inlopen om gloeiwormen te zien. We kregen gezelschap van 3 Chinese giechelende meiden, lachen! Fox Glacier stelt als dorp niets voor, een paar restaurantjes/cafés en hotels/campings. Alles is erg vroeg gesloten.
Dag 16 Fox Glacier-Franz Jozef (80 km)
Om 8 uur waren we bij Lake Matheson, het bekende spiegelmeer. We waren maar net op tijd want het ging al snel een beetje waaien en dan gaat het water ook meteen rimpelen. We informeerden voor een heli-tocht maar de weersvoorspellingen zijn niet goed. Dan maar naar Frans Jozef en daar naar de gletsjer gewandeld. Wat een joekel! Toen het om 11.30u nog steeds zonnig was, hebben we naar het kantoor gebeld van Fox Glacier Tours met de vraag of we toch nog een heli-tocht zouden kunnen maken. Ja, om 12.15 uur ging nog een vlucht en er was nog plek voor 2 personen. Meteen telefonisch geboekt en teruggereden naar Fox Glacier.
We maakten een helikoptervlucht over de gletsjer en langs Mount Cook. De heli maakte een landing op de gletsjer waar we 15 minuten konden rondlopen. Echt adembenemend mooi en een aanrader om deze heli-tocht te maken. We wilden nog doorrijden naar Arthur’s Pass maar besloten om even extra rust in te bouwen. Op de Top-10-camping ($ 38,-) in Franz Jozef overnacht. Een uur na onze heli-tocht sloeg het weer om, alles trok dicht en het is niet meer helder geworden. Wat hebben wij een mazzel gehad!
Dag 17 Franz Jozef – Westport (285 km)
Regen, regen en nog eens regen. Onderweg naar Westport gestopt in Hokitika. Dit is de jade-stad. We wilden hier bij de Westpac-bank onze boete betalen maar het is een feestdag dus alles dicht. Dan maar boodschappen doen bij New World. Bij het oud goudmijnstadje Shantytown hebben we de toerist uitgehangen. Het stadje is eigenlijk een open luchtmuseum en toch best interessant ondanks het hoge toeristengehalte. We hebben zelf ons geluk beproefd door goud te zoeken op de enige echte manier. En jawel, we vonden een paar flintertjes. Rijk zijn we er niet van geworden, maar het is leuk om een keer zelf te doen en je houdt er een leuk souvenir aan over. Daarna verder gereden naar Punakaiki, hier vind je de Pancake rocks en blowholes. Een aardig uitstapje met die pannenkoek rotsen, alsof er heel veel gebakken zijn en opgestapeld. We slapen op de camping in Westport. Hoewel dit ook een Top-10-camping is ($ 34,-), zijn hier erg vieze sanitaire voorzieningen. Dat zijn we niet gewend. De camping ligt wel erg mooi, pal aan zee maar met dit weer heb je daar niets aan. We opperen het idee om morgen terug te rijden naar Abel Tasman N.P. maar als we op internet kijken naar de weersverwachting, besluiten we het toch niet te doen.
Dag 18 Westport-Wellington (323 km)
Vanochtend eerst naar een zeehondenkolonie bij Cape Foulwind gaan kijken. Zoals we het hadden gelezen moest hier een grote kolonie zitten maar we zagen er hooguit 20. We hebben onderweg naar het kantoor van Interislander gebeld om te vragen of we met de ferry mee konden. Ja, om 18.05 uur is er nog plaats. Het is hier op dit moment kersentijd en bij de kwekerijen kan je vers geplukte kersen kopen, heerlijk zoet! Doe nog maar een kilootje.
Vanuit Picton hebben we alvast gebeld naar de camping in Wellington om een plaats te reserveren. De overtocht ging weer soepel en we waren nog redelijk op tijd op de Capitol Gateway camping in Wellington ($ 35,-), terug op het Noordereiland.
Dag 19 Wellington- Eketahuna (357 km)
We zijn gestart met het rijden van de kustroute met allemaal baaitjes in het zuidelijk deel van de stad Wellington. Vervolgens langs Fetherston en Martinborough naar het zuidelijkste puntje van het Noordereiland. Hier lagen ook weer zeehonden op de rotsen. Op Cape Palliser hebben we een klim gemaakt naar de vuurtoren voor een schitterend uitzicht over de zuidkust. Verder richting Napier. De bedoeling was om te overnachten in Masterton maar die camping was gesloten. In het plaatsje Eketahuna volgden we de wijzers naar een camping. Dit bleek een campground aan het eind van de wereld te zijn. We waren de enigen. Er was een gebouwtje met keukentje en douches en toiletten, allemaal erg oud maar wel schoon. Er hing een bord waarop stond dat je maar een plaatsje moet zoeken en er zou dan wel iemand komen om geld te innen. En jawel, nog geen 10 minuten later komt er een vrouwtje aanrijden. We moesten maar liefst $ 12 betalen voor ons 2-en. Geen geld. Mevrouw vertelde dat ze was getrouwd met een Nederlander. Arthur had een paar weekbladen uitgelezen en gaf deze aan haar mee. Weer geen 10 minuten later stond die Nederlandse meneer bij ons. Hij heet André van de Wiel en is in 1957 als 21-jarige vanuit Amersfoort naar Nieuw Zeeland gekomen om als timmerman aan het werk te gaan. Hij heeft daar zijn vrouw leren kennen en is in deze plaats terecht gekomen. We hebben gezellig met hem zitten praten en hij had nog wel een paar tips voor ons voor het Noordereiland. Later op de avond kwam er nog een 2e camper bij met 4 Amerikanen. We hadden hier een ontzettend mooie zonsondergang! En daarna een schitterende sterrenhemel.
André vertelde dat er bij Mt Cook 2 Japanners al 5 dagen vastzitten door het slechte weer. Er is met een heli een overlevingspakket gedropt.
Dag 20 Ekatahuna- Clifdon (242 km)
André kwam ons vanmorgen nog even gedag zeggen. Wat attent! We hebben een omweg gemaakt langs de langste plaatsnaam ter wereld. Dit ligt ter hoogte van Palmerston North in een rechte lijn naar de oostkust. Mooie groene heuvels typeren hier het landschap. In Waipukurau zat een Westpac en hebben we eindelijk onze bekeuring kunnen betalen. Hierna zagen we alleen nog dorre bergen/heuvels.
We kwamen om 15.15uur aan in Clifdon. Hiervandaan kan je op 3 manieren naar Cape Kidnappers: te voet, met een quad of met een tractor met wagen. Je moet rekening houden met het tij want als het vloed wordt, is er vanuit Cape Kidnappers geen weg terug. De tractor was om 14.00u al vertrokken en er was geen tijd meer om een quad te regelen dus we hebben een plaats geregeld op de camping ($ 20,-). De campingeigenaar zei dat het ongeveer 8 km lopen was en we zouden er 2-2,5 uur over doen dus we moesten snel vertrekken om nog op tijd terug te kunnen. Snel de wandelschoenen aan, water ingepakt en via het strand in 1.15 uur gelopen naar de 1e Jan-van-gent kolonie. We zijn niet verder gelopen naar de andere kolonie, dan zou het te laat worden. We vonden het erg leuk om die vogels te zien, ze zijn erg mooi en behoorlijk groot met een spanwijdte van wel 2 meter. Er zaten er wel honderden. Als het mannetje terugkomt bij het vrouwtje, wordt er eerst uitgebreid geknuffeld. We zijn wel een uur blijven kijken, toen moesten we echt terug. De tractor met de kar vol mensen haalde ons in. We zijn dapper doorgestapt, goed voor de conditie. De camping ligt pal aan zee. We hebben de achterklep opengezet en lekker op bed naar buiten liggen kijken en luisteren naar de golven. Daar slaap je lekker op!
Dag 21 Clifdon-Napier (400 km)
Vandaag zitten we in Napier en hebben we het stadje bezocht, dat na helemaal verwoest te zijn geweest door een aardbeving in 1931, grotendeels weer is opgebouwd in Art-Deco stijl. Het stadje oogt lekker fris maar toch is ook hier weinig bedrijvigheid. Vanaf het uitkijkpunt “Bluff Lookout”, hebben we de haven bekeken. Schepen worden met zeecontainers beladen, interessant om dat te zien. In het centrum van de stad, aan het strand is een parkje waar een standbeeld staat van het Maori-meisje. Dit is het equivalent van het zeemeerminnetje in Noorwegen. We lezen in de krant dat 1 van de Japanners op Mt Cook is overleden, de andere heeft het ternauwernood overleefd. Dat is heftig zeg.
Dag 22 Napier-Lake Taupo (199 km)
De weg van Napier naar Taupo is afwisselend dor en groen met heuvels/bergen. Eerst in Taupo bij het ongelooflijk grote meer gestopt. Aan de overkant zie je de vulkanen in het Tongariro N.P. waar we in het begin zijn geweest. Vlakbij Taupo vind je de Huka Falls, dit is eigenlijk een rivier die zich met een ontzettende kracht door een nauwe doorgang perst. Schitterend om t e zien, en het water is superblauw. Daarna iets verderop naar “Craters of the Moon”. Dit is een geothermisch gebied met kokende modderpoelen en stoom wat overal uit de grond komt. Heel apart om te zien. ’s Avonds na het eten een wandeling gemaakt langs het meer en weer een schitterende zonsondergang gezien!
Dag 23 Taupo- Rotarua (93 km)
Na Taupo zijn we naar Rotarua gegaan waar een geweldige lucht hangt van zwavel c.q. rotte eieren. In Wai-O-Tapu Thermal Wonderland vindt je de grootste kokende modderpoel van de wereld. Blubblubblubblub. Ook de Lady Knox geiser hebben we zien spuiten 20 meter hoog. Ze moesten haar wel even opwekken. Dat doen ze door zeep erin te gooien. Veel kokende en dampende meren in allerlei kleuren. Echt heel mooi om te zien. Bij de I-site hebben we gevraagd naar Maori-voorstellingen. Er zijn verschillende aanbiedingen en we kiezen voor die van Mitai. We zetten de camper op de Top-10- camping ($ 38,-). Om 17.45u worden we bij de camping opgehaald om naar de voorstelling te gaan van de Maori. Een stukje cultuur opsnuiven. We kregen een plaats toegewezen in het restaurant en na wat uitleg werden we naar een riviertje in het bos gebracht. Daar kwamen de Maori in hun boot aanvaren. De boot is helemaal met figuren uitgesneden, de mannen hebben lichaamsversieringen op billen en benen en in hun gezicht. Er werd een krijgslied gezongen. Daarna met zijn allen naar het dorp waar ze hebben gedanst en gezongen, en gevochten. Ze dragen dan traditionele kleding met lichaam- en gezichtsversieringen. Intussen werd een Hangi-maaltijd bereid. Zoete aardappelen, lam, kip worden in een soort rekken in een kuil gelegd waar een vuur is aangemaakt. De bovenkant van de rekken met eten worden afgedekt met dekens en op die manier wordt alles klaargestoomd. Toen alles klaar was werd een buffet ingericht met nog meer lekkere dingen. Het smaakte erg goed.
Dag 24 Rotarua-O’Hope Beach (101 km)
De volgende morgen hebben we Hell’s Gate bezocht. We hadden bij de boeking van de Maori vrijkaartjes gekregen voor dit park. Weer allerlei kokende blubber, meren, etc, etc, maar niet zo mooi als de allereerste. We zouden er de normale prijs van $ 30,- niet voor betalen.
We hadden niet zo’n zin om ver te rijden dus hebben we overnacht in O’Hope Beach. De camping hier is $ 36,- Helaas geen strandweer maar wel even lekker gewandeld langs het strand met hogere golven. Er lopen hier veel konijntjes rond. Die mogen wel oppassen want alles komt al in de Kerststemming. In N.Z. zie je bomen met knalrode bloemen die rond de Kerst bloeien. Ze worden met de dag mooier, het is nu ook al 8 december intussen.
Dag 25 O’Hope Beach-Hahei (265 km)
Toen we wegreden bij O’Hope Beach zagen we Jan-van-genten als torpedo’s het water induiken op zoek naar vis. Ze kunnen tot 20-30 meter diep duiken en 1 op de 3 duiken hebben ze wel een vis te pakken. Het heeft vandaag de hele dag geregend. We reden een deel van de route door de bergen naar het Coromandel State Forest Park naar Hahei. Hier hebben we ook een campingplek met zicht op zee ($ 40,-)
Dag 26 Hahei-Miranda (127 km)
Vlakbij Hahei is Cathedral Cove. Om hier te komen kan je vanuit Hahei over het strand (alleen bij eb) lopen, een kano huren of naar een parkeerplaats rijden waar je er na 10 minuten door een bos ook bent. Op zich stelt het niet veel voor, je hebt er wel een heel mooi stukje strand. Hiervandaan zijn we naar Hot water beach gereden. Op dit hele lange strand heb je ergens een paar vierkante meter waar heetwaterbronnen zijn. Als je daar een kuil graaft heb je superheet water, de stoom komt er van af. Je kan er niet eens in staan, laat staan er in liggen. Dan moet je bij eb een kuil graven en er zeewater bijdoen. Wij waren bij vloed en dan lukt dat niet want je kuil spoelt dan bij iedere golf meteen weer weg. Je kan spades huren om een kuil te graven, maar je kan er altijd ook wel 1 van iemand anders lenen. Vanaf hier reden we richting Auckland voor de doorsteek naar Wangarei. Onderweg bij het plaatsje Miranda is een watervogelreservaat. Hier zijn we naar de uitkijkpost gelopen en zagen duizenden watervogels. We wilden niet nog verder rijden en hebben in Miranda een camping opgezocht
($ 38,-) mét een zwembad van hotsprings. Heerlijk warm met de typische zwavelgeur. Mijn zilveren ring sloeg er helemaal zwart van uit. De camping is erg rustig en vooral heel schoon.
Dag 27 Miranda- Kauri Coast (372 km)
Weer een reisdag naar Trounston N.P. aan de Kauricoast. Onderweg de Wangarei falls bekeken, dit is de meest gefotografeerde waterval van NZ. Het Trounston N.P. is het enige park waar je kans hebt om een kiwi (de vogel dus) in het echt te zien. Daarom hebben we een avond/nachtwandeling gemaakt onder begeleiding van een gids. En jawel, mazzel. Zelfs 2 kiwi's gezien en die hadden nog ruzie ook, dus een echte kiwi-fight. Heel bijzonder. Eerst hoorden we alleen die vechtende kiwi’s, je weet niet wat je hoort. Een kabaal dat die beesten maken zeg. De weta’s werden ons aangewezen door de gids. Dit zijn insecten met voelsprieten van zeker 15 cm lang. Als je die in je nek krijgt, brrr. En ook hier weer gloeiwormen. Terug op de camping na deze night-walk, zat er een possum bij de ingang van de douches. Dat was de eerste levende die ik heb gezien. Dooie hebben we al duizenden gezien, platgereden.
Dag 28 Kauri Coast- Pahia (162 km)
Bij daglicht zijn we nog een keer terug gegaan naar het Trounston N.P. Je ziet dan toch weer andere dingen dan in het donker. Nu zagen we de gloeiwormen bij daglicht, hadden we nog niet eerder zo goed gezien. Net draadjes met pareltjes eraan, dat zijn dan de wormen die ’s nachts het licht afgeven. Er huppelde ook een heel leuk vogeltje (een fantail) rond. In het Waipoua Kauri Forest hebben we de hoogtepunten van dit park bekeken. Je rijdt hier dus dwars door het N.P. De hoogtepunten zijn The 4 sisters, de naam zegt het al; 4 grote kauribomen bij elkaar. Verder de grootste boom (Tana Mahuta, 52 meter hoog en een omstrek van 13 meter) en de oudste boom van N.Z (geschat op 2000 jaar). Erg indrukwekkend. Het is raadzaam hier je auto tegen betaling te parkeren want er wordt erg veel gejat. Trouwens voor het eerst dat hier voor gewaarschuwd wordt. We zijn dan verder naar Paihia gereden. We hebben hier een camping ( Waitangi Holiday Park) aan de Waitingi rivier die op zee uit loopt ($ 30,-). Helaas is de keuken erg vies. De douches daarentegen zijn wel erg goed. ’s Avonds zijn we naar Paihia gewandeld maar ook daar is niet veel te beleven. Een paar bars en restaurants, en verder hotels/motels. De ligging is natuurlijk wel erg mooi en dit is de uitvalsbasis voor Bay of Islands.
Dag 29 Paihia-Waitingi
Gisteren hoorden we dat het vandaag vooral zou gaan regenen maar tot onze verbazing was het stralend weer toen we wakker werden. Arthur is snel naar de receptie gegaan om een telefoonnummer te achterhalen van het boekingskantoor van de boottochten die je hier kan maken. Dat was toen heel snel geregeld, we konden met de boot van 9.30u mee en het is een dagtour. Geen probleem. Je kan ook ½ dag-tours boeken maar die kosten bijna evenveel als een dagtocht (scheelt $ 10,-) De tocht was erg leuk, je vaart langs en tussen de vele eilandjes, op diverse eilandjes werd post en boodschappen gedropt en de bewoners geven dan weer post mee. Hoezo, wonen in the middle of knowhere?? De boten zoeken ook naar dolfijnen en jawel hoor, we hebben ze gezien. Wat is dat toch iedere keer weer GENIETEN!!!. Arthur heeft nog even meegedaan met netbooming. Ze hangen dan een groot net naast de boot. Je springt erin, houd je vast en de boot geeft gas. Dat gaat hard!
Op het eiland Uruphukapuka werden we gedropt voor de lunch. Alleen op dit eiland is een restaurant, je kan hier ook overnachten. Volgens de Lonely Planet gaat er vanuit Paihia een ferry hierheen. Al bij al hadden we mazzel met het weer, het was droog, soms wat zon maar wel een erg frisse wind. Bij terugkomt in Paihia even naar de weersverwachting gekeken. Morgen nog zon, daarna bewolkt met kans op regen en dat blijft voorlopig wel zo. Jammer aan ’t eind van de vakantie maar ja, ze zitten er hier ook wel eens naast. We zien wel.
Dag 30 Paihia-Kerikeri- Paihia
Als eerste vandaag de Haruru Falls bekeken. Daarna naar Kerikeri, daar staat het oudste houten (Kemp House) en oudste stenen (Stone Store) gebouw van N.Z. en een leuk Anglicaans kerkje. In de buurt vind je ook de Rainbow Falls (27 m hoog). Het is zondag, alles is gesloten. We zijn terug gereden naar Paihia en daar een andere camping opgezocht (Beachside Holiday Park), veel schoner dan die van gisteren. Deze ligt aan de baai net voordat je Paihia binnenrijdt.
Dag 31 Paihia-Muriwai Beach (249 km)
We hadden nog een 2e boottocht willen maken om Arthur de gelegenheid te geven met de dolfijnen te zwemmen maar de boot vertrok vroeger dan we dachten. Vanmiddag ging er nog wel een boot maar inmiddels sloeg het weer helemaal om, bar slecht. We zijn dan maar vast weer in zuidelijke richting gereden. In Kawakawa staan de meest gefotografeerde openbare toiletten van N.Z. Ze zijn ontworpen door de Oostenrijkse ontwerper Hundertwasser. De muren en wanden zijn van mozaïek, erg kleurrijk. De ingang is overdekt en de overkapping bedekt met begroeiing, ziet er erg leuk uit. We zijn aan het eind van de middag belandt bij Muriwai Beach (t.h.v. Auckland) aan de westkust. Vlakbij de camping zit een kolonie Jan-van-genten. Je kan ze van heel dichtbij bekijken en je hoeft er niet zo lang voor te lopen dan bij Cape Kidnappers. Hier hadden bijna alle paartjes nu jonkies, van die half gevederde beestjes, lekker onbeholpen in hun bewegingen. Het blijft leuk om deze vogels te bekijken.
Het strand achter de camping is gitzwart en helemaal leeg.
Dag 32 Muriwai Beach-Manakau (Auckland) (65 km)
En dan is het een strakblauwe lucht bij het ontwaken. Het zou een perfecte stranddag zijn, ware het niet dat je hier echt levend verbrand door de supersterke zonnestraling. En hier kennen ze geen parasols op het strand. Jammer wel. We zijn toch nog even terug gegaan naar de Jan-van-genten en zitten kijken naar de surfers. Dit schijnt één van de beste surfplaatsen van N.Z. te zijn. We zijn vandaag naar Manakau gereden voor de laatste overnachting. Dit is een buitenwijk van Auckland. Blijkbaar eindigen hier veel toeristen want in de campingkeuken staat een krat met –tig busjes kruiden, restjes olie, jam etc etc. Je zou bijna mensen aanraden hier de 1e overnachting te plannen nadat ze de camper ophalen, dan kunnen ze meteen e.e.a. aan kruiden meenemen. We hebben op de camping (Top-10) de camper helemaal uitgeruimd, schoongemaakt (ook van buiten) en alles weer in de rugzakken gestopt. Arthur heeft alvast on-line plaatsen gereserveerd voor de terugvluchten.
Dag 33 Manakau-Auckland (28 km)
Na het ontbijt hebben we de camper weer ingeleverd bij Apollo. Het kostte nog veel moeite om hem af te tanken voor het inleveren, het dichtstbijzijnde tankstation was uitverkocht. En opnieuw komen we bij Apollo een collega tegen, zij kwamen hun camper ophalen. Zo zit je aan de andere kant van de wereld, kom je 5 bekenden tegen. Vanaf Apollo met de taxi terug naar het President Hotel in Auckland. Het (andere) personeel was deze keer een stuk vriendelijker. We zijn naar de Sky-tower gelopen en zijn helemaal naar boven gegaan om daarvandaan de omgeving goed te bekijken. Dit is iets wat je toch echt moet doen als je in Auckland bent. Verder een beetje rondgeslenterd in de stad en wat kleine souveniertjes voor de neefjes en nichtjes gekocht. Bij Mandarin Seafood restaurant in Hobson Str heerlijk gegeten. Het Seafood zegt niets over de menukaart, ook vlees staat er op. Voortreffelijk eten en erg vriendelijk personeel. Een aanrader!
Dag 34 Auckland-Hong Kong
Aan Queen Str hebben we heerlijk ontbijt genuttigd en daarna met de shuttle naar de luchthaven. We waren wel aan de vroege kant maar dat maakt ons niet uit. Tot onze verbazing hoefden we geen luchthavenbelasting van $ 25,-p.p. te betalen. Hebben we opeens toch nog geld over. Ze hebben sinds 1 juli 2008 de luchthavenbelasting afgeschaft. Het gaf te veel problemen, vooral met backpackers die het geld toch niet meer hadden. De wisselkoers was zo beroerd dat we die $ 50,- maar hebben besteed aan een leuk kerstcadeautje voor mezelf. De vlucht naar Hong Kong verliep voorspoedig maar het was ontzettend warm in het vliegtuig. Amper 1 uurtje kunnen slapen. Dan duurt zo’n vlucht van 11 uur toch wel heel lang.
Dag 35 Hong Kong- A’dam
Een tussenstop van 4 uur op Hong Kong maar ook daar kwam van even bijslapen niets. Op de vlucht van Hong Kong naar Amsterdam was het vreselijk koud dus ook niet geslapen. Doordat Arthur al een treinkaartje kocht terwijl we op de bagage wachtten, konden we daarna meteen op de trein stappen. Het was een superlange reis, erg vermoeiend maar wat hebben we van deze vakantie genoten.
Nog een paar suggesties als je naar N.Z. gaat:
· Heb je een mobiele telefoon (simlock-vrij), koop dan een sim-kaart bij Vodafone in N.Z. en je kan campings, ferry, boottochten/excursies etc. gratis reserveren via een locaal 0008-nummer.
· Heb je de ferry geboekt en je blijkt toch eerder te willen gaan, vraag gewoon bij de terminal of je eerder kan. Ons lukte het 2x en het kost je niets extra
· Neem wc-papier van thuis mee want in N.Z. is het net krantenpapier.
· Je hoeft dus, i.t.t. wat in reisgidsen staat, géén luchthavenbelasting van $ 25,- pp meer te betalen sinds 01.07.2009.
· De Top 10 campings zijn echt de beste campings die er zijn. Wordt lid en je krijgt overal 10% korting, ook op de ferry.
