REISVERSLAG THAILAND 2000
(geschreven door Vera)
Zondag 22 oktober
Lekker uitgeslapen nu het nog kan. Wat aangerommeld, bed verschoond en planten water gegeven. De trein vertrok om 15.40 en in Den Bosch had ik meteen aansluiting op de trein naar Haarlem. In Duivendrecht moest ik nog eens overstappen maar alles ging heel vlot en om 17.15u was ik al op Schiphol, bijna een uur te vroeg.
Ik ging koffie drinken en werd daar aangesproken door een Grieks meisje die vakantie had doorgebracht in Amsterdam. We praatten over haar ervaring in Nederland en over mijn vakantie waar ik aan begon.
Om 18.00u liep ik naar de afgesproken plek om de groep te ontmoeten en we konden meteen inchecken. 2 mensen waren er nog niet en 1 meisje uit Gent ging niet mee volgens de informatie die de hostess gaf. Degene die ik al een hand heb gegeven lijken me wel aardig. Na het inchecken ging ik met Arthur op zoek naar een plek waar we nog een sigaretje konden roken. We liepen naar de bar en namen er een cappuccino bij. Om 19.20u moesten we bij de gate zijn; met 15 minuten vertraging vertrok om 20.20u het vliegtuig voor de eerste etappe naar Budapest. Daar moesten we 3 uur wachten op de volgende vlucht, dus Arthur en ik zochten maar weer een "rokers toegestaan plekje, met natuurlijk een cappuccino. We kunnen het wel heel goed met elkaar vinden en al gauw weten we heel veel van elkaar. We hebben deze reis bij Baobab geboekt. Eerder ging hij altijd op eigen houtje. Is ook in Indonesië, Zuid-Afrika, Namibië en Zimbabwe geweest dus we konden onze ervaringen daarover uitwisselen. Hij is 39. Om 1.15u vertrok het vliegtuig voor het 2e deel naar Bangkok.
Maandag 23 oktober
Om 12.30u Nederlandse tijd, in Thailand is het al 17.30u, geland in Bangkok. We gingen al vlot door de douane en Jan, de reisleider stond ons al op te wachten. Alvast ƒ100,00 in de automaat gewisseld (1625 bath). Met 2 minibusjes werden we naar het hotel gebracht. Wat een drukte in de stad zeg! Het hotel ligt aan een riviertje (klong) en in het centrum. We kregen de kamers toegewezen. Ik deel de kamer met Eline. Zij is hier gisteren al aangekomen. Ze was niet blij dat ze de kamer moest delen, want ze had er op gerekend dat ze alleen op de kamer sliep. We hadden 1,5 uur de tijd om ons een beetje op te frissen. In het restaurant van het hotel legde Jan het reisprogramma nog even globaal uit, gaf de nodige tips en goede raad. Daarna zijn we met de hele groep gaan eten, erg lekker en het was meteen al gezellig met Sandra en Natasja, 2 meiden uit Amsterdam. Na het eten liepen we nog even door de toeristenwijk, allemaal eettentjes en daar verkopen ze ook echt alles. De kamer in het hotel is ruim en erg schoon, met airco.
Dinsdag 24 oktober
Ik heb heel goed geslapen. Na het ontbijt werden we met busjes naar de rivier gebracht. Het regende ontzettend hard. Bij de rivier (Wat Sao Tong Hin) stapten we op de boot en na een flink eind varen kwamen we bij de eerste tempel met een zittende boeddha. Daarna bezochten we de markt. Onze gids de eerstkomende dagen is Mr. Ob. Het is even wennen aan zijn Engels maar het is een aardige kerel. Volgens Jan zou hij erg verlegen zijn maar daar is niets van te merken. Intussen was het wel opgehouden met regenen. Na nog een korte wandeling, stapten we over op de riviertaxi, kleine smalle maar heel snelle bootjes waar je met 4 of 6 mensen in kan zitten. We voeren door een wirwar van klongs en kregen een beeld van hoe de mensen hier wonen, in paalhutten aan het water. In de regentijd hebben ze regelmatig last van de hoge waterstand en volgens mij houden ze de huizen dan niet droog.
We stopten om te gaan lunchen en daarna weer per bootjes naar de stad. Daar bezochten we eerst het Koninklijk paleis. Omdat schouders en benen bedekt moeten zijn in het paleis en in tempels had ik een overhemd meegenomen en een sarong die ik omsloeg; dit was toch niet goed genoeg volgens de bewaker en ik moest daar een rok gaan lenen. Een afschuwelijk ding. Het paleis was wel ontzettend mooi. Er is een smaragden boeddha en een pracht en praal aan kleuren en goud.
Na het Grand Palace gingen we naar de Wat Po waar de liggende boeddha te zien is. Dit beeld is 46 meter lang en het was lastig een foto te maken zodat het hele beeld er op komt.
Iedereen was vanaf daar vrij dus Arthur en ik liepen op eigen houtje terug richting hotel. Het is soms even zoeken en de kaart er bij pakken. Onderweg dronken we nog wat. We hebben gedoucht en zijn toen weer de stad ingegaan om wat te eten. Arthur wilde gaan e-mailen en ik besloot ook een e-mailadres te openen. We dachten in een 1/2 uurtje klaar te zijn maar de computers waren zo vreselijk traag dat we uiteindelijk 1,5 uur bezig waren. Ik heb een e-mail gestuurd naar Corry en Peter. Benieuwd of ik reactie terug krijg. Het werd dus toch nog 23.30 u voordat we gingen slapen. Het e-mailen kost hier trouwens bijna niets. 30 bath per uur wat ongeveer ƒ 1,80 is. Wel al flink wat muggenbulten opgelopen.
Woensdag 25 oktober
Het was een korte nacht want om 5.45u liep de wekker al af. Vandaag word ik 39. Alleen Arthur is ervan op de hoogte en hij feliciteerde me dan ook meteen toen hij me zag. Na het ontbijt werden we naar het station gebracht. Daar namen we de trein naar Kanchanaburi waar we 3 uur later aankwamen. Het was een leuke rit maar ik had een houten kont van de harde zittingen. Vanaf het station werden we in 15 minuten naar de rivier gebracht. Daar lag de boot van het hotel te wachten om ons over te brengen naar het eilandje. Het is piepklein en alleen het hotel staat er op, het zijn allemaal aparte hutjes. Het begon tijdens de overtocht te stortregenen en het personeel kwam met heel grote paraplu's naar de boot om zowel ons als de bagage droog binnen te krijgen. We werden met een drankje verwelkomd. Arthur en ik hadden al met elkaar besproken dat het misschien gezellig was om voortaan maar de kamer te delen. Jan vond het best en Eline vond het helemaal niet erg. Mooie huisjes zijn het. Na de lunch werden we met smalle, snelle bootjes naar de begraafplaats gebracht waar de gesneuvelden liggen die aan de spoorweg naar Birma over de River Kwai hebben gewerkt. Velen werkten als gevangenen voor de Jappen. Ongeveer 50.000 mensen zijn omgekomen tijdens de werkzaamheden aan deze brug. De begraafplaats is erg groot en heel goed onderhouden. Wel sober maar daardoor juist erg indrukwekkend. Er liggen ook veel Nederlanders, Engelsen en Australiërs. Vanaf de begraafplaats werden we weer per bootjes naar het oorlogsmuseum gebracht (YEATH). Dit staat voor Japan, Engeland, Australië, Thailand en Holland. Het museum is gevestigd in een barak zoals die destijds door de arbeiders werd bewoond. Er hingen foto's van uitgemergelde mensen en hoe ze behandeld werden als ze ziek werden van difterie, tyfus, malaria enz. Best een hoop afschuwelijke foto's gezien. Er hingen ook krantenartikelen (ook uit Nederlandse kranten), gebruiksvoorwerpen, stukken van bommen, "chirurgische" attributen enz.
Ik vond het erg indrukwekkend om dit te zien. Rond 1600u werden we terug naar het hotel gebracht. Ik deed eerst even een wasje en daarna maakten we gebruik van het zwembad. Klein en ondiep maar toch wel lekker even. Ron draaide aan de straalkop waardoor het water de hoogte in ging spuiten. Ze kregen het niet meer terug in de juiste stand. Er was een erg uitgebreid buffet, het één nog lekkerder dan het andere. Er zat ook een groep wat oudere Duitsers en die vlogen op het eten af alsof ze al dagen niets hadden gegeten. Behoorlijk irritant. Vanmiddag bij de lunch was bekend geworden dat ik jarig ben en ik regelde met één van de serveersters, degene die het best Engels spreekt, dat ik een rondje wilde geven voor de groep. Het duurde even voor ze het helemaal begreep maar het lukte toch. Daarmee heb ik mijn verjaardag gepast gevierd. Toch een beetje gek om op vakantie jarig te zijn.
Buiten stikte het van de sprinkhanen of krekels die een enorme herrie maakten. Daardoor ontstond een discussie over het verschil tussen de sprinkhaan en de krekel. We kwamen er niet uit maar proberen dit nog voor het einde van de vakantie uit te zoeken. Gelukkig hoor ik de herrie die ze maken niet meer als ik mijn hoorapparaten uitzet. Toch weer een voordeel dus.
Donderdag 26 oktober
Een beetje onrustige nacht gehad. Ik werd regelmatig even wakker. Ik heb al sinds het begin van de vakantie last dat ik niet naar de wc kan, terwijl de meeste medereizigers kampen met diarree.
’s Morgens gingen we eerst met de boot en daarna met busjes naar de Erawanwatervallen. Het was 1 uur rijden. Er waren 7 niveaus van watervallen en na de 5e werd het steeds lastiger lopen doordat het pad erg modderig was. Het laatste stuk ging echt niet meer en we gingen terug naar niveau 5. Daar hebben we nog even gezwommen. Er zaten visjes in het water en als je stilstond kwamen ze aan je tenen knabbelen.
We hadden met Jan afgesproken dat we om 13.00u terug beneden zouden zijn om te lunchen. Na de lunch reden we een stukje met de boemeltrein over het oude gedeelde van de brug over de River Kwai.
Dit gedeelte is gemaakt van hout en in de rotsen zijn gaten gehakt waar de arbeiders in konden schuilen voor de bombardementen. Deze rit duurde een 1/2 uurtje. Hierna met de busjes en boot terug naar het hotel.
We konden wel weer in het hotel eten maar we konden ook met de boot naar de overkant van de rivier en daar gaan eten. Arthur en ik besloten naar de overkant te gaan. Het begon wel flink te regenen.
In het restaurant wat we hadden uitgezocht spraken ze helemaal geen Engels. Het enige wat ze konden zeggen was dat ze bier hadden en de prijs ervan. We bestelden maar iets door op de kaart iets aan te wijzen en dan nog duurde het een hele tijd voor ze het begrepen. Ze moesten er met zijn 2-en aan te pas komen. Het eten stond daarna binnen 5 minuten op tafel, de bestelling duurde langer! Het was een vrij kleine portie maar wel erg lekker.
Om 21.30u namen we de boot terug en gingen nog even bij de groep zitten. Mr. Ob had bier gedronken en was erg druk aan het vertellen en moppen aan het tappen. Het klinkt wel gek in het Thais-Engels. Na een kop koffie gingen we slapen.
Vrijdag 27 oktober
Ik had een vreselijke nachtmerrie; ik droomde dat ik achterna gezeten werd door een man en riep dat hij weg moest. Ik lag hardop te dromen dus Arthur maakte mij wakker. Ik schrok me een hoedje van hem en toen ik opzij keek schrok ik me weer een aap van een handdoek die over de waslijn hing in de kamer. Toen keek ik weer de andere kant op en zag ik Arthur helemaal in een hoek van het bed beduusd zitten kijken. Met het gevolg dat ik toen spontaan in een slappe lach schoot waar ik niet snel meer uitkwam. Arthur was ook vreselijk geschrokken.
We hadden vandaag een lange reisdag. Arthur had het erg druk met Jack. Ze kunnen zo ontzettend slap ouwehoeren. Jacqueline trapt er iedere keer weer in. Vandaag bezochten we als eerste het tempelcomplex Ayuthaya. Dit was van 1350 tot 1767 de hoofdstad van Thailand wat toen nog Siam heette. Het complex is echt de moeite waard.
Daarna bezochten we het volgende tempelcomplex Phasisunphet. Toen was het alweer lunchtijd en daarna reden we verder naar het Khao Yai Nationaal Park, één van de grootste nationale parken van Thailand. We slapen hier in slaapzalen. Het zijn er 2, er liggen per zaal 8 matrassen op de grond. In onze zaal liggen Sandra en Natasja, Jack en Jacqueline, Remy en Ellen en wij.
We begonnen ermee de klamboes op te hangen op advies van Jan.
Na het eten gingen we een rit maken door het park. Het was al donker dus de zoeklichten gingen aan. We gingen met 2 auto's en het was best koud. We zagen veel herten maar geen olifanten of tijgers. Dat had ik trouwens ook niet verwacht. Op de terugweg zagen we nog een python.Toen we terugkwamen van de avondrit kregen we nog koffie/thee. Het wordt toch iedere avond vrij laat voordat we gaan slapen. Nu was het ook weer 23.30u.
Zaterdag 28 oktober
Vannacht heel goed geslapen. Jacqueline had geen oog dicht gedaan omdat ze steeds iets hoorde. Meteen na het ontbijt zijn we opnieuw het park ingegaan. We moesten/mochten bloedzuigersokken kopen wat bijna iedereen ook deed. Met een gids maakten we een wandeling van zo'n 3 uur.
Na de wandeling gingen we nog naar de Heow Suat-waterval. Bij de lunch keek ik even omhoog en zag iets in de nok van het dak. Het bleek een slang te zijn. Na de lunch was het nog 2,5 uur rijden naar Khorat. Een luxe hotel in het centrum. Ook hier werden we weer met een drankje (niet lekker) verwelkomd. De kamers zijn erg schoon en er is zelfs een ligbad. Na een, deze keer, warme douche zijn we naar de avondmarkt gegaan. We aten bij een klein eettentje waar we moesten aanwijzen wat we wilden eten. De porties waren klein dus we bestelden er nog één bij. Dus 3 porties eten en ieder een cola en daarvoor betaalden we 80 bath (ƒ 4,80). Ongelofelijk.
Zondag 29 oktober
Erg goed geslapen. Ons eerste bezoek vandaag was aan een oud Khmertempelcomplex in Pimai wat ontzettend groot is. Op de terugweg naar het hotel stopten we nog in een pottenbakkersdorp (Dan Kwen). We zagen het hele proces van het pottenbakken, erg interessant om te zien en de resultaten waren schitterend. Er stonden hele grote kruiken van ongeveer 1,20 meter hoog maar ze zijn helaas niet te vervoeren. Wel spotgoedkoop. Wendy stootte nog een stenen beeld om maar dat vonden ze helemaal niet erg.
Rond 16.30u waren we terug in het hotel. We gingen kijken of we e-mail hadden; ik had een mailtje van Karin en Mariëlle waarin ze me feliciteerden met mijn verjaardag ook namens de rest van de afdeling. Om 18.30u gingen we naar het busstation. Onderweg hadden we nog gelegenheid om wat te eten bij een heel groot winkelcomplex. Iedereen schoot de Mc Donalds in maar Arthur en ik wilden iets anders eten. Dat lukte niet dus wij belandden bij de KFC. Niet veel en niet smakelijk, maar ja, je moet toch wat. Om 20.30u vertrokken we met de nachtbus naar Chiang Mai. Ik had niet zo'n luxe bus verwacht; de stoelen konden helemaal plat en ik heb dan ook heel goed kunnen slapen.
Maandag 30 oktober
We arriveerden vanmorgen om 8.15u in Chiang Mai. Vanaf het busstation werden we naar het hotel gebracht. Iets minder dan voorheen, we blijven 2 nachten hier. Het regende behoorlijk. We hadden de rest van de dag vrij. Eerste fristen we ons op na de busreis en daarna gingen we de stad verkennen. De meeste anderen van de groep gingen naar een massagesalon.
Chiang Mai is erg druk, veel toeristen. We liepen de stad in, wisselden nog een travellercheque en gingen toen nog een bakkerszaakje binnen waar we een stuk cake en een milkshake namen. Later vonden we een tentje waar ze lekkere cappuccino hadden en heerlijk yoghurt met vers fruit.
Om 19.30u had Jan een tafel besproken in een restaurant waar normaal geen toeristen komen. We zaten daar op de grond op kussens aan een lage tafel. Het was een waar benengevecht onder de tafel, vooral voor Arthur die zijn lange benen niet kwijt kon. We lieten allerlei verschillende gerechten aanrukken en het smaakte erg lekker. Er werden ook wat dansjes uitgevoerd. Die mensen waren prachtig uitgedost. Er was ook een man die kunstjes met messen deed.
Gelukkig hield het toch nog op met regenen en zijn we nog naar de avondmarkt gegaan. Ik zag een grotere rugzak die ik wel wilde kopen. Helaas ging het onderhandelen niet zoals ik wilde en liet ik hem staan. De verkoopster was een beetje pissig dat ik niet haar prijs wilde betalen.
Arthur kocht nog een "Rolex" voor 450 bath en later kochten we allebei nog een T-shirt voor 150 bath. Ik zag wel andere leuke kleren maar ze pasten me niet. Ik had verwacht met mijn maat geen problemen te hebben om kleding te kopen maar dat valt nog erg tegen.
Ik ging nog even terug voor de rugzak maar de verkoopster wilde nog steeds niet op mijn bod ingaan dus laat dan maar. Om een uur of elf begon het weer keihard te regenen, de markt ging sluiten. We hadden het liefst terug naar het hotel gelopen maar omdat het zo hard regende namen we toch een tuk-tuk. Arthur moest zich zowat dubbelvouwen in dat ding. We namen vandaag nog afscheid van Mr. Ob.
Dinsdag 31 oktober
We vertrokken, nu met een andere gids Chai, naar de tempel Doi Suthep, 16 kilometer buiten Chiang Mai. De tempel ligt op een berg, we moesten 300 treden omhoog en van bovenaf had je heel mooi uitzicht over de stad. De tempel is ontzettend mooi.
Daarna bezochten we een parasolmakerij. Parasols gemaakt van zijde en papier en ook hier zagen we het hele proces van hoe boomschors wordt geweekt en geplet om het daarna op de houten frames te spannen/lijmen. En ze beschilderen die parasols met de hand in een razendvlug tempo. Ik liet nog een olifantje schilderen op het hoesje van mijn fototoestel. Ik wilde nog wel een parasol kopen maar ik kon niet zo snel een plek in huis bedenken waar ik het kwijt zou kunnen. Bovendien was net die éne die ik erg mooi vond al aan het scheuren, dan maar niet.
Toen was het alweer lunchtijd, wat gaat de tijd toch snel hier!
We eten hier iedere dag 2x warm en dat vind ik helemaal niet erg. Iedere keer is het weer lekker. Na de lunch bezochten we een houtsnijwerkfabriek. Prachtig om te zien hoe ze kasten, tafels, stoelen etc. met de hand helemaal bewerken. Wat ze verkochten was wel duur. Er was ook niets bij wat ik echt bijzonder mooi vond.
Terug in het hotel heb ik de laatste kaarten geschreven dus dat zit er weer op. Er werd nog één en ander uitgelegd over de trek die we overmorgen gaan maken. Daarna waren we weer vrij om te doen wat we zelf wilden.
Om 20.30u besloten we toch maar een hapje te gaan eten. We liepen richting stad, kwamen Sandra en Natasja tegen die vlakbij lekker hadden gegeten. We besloten hun advies op te volgen. Ook hier het taalprobleem, dus maar weer aanwijzen wat we willen. We aten noodles met kip, heerlijk voor 70 bath (ƒ 4,20) met zijn tweeën! Echt geen geld. We zagen nog een internetmogelijkheid en hebben nog 1,5 uur zitten e-mailen.
Woensdag 1 november
Lekker geslapen. We pakten voor het ontbijt de rugzak in en daarna vertrokken we naar Pai.
We stopten nog bij het museum over de bergvolkeren in het Noorden van Thailand. Erg interessant om van tevoren al een idee te krijgen van wat we daar in de bergen zullen zien.
De tweede stop was bij een orchideeënkwekerij. Veel verschillende soorten en kleuren. Hopelijk zijn de foto's gelukt. Er was ook een gedeelte waar honden en katten (Siamese) zaten en Natasja liep al met een poes te kroelen. Ze heeft zelf ook katten. We hadden nog een stop bij een opleidingskamp voor buffels. Ze worden getraind om in de rijstvelden te weken. Er werd een show gegeven die leuk was om te zien en de presentatie was ook goed verzorgd. We zagen het rijstoogstproces van aanplant tot verwerking. Terwijl de buffels hun werk doen, zitten er mannen op hun rug op verschillende instrumenten muziek te maken. Best grappig om te zien wel.
Na de lunch stopten we nog bij de heetwaterbronnen. Het water is 96C! Het blijft fascineren al die natuurverschijnselen.
Laat in de middag kwamen we aan in Pai. Super hoe de huisjes liggen. Alleen de kamers zijn erg klein en het lukte niet erg met de geiser om er warm water uit te krijgen.
Om 19.00u gingen we gezamenlijk eten om daar nog wat uitleg te krijgen over de trek. Remy, Ellen, Jack en Jacqueline gingen liever ergens anders eten. Wij aten ook á la carte en ik bestelde kip pikant maar het was helemaal niet heet. Ik kreeg mijn eten ook pas toen bijna iedereen al klaar was.
Chai, de gids, gaf de uitleg over de trek. Op de terugweg van het restaurant naar het hotel zagen we Sandra en Natasja in een café zitten en we hebben samen nog wat gedronken. Ontzettend gelachen tot de gespreksstof serieuzer werd. Sandra vertelde dat ze destijds de vliegtuigramp met het El-Al vliegtuig in de Bijlmer heeft zien gebeuren. Ze woonde in de flat ernaast en zag het vliegtuig neerstorten. Ze vertelde wat de impact hiervan is op haar leven. Afschuwelijk om zoiets te zien gebeuren. Het werd toch weer 23.00u voordat we gingen slapen. De temperatuur is hier al lager dan in Chiang Mai.
Donderdag 2 november
Om 08.30u gingen we, na een lekker ontbijt, op weg naar het startpunt van de trek. We stopten bij het eerste uitzichtpunt. Hier stonden Lisu-mensen spulletjes te verkopen. Ik zag een leuke geweven haarband en zowel ik als Sandra en Natasja kochten er één. Het meisje had geen wisselgeld en bood aan dat we er nog eenzelfde geweven armbandje bij mochten uitzoeken. Arthur had ook een armbandje gekocht. De volgende stop was in een Lisu-dorp. Het schooltje was gesloten maar de vrouwen en kinderen kwamen wel allerlei dingen verkopen. Ook handgeweven spullen. Ik kocht hier een leuk geweven hoedje voor ons Kim haar verjaardag. Heb ik in ieder geval een origineel kadootje. Arthur kocht een petje voor zichzelf. We kochten ook nog passievruchten, die waren overheerlijk!
Na de lunch begonnen we aan de trek. We liepen de bergen in zonder lastige stukken. Oh, voor de lunch zijn we nog naar de grotten geweest van Tham Nam Lod. We werden op bamboevlotten over het water vervoerd. Het was bijzonder mooi en groot. Hele mooi gevormde druipstenen gezien. De tocht in de bergen was dus niet zwaar hoewel een aantal anderen daar anders over dachten. Ze zijn niet veel gewend als ze dit al zwaar vinden. De omgeving was prachtig. Al snel moesten we door een rivier waden naar de overkant. Gelukkig stond het water laag (net boven de knie) maar de stroming was wel erg sterk. Eén van de dragers hielp ons er doorheen. De tweede rivier kwam er al snel aan maar daar werden de olifanten ingezet. Er waren er niet genoeg dus de helft kon per olifant en de rest moest te voet door. In ieder geval gingen Sandra en Natasja, Jack en Jacqueline, Eline en Ans en Arthur en ik per olifant. Onze olifant was 7 maanden zwanger! Het is toch heel anders om de omgeving vanaf de rug van een olifant te bekijken.
We zagen de rest van de groep te voet lopen. Het was een leuke ervaring op een olifant maar na 2 uur op de harde stoeltjes was ik toch blij dat we het dorpje in zicht kregen en ik ervan af kon.
In het dorpje van het Karen-volk (Nuang Pham), zorgden we eerst dat iedereen een slaapplaats had. Er waren 2 zalen, wij waren later aangekomen dan de loopgroep dus wij troffen het minder gunstig. Onze zaal had geen deur en was aan één kant helemaal open. Zal wel lekker koud worden vannacht.
De vrouwen uit het dorp kwamen toegestroomd met hun koopwaar; geweven doeken en tasjes. Gelukkig zijn de mensen hier niet opdringerig als je niets koopt en na een poosje gingen ze weer weg. Intussen had Chai het eten klaar. Gezien de omstandigheden waarin hij het eten klaar moest maken was het wel lekker. Het werd al gauw donker toen de zon onderging en behoorlijk koud. De mensen waar we sliepen deden nog wat spelletjes; proberen 6 spijkers op een andere te leggen b.v. Het lukte ons niet dus toen deden ze het voor. Ik had met mijn eigenwijze kop geen slaapzak meegenomen en ik had het stervenskoud.
Vrijdag 3 november
Slecht geslapen natuurlijk. Van de kou kon ik al niet slapen, toen moest ik weer naar de wc. Daarvan teruggekomen heb ik mijn lange broek en trui aangetrokken, dat hielp wel wat. Toen ik bijna in slaap viel begon er iemand vreselijk te snurken en dat ging zo maar door. Halverwege de nacht voelde Arthur aan mijn voeten, die waren natuurlijk ijskoud en hij heeft toen mijn voeten tussen de zijne geklemd. Daarna heb ik nog wel wat kunnen slapen. 's Morgens toen Arthur naar de wc ging ben ik snel in zijn slaapzak gekropen om even op te warmen. We werden al vroeg wakker van het hanengekraai. Om 7.00u was iedereen wakker. Als ontbijt was er geroosterd brood met jam of suiker en gekookte eieren. Ik at 2 eieren en 7 sneden brood, ik had met koukleumen veel energie verloren vannacht. Om 09.00u vertrokken we voor de tweede route van de trek. Nu gingen Jan en Ans, Wilfred en Sandra, Ron en Wendy en Remy en Ellen op de olifanten en wij lopen. We wisten dat we weer een rivier door moesten dus liepen we op onze slippers. Al snel werd het pad erg modderig, vooral het gedeelte waar de olifanten ook doorliepen. Sandra ging onderuit en liep verder op blote voeten, hup zo door de olifantenpoep die vermengd met regenwater lekker glibberig werd. Het interesseerde haar geen moer. Nadat we de rivier over waren, trokken we toch maar de andere schoenen weer aan. De vegetatie wisselde steeds weer. We zagen ook nog een grote, rode giftige duizendpoot die meteen door de drager werd doodgeslagen. Een paar mensen hadden voor vandaag en morgen een drager ingehuurd omdat ze het toch te zwaar lopen vonden met een rugzak. Om 15.30u kwamen we aan bij het 2e dorp Phamon (bij Lahu-mensen) waar we slapen.
Hier hadden we één grote zaal om te slapen. Deze was beter gesloten en er waren een aantal dekens. Hier heb ik er gelijk één van gepakt natuurlijk. We hadden hier wel wasgelegenheid en daar maakten we dan ook dankbaar gebruik van hoewel het alleen koud water was.
Het avondeten nu was rijst, aardappelpuree, soep, kip in kokossaus en groenten, erg smaakvol.
We kregen bezoek van de meisjes (leeftijd 5-12 jaar) van het dorp die liedjes voor ons zongen. Daarna was het onze beurt om liedjes te zingen voor hun. Sandra van T. deelde ballonnen uit en haarelastiekjes en Arthur had ook ballonnen en pennen meegebracht. De kinderen vonden het geweldig en het was een gejoel van jewelste. Wij moesten ook nog zingen natuurlijk.
Zaterdag 4 november
Beter geslapen dan afgelopen nacht, het scheelde dat ik een deken had. Ik had er 2 want toen ik ging slapen lag er een 2e deken op mijn plaats. Ik dacht dat iemand zo aardig was geweest om er één extra voor mij klaar te leggen maar vanmorgen bleek dat de 2e deken voor Natasja bedoeld was. Ellen had hem op de verkeerde plaats neergelegd. Ontbijt was geroosterd brood en roerei en jam. Helaas was er niet genoeg maar ik heb toch 4 boterhammen op.
Om 09.00u gingen we weer op pad. We hadden weer een mooie route. Chai had bamboewormen verzameld en hij at ze levend op. Later hebben Jack, Arthur, Jan, Natasja en Sandra er ook één geprobeerd. Ik heb bedankt. We liepen door bamboebos. Na 3 uur waarvan het laatste stuk door een rivierbedding, kwamen we op het eindpunt van de trek en de busjes stonden al te wachten. Afscheid genomen van de dragers. Om 12.00u stopten we voor de lunch maar niemand had nog echt honger. We kochten wel cakejes, een mars en een ijsje en Chai deelde bananen uit. Een 1,5 uur later gingen we lunchen en er was wat geharrewar over het restaurant omdat er geen kok was. Daarom zochten we een andere plek om te eten. Deze keer vond ik het eten niet echt lekker maar dat kwam omdat het eten koud was. Op het programma stond een bezoek aan een Longneck-Karen-dorp en er ontstond een hevige discussie met Chai en de chauffeurs. Die wilden er vandaag niet naartoe maar morgen terwijl dan een vrije dag is gepland. Omdat we bleven aandringen gingen ze uiteindelijk wel maar er werden nog allerlei smoesjes verzonnen. Het zou 2 uur rijden zijn maar dat bleek maar 40 minuten te zijn. De clou was dat ze nu morgen niets verdienen omdat dan de busjes stilstaan. Het Longneck-Karendorp was erg toeristisch opgezet maar toch ook wel interessant om te zien hoe de vrouwen en meisjes die ringen om hun nek dragen. Vanaf een jaar of 4-5 beginnen ze bij de meisjes al ringen om hun nek te doen. Het lijkt me maar lastig.
We zouden ook nog het vluchtelingenkamp (Birmezen) bezoeken maar daar mochten we niet in. Laat in de middag kwamen we aan bij het Fern-ressort waar we 2 nachten blijven. Het ligt buiten de stad maar in een prachtige omgeving. Ik heb me uitgebreid gedoucht met lekker warm water en wat kleren gewassen. Na het avondeten bestelden we als toetje gebakken banaan. We hadden alleen niet op zoveel gerekend, ik kreeg wel 10 banaantjes en Arthur 3 pancakes. Veel te veel maar erg lekker.
Zondag 5 november
We hebben een vrije dag maar om 7.00u was ik al klaarwakker. Tot 7.30u gewacht, toen werd Arthur wakker en kon ik gaan douchen. Om 08.30u gingen we ontbijten, een compleet buffet. We reserveerden een plaats in het busje naar de stad.
We gaven de laatste kaarten af bij het postkantoor. We kwamen bij een hele grote vijver waar meervallen zaten, en we kochten eten voor ze. Aan de overkant stond de Wat Thong Klang, een schitterende Birmese tempel. Daar gingen we natuurlijk ook even kijken. Op een moment stond er een knul die allerlei gekke gebaren stond te maken en we bleven een tijdje kijken. Het bleek dat hij "speelde" dat hij een bokswedstrijd deed en als hij dan zijn zogenaamde (onzichtbare) tegenstander had verslagen begon hij vreselijk te juichen. Dat was ontzettend lachwekkend.
We dronken nog een cappuccino en toen was het alweer 13.00u en vertrok het busje terug naar het ressort. Arthur heeft vanmorgen zijn sikje eraf gehaald, het staat een stuk beter. Iedereen ging aan het zwembad liggen maar Arthur en ik wilden nog wat actiefs gaan doen. We hadden gezien dat er een wandelroute was en die gingen we lopen. We zagen een rode duizendpoot. Het was even lastig de route te volgen in het begin, maar daarna was het goed aangegeven. We zagen een ontzettend mooie grote boom en een kleine maar mooie waterval. Al bij al hebben we bijna 3 uur gelopen. Terug bij het ressort lag iedereen nog bij het zwembad.
Om 17.00u begint het hier flink af te koelen dus eerst maar warm gaan douchen. Jan had om 19.00u een barbecue geregeld voor de groep. Jack en Jacqueline aten liever apart. Het buffet zag er heel goed uit maar ze hadden het vlees al op voorhand gebraden dus dat was al afgekoeld. Jammer want dan smaakt het toch minder lekker. Ik heb dan maar extra veel rauwkost genomen.
Na de barbecue gingen we rond het kampvuur zitten. Er was een gitaar geregeld maar die moest eerst nog gestemd worden. Dat duurde een tijdje en toen dat klaar was wilde Arthur eindelijk gaan spelen maar meteen al brak er een snaar en toen konden we gitaarmuziek wel vergeten. Toen zijn we maar zonder begeleidende muziek gaan zingen en het werd nog erg gezellig.
Maandag 6 november.
We vertrokken om 09.00u richting Hot. Na 2 uur bezochten we een oorlogsmuseum en de plaatselijke markt. Bijna kocht ik nog een paar lappen stof (sarongs). Ze zijn hier maar 45 bath maar ik heb er al 3 mooie dus toch maar niet gedaan. We reden verder naar Mae Sariang om te lunchen. De tocht is heel mooi onderweg, we maakten een fotostop waar mensen aan het werk waren op de rijstvelden (terrassen). De laatste stop was bij het Ob Luang Nationaal Park waar we een wandeling maakten van 1 uur langs een kloof. Op een bepaald moment schrokken we van een hoop gegil. Wat bleek, Natasja werd aangevallen door een leger rode mieren en die kunnen behoorlijk gemeen bijten.
Om 18.00u kwamen we aan bij het ressort in Hot. Prachtig gelegen en heerlijk rustig. Wel kleine kamers, een kleine douche maar wel schoon. Jan had tijdens de wandeling vanmiddag gezegd dat hij nog wat mededelingen had. Hij merkte op dat er in de groep irritatie was ontstaan over de gids (Chai) en dat we er maar eens over na moesten denken hoe we dat op konden lossen. Het gaat dan om de fooi voor Chai en of het uit de pot betaald wordt.
Dinsdag 7 november
Ik had heel vast geslapen en schrok om 5.45 u wakker van de wekker. We vertrokken al vroeg naar de Doi Inthanon. Op 2.465 meter hoogte zijn 2 prachtige tempels gebouwd. Eén voor de koning toen hij 65 jaar werd en één voor de koningin toen zij deze leeftijd bereikte. Zelf vind ik die van de koningin het mooist, er is veel met paars gewerkt op de tekeningen en mozaïeken aan de buitenkant. Binnen is het plafond heel mooi beschilderd. Gelukkig was het helder weer, zo hadden we een prachtig uitzicht over de omgeving.
Hierna reden we nog een stukje door naar het hoogste punt van Thailand op 2.565 meter hoogte. We maakten daarna een korte wandeling en op deze hoogte zijn de bomen helemaal bedekt met korstmossen, het ziet er erg apart uit. Er stond een gedenksteen voor de laatste prins van het district (dit was bezocht door ons voor we aan de wandeling begonnen) en in het bos stond een tempeltje op brokstukken van een neergestorte helikopter. Dit tempeltje was een eerbetoon aan een westerling die gezorgd heeft dat dit park behouden en onderhouden wordt. We zagen ook nog een heel mooi gekleurd vogeltje; een green-tailed sunbird.
Vóór de lunch stopte we nog bij een heel mooie waterval, de Varchiratharn. Na weer 1,5 uur rijden na de lunch, stopten we om de benen te strekken. We haalden ijs en een kitkat in het winkeltje. Tijdens het eten had iedereen het erover wat ze als eerste gaan eten als ze weer thuiskomen. Het varieert van appeltaart tot gehaktbal.
We zijn inmiddels aangekomen in Sukhothai. Deze stad bestaat uit een nieuw en een oud stuk. In dit deel staat een heel groot tempelcomplex met zelfs gedeelten ervan tussen de gewone bebouwing. Het is een mooie omgeving maar in het hotel zijn deze keer de kamers erg klein en niet schoon. We hebben afgesproken met Sandra en Natasja om te gaan eten. Na het eten gingen we naar het tempelcomplex, er is deze week een vuurfestival. De diverse delen van de tempels zijn mooi verlicht, op de vijvertjes zijn heel kunstige attributen gemaakt, wel erg kitscherig maar net daarom ook wel weer mooi. Er was ook een soort braderie en we hebben iets heel aparts gegeten: gefrituurde sprinkhanen, krekels, bamboewormen en maden. Het werd gekruid en daardoor was het best te eten, net chips. Er werden overal een soort verlichte ballonnen de lucht in gelaten en er werd vuurwerk afgestoken. Er werd een demonstratie kickboksen gegeven. Dat waren nog heel jonge kinderen van een jaar of 8-10. Ook zagen we een typisch Thais balspel waar je wel erg lenig voor moet zijn. Op de terugweg aten we nog een stuk vis, het stonk verschrikkelijk maar het was best te eten.
Woensdag 8 november
Ik schrok vanmorgen wakker en dacht dat ik te laat was voor het ontbijt. Gelukkig stond mijn wekker 1/2 uur voor. Bij het ontbijt legde Arthur het verschil uit tussen de sprinkhaan en de krekel aan de hand van de gefrituurde exemplaren waarvan we er nog een paar extra hadden gekocht. Hij at er dus van en ging daarna de tafel rond. Alleen Jack at een sprinkhaan, de rest zat te walgen en hoefde het ontbijt niet meer. Om 08.30u gingen we naar het tempelcomplex. Hiervoor huurden we fietsen die helaas op Thaise maten zijn afgestemd. Echt lekker fietsen was het niet, en al helemaal niet voor Arthur met zijn 1.95 m lengte. Het voordeel was dat we wel meer van het complex konden bezichtigen en het was de moeite waard.
Er heerst wel een grote opwinding in Sukhothai want de kroonprins komt hier vandaag op bezoek. Overal politie en helikopters. Om deze reden moeten we ook op tijd uit de stad vertrekken want de toegangswegen worden afgezet. We zouden bij het hotel lunchen maar we waren te vroeg terug en daarom reden we alvast naar Phitsanulok. Daar aangekomen waren we het 3e busje kwijtgeraakt. Na 1/2 uur gewacht te hebben zijn wij alvast gaan eten. Daarna naar het station alwaar het 3e busje al om 12.45 u was aangekomen. Bleek dat de chauffeur niet wist waar we zouden lunchen. Om 14.40u vertrok onze trein naar Bangkok. Onderweg prachtige uitzichten.
Om 20.45u kwamen we aan in Bangkok en er werden taxi's geregeld om ons naar het hotel (New World Lodge) te brengen. Dat duurde een 1/2 uur. Eerst gedoucht, en daarna gingen we in het straatje achter het hotel eten. Het is hier bloedheet en volop muggen. Dat wordt dus weer flink smeren met Autan. We gingen nog even internetten. Naast Arthur zat een rasechte travestiet!
Donderdag 9 november
Lekker uit kunnen slapen vanochtend.
We liepen na het ontbijt naar de wijk Chinatown. Het was daar én onderweg ontzettend druk, bovendien hadden ze nergens kindershirts (die wilde ik kopen voor mijn nichtjes en neefjes) dus liepen we terug naar het hotel. Althans dat was de bedoeling maar we bleken steeds rondjes te lopen en kwamen er niet uit. Uiteindelijk waren we om 16.00u pas weer bij het hotel. Daar in de buurt nog naar de winkelstraat geweest maar ook hier vond ik geen shirtjes, maar wel een bikini voor 330 bath. We waren best moe geworden van een hele dag lopen. Ik was ook het drukke, stinkende verkeer een beetje zat.
Vrijdag 10 november
Om 9.00u vertrokken we naar Ko Samet. Al snel kreeg 1 busje pech en moesten we stoppen. Na 1/2 uur kwam een ander busje ter vervanging en kon de rit voortgezet worden. Na ongeveer 2 uur rijden stopten we bij de pomp voor wat inkopen. Er stond een pick-up afgeladen vol met verse ananas, allemaal mooi opgestapeld. We moesten nog 2 uur rijden naar de haven. Daar lag de boot al te wachten, wij waren door de pech met het busje iets te laat. Na zo'n 40 minuten varen kwamen we bij Ko Samet. Vanaf de boot moesten we eerst op een platte boot overstappen want het water was te ondiep voor de grote boot. Vanaf de platte boot moesten we nog een stukje door het water lopen. We kregen de bungalowtjes toebedeeld. Ze liggen heel mooi en zijn goed ingericht maar het stikt hier van de muggen en die zitten bij de deur te wachten om mee binnen te vliegen zodra de deur opengaat. Pats, meteen al weer gestoken. Dus voortaan heel snel naar binnen en het licht pas aandoen als we binnen zijn en de deur dicht is. Jan waarschuwde ervoor dat hier nog in kleine mate malaria heerst.
Eerst even gedoucht want van in het busje zitten de hele dag word je behoorlijk plakkerig. Daarna liepen Arthur en ik het strand even op en neer, het is niet zo'n lang strand dus we waren zo weer terug en hebben even met Jan L. zitten kletsen. We bestelden een heerlijke ananasmilkshake. Om 17.30u begonnen de muggen weer te komen dus flink smeren met Autan.
Omdat we niet geluncht hadden aten we al om 17.30u. We namen vis, ik weet niet welke soort het was maar het smaakte erg lekker. Alles is hier wel 2 á 3 keer zo duur als wat we gewend zijn. Dat wordt waarschijnlijk toch nog bijpinnen. We gingen met Sandra en Natasja nog wat drinken. Eerst koffie, en ik bestelde nog vers fruit. Op de vraag klein of groot nam ik de grote, en het was echt veel! Maar zo lekker dat ik bijna alles alleen op heb gegeten. Daarna namen we een cocktail, en nog 1, en uiteindelijk hadden we er 4 op en raakten we behoorlijk aangeschoten. Ik kan er al helemaal niet goed tegen. We hebben wel ontzettend gelachen en een lang "gesprek" gevoerd over tampons en wat daar allemaal mee kan gebeuren. Wat een niveau!
Zaterdag 11 november
Ik werd om 07.30u wakker en had een beetje hoofdpijn, hoe zou dat toch komen?
Na nog een uurtje slapen was het weg en voelde ik me best wel weer fit. Lekker ontbijtje gehad en toen installeerden we ons aan 't strand. Het is erg heet in de zon maar het water is heerlijk, lekkere temperatuur en heel helder. Je kan heel ver lopen voordat het echt diep wordt. Meeste tijd in de schaduw gezeten maar toch al snel een kleurtje gekregen. Laat in de middag liet ik me nog even masseren maar echt genieten was het niet. Het was een vrouwtje met stevige handen en ik was even bang dat ze een paar ribben zou breken, zo harde duwde ze op mijn rug. Niet voor herhaling vatbaar.
Het is volle maan vannacht en dat is een reden voor een ceremonie hier.
We kregen van het restaurant een mooi zelfgemaakt bloemstukje met wierook en een kaarsje. De bedoeling was om wierook en kaarsje aan te steken en dan het stukje in zee af te laten drijven terwijl je een wens deed. Het verhaal hierachter is dat er vroeger een prinses was. Op een dag ging haar man weg en ze wist niet waar ze hem kon vinden. Toen maakte ze een bloemstukje (met wierook en kaars) en liet het afdrijven op de rivier. De man vond dit bloemstukje, herkende dat het van de prinses kwam en ging terug naar huis. Romantisch! Het was een Fransman die dit verhaal vertelde aan Jan L. Hij (die Fransman)was getrouwd met een Thaise.
Er werd de hele avond vuurwerk afgestoken en ook van die ballonnen die ze in Sukhothai in de lucht lieten. We dronken nog een cocktail, ééntje maar dit keer en gingen slapen.
Zondag 12 november
We stonden om 08.00u op. Na het ochtendritueel gaan eten en om 10.00u verzamelden we om te gaan snorkelen. Er waren wat problemen; we konden niet met zijn 12-en in 1 speedboot. Het snorkelen viel tegen. De uitrusting was best slecht, niet passende brillen, beschimmelde mondstukken etc. etc. We zagen onder water ook niet veel, de eerste plek was erg troebel en op de andere plek ben ik maar heel even het water in geweest. De bril liep steeds vol dus dat schoot ook niet op. We gingen nog wel even bij een fishfarm kijken. Daar zaten grote schildpadden en een soort haai. Ik vond het tochtje met de speedboot toch ook wel leuk.
Daarna nog even naar het strand gegaan. De zon was al vroeg weg doordat het nogal bewolkt werd. Toch heb ik een lekker kleurtje gekregen de laatste dagen. Arhur ging nog even een TC inwisselen want het gaat hier wel hard met het geld. Jan had een bbq-buffet geregeld voor deze laatste avond.
Maandag 13 november
Vandaag de laatste dag in Thailand. Nog op het strand gelegen tot 13.30u. Toen zijn we gaan douchen en alles in gaan pakken. Om 15.30u gingen we met de boot terug naar de haven op het vasteland. Toen weer 4 uur per busjes naar de luchthaven in Bangkok. We waren aan de erg vroege kant en Jan L. nam heel snel buiten afscheid van de groep. We konden pas om 21.30u inchecken en om 0.25u ging de vlucht van Bangkok naar Boedapest. Op die vlucht heb ik toch wel ongeveer 6 uur kunnen slapen. In Boedapest zaten we om 07.30u in het vliegtuig voor de vlucht naar Amsterdam toen ze omriepen dat we vertraging hadden vanwege mist in NL en daardoor was het te druk boven Schiphol. Even later zeiden ze dat de vertraging zeker 2 uur zou duren. We werden teruggebracht naar de luchthaven en daar kregen we bonnen om te kunnen ontbijten. Om 10.00u werd omgeroepen dat we meteen in moesten stappen, we konden vertrekken.
Om 10.20u ging de vlucht en na 2 uur waren we boven Schiphol. We konden niet meteen landen en hebben nog een paar rondjes gevlogen. Uiteindelijk landden we om 12.50u. Afscheid genomen van iedereen behalve van Arthur. Ik moest nog even geld pinnen voor hem. Bernold stond nog te wachten (al vanaf 10.00u want de bedoeling was dat we om 09.30u zouden landen). Bernold, Arthur en ik dronken nog wat en om 13.30u reden we naar Tilburg. Om 15.30u was ik thuis. Het zit er nu echt op, jammer! Zoals altijd want vakantie gaat altijd te snel voorbij.
