REISVERSLAG KENIA/TANZANIA oktober 2001
Maandag 8 oktober;
We namen om 17.13u de trein naar Schiphol. We konden meteen inchecken. Bij de balie van Holland Handling haalden we de envelop op van Shoestring die mee moest voor Carlijn, de reisleidster. We zaten nogal krap, vooral Arthur kon zijn benen niet kwijt. Helemaal achteraan waren nog 3 stoelen naast elkaar vrij dus daar plaatsgenomen.
Dinsdag 9 oktober;
Om 06.30u landden we in Kenia. Bar weinig geslapen.
De bagage kwam vlot door en na de douane werden we opgevangen door Brett, de chauffeur en Carlijn, de reisleidster. We werden met de truck opgehaald, ziet er erg gaaf uit. Brett is een Nieuw-Zeelander. Op de luchthaven gingen Arthur en de anderen, op advies van Carlijn, meteen geld pinnen en daarna reden we naar Hotel Parkside in Nairobi.
Meteen toen we bij het vliegveld wegreden zagen we al maraboes in de bomen zitten. Wat een lelijke beesten zijn dat. Het was wel frisser dan we hadden verwacht maar Nairobi ligt op 1500 meter hoogte dus daar lag het aan.
Het hotel ziet er keurig uit. Nadat de kamers waren verdeeld kregen we het welkomstpraatje van Carlijn. We werden op ons hart gedrukt om NIETS mee te nemen als we in de stad gingen rondlopen omdat het echt superlink is hier op straat.
Wij gingen eerst een dutje doen en na de lunch gingen we met zijn 10-en naar het “Giraffe-centre”. We gingen met 2 taxi’s en het was echt proppen om er allemaal in te kunnen. Arthur voorin, ik op zijn schoot. Comfortabel is anders en de rit duurde 40 minuten! Bij het park kan je giraffen uit je hand laten eten. We maakten een wandeling van ongeveer 1 uur. Veel vogeltjes gezien en vlinders.
Om 18.00u verzamelde de hele groep om te eten bij “the Carnivore”. Daar kregen we steeds weer ander soort vlees te eten; zebra, eland, krokodil (erg vies), lam, kip, rund, struisvogel. De bediening was wel apart, ze kwamen met heel grote spiesen vlees en sneden dan op je bord een stuk ervan af. Dit alleen al was wel leuk. De groep is wel gezellig, we zijn met zijn 14-en; Renate en Maurice, Alex en Annette, Clarie en Gerrit, Marjolein en Nicole, Corrie, Willem, Henk en Nico en wijzelf.
Instructies die we van Carlijn kregen:
Tijdens het kamperen, altijd voor het eten handen wassen en desinfecteren.
Voor de afwas gebruiken we 3 teiltjes; 1 om de etensresten af te spoelen, 1 met sop voor de afwas, en 1 met desinfecteermiddel waar alles doorgehaald moet worden voordat het in het druiprek wordt gezet.
’s Morgens voor vertrek de zijkanten (plastic flappen) van de truck oprollen zodat die helemaal open is. Zal soms wel koud zijn, maar dan moeten we ons maar warm aankleden.
Tijdens de safari’s: er zit een knop in de truck die verbonden is met de cabine. Als we ergens willen stoppen dan drukken we op de knop en dan stopt Brett. Hij probeert altijd zo goed mogelijk te gaan staan dat iedereen de dieren goed kan zien.
Woensdag, 10 oktober;
Vanochtend was iedereen op tijd klaar voor vertrek na een lekker ontbijt. Op het laatste moment bleek Charles, de kok, zijn paspoort vergeten te zijn, dus we moesten nog ½ uur wachten.
Vanuit Nairobi reden we naar Mount Kenya. Net na de middag kwamen we op de camping bij Mount Kenya. Onderweg hadden we een paar korte stops, we werden door kinderen onderweg continue toegezwaaid.
Op de camping kregen we eerst een cursus tent opzetten. Dat ging vlotjes.
Bij de camping zitten Colobusapen; zwart met een wit gezicht en een lange witte pluimstaart. Er zijn ook bavianen. En weer veel vogeltjes.
Nico, Henk, Corrie en Arthur en ik gingen met een gids een wandeling maken naar de Mau-Mau grotten. Daar hield 50 jaar geleden de Mau-mau stam zich schuil voor de Engelsen. Van de oorspronkelijke grot is niet veel over omdat die gebombardeerd is. Het was een wandeling van 3 uur en de gids wist veel over planten die er groeien in het bos. Op de terugweg begon het een beetje te regenen/onweren, maar dat zette gelukkig niet echt door.
Carlijn had een dansgroep besproken voor de avond in het café. Een oud mannetje speelde harmonica en een groep van 8 mannen en vrouwen deden een paar dansjes. Er werd ook nog een olifant en een struisvogel uitgebeeld, dat was wel lachen. We hebben zelf nog gezellig meegedanst. De tenten zijn vrij krap dus we hebben in 1 grote rugzak alle spullen gedaan die we niet iedere dag nodig hebben, die blijft dan in de truck. De andere hebben we in de tent met dagelijkse spullen en kleding. De luchtmatras past er maar net in maar we zijn blij dat we die hebben meegenomen.
Donderdag 11 oktober;
Er is een rooster gemaakt voor iedere dag wie moet afwassen en helpen bij het koken.
Doel van vandaag is het Samburu N.P. Na 1,5 uur rijden stopten we bij de evenaar. Daar deden we de watertest; in het zuidelijk halfrond draait het water tegen de klok in en in het noordelijk halfrond met de klok mee. Er waren natuurlijk veel souvenirwinkeltjes en we hebben een houtsnijwerk gekocht.
Vanaf de evenaar was het nog ½ u rijden en in Nanyuki deden Charles en Carlijn de boodschappen en wij gingen een watervoorraad (10 liter) halen. We vonden zowaar ook nog een batterij voor mijn hoofdlamp. Het werd hoe langer hoe warmer dus de truien gingen uit en de broekspijpen werden afgeritst.
Onderweg hebben we langs de kant van de weg geluncht. Er kwamen wat kinderen nieuwsgierig kijken en toen iedereen klaar was met eten hebben we de rest aan hun gegeven.
Na de lunch reden we naar een Samburu dorp. Allemaal hutjes die met gedroogde koeienpoep zijn bedekt om het regendicht te maken. We mochten in zo’n hutje gaan kijken. Je snapt niet hoe daar een heel gezin in kan slapen, want wonen op zich doen ze overdag buiten. Er lag wel een baby te slapen en omdat het vrij donker was binnen, trapten we bijna op dat kindje. Een vrouw was lokaal bier aan het brouwen en we mochten proeven, net whisky zo sterk was dat spul.
Mensen drinken hier gewoon rivierwater wat helemaal bruin is, het ziet er erg smerig uit. De vrouwen uit het dorp zongen eerst voor ons een liedje en daarna de kinderen.
We zagen hoe speren worden gemaakt waar ze mee jagen en de medicijnman was er ook met zijn kruiden tegen wat voor ziekte dan ook. Na dit dorp reden het Samburu N.P. in. En snel daarna zagen we dik-diks, zebra’s, spiesbokken, secretarisvogel, gazellen, olifanten, chinooks en heel veel vogeltjes met hele mooie felle kleuren.
We kwamen op de camping en we zetten heel snel de tenten op want het werd al donker. De camping ligt aan een rivier en het is echt een plaatje om te zien.
Vrijdag 12 oktober;
We moesten er erg vroeg uit want om 6.15u gingen we al weg voor een gamedrive. Al heel snel zagen we weer dik-diks en gazellen.
Even verderop stonden een paar mini busjes stil dus wij ook daar heen. Zagen we een luipaard die op een tak in de boom lag. Het luipaard ging dan zus en dan zo liggen, dan rekte hij zich helemaal uit, dan ging ie zijn poten likken, betere plaatjes kon je niet krijgen. Zo ontzettend mooi! We hebben er een hele tijd stilgestaan tot het luipaard op zijn gemakje wegliep. De dag kon al niet meer stuk.
Daarna zagen we oryxen, nog meer dik-diks, impala’s, een hele kudde buffels, heel veel olifanten, 4 giraffen, een krokodil, eekhoorntjes, glansspreeuwen, fazanten en neushoornvogels.
We hebben wel een heel fijne groep, iedereen wijst een ander op wat hij/zij ziet en als we in de buurt van dieren stoppen is iedereen lekker stil.
Terug op de camping zat een hele troep bavianen en we zagen een varaan.
Na het eten werden we door een “gewapende” man/jongen te voet naar het nabijgelegen resort gebracht waar we lekker konden zwemmen en douchen.
We zouden om 15.30u opgehaald worden met de truck maar Carlijn kwam alleen. Brett was de truck aan het repareren. De gamedrive dreigde niet door te gaan hierdoor, maar Carlijn had een andere auto geregeld. Er konden maar 10 mensen mee. Gerrit, Nicole, Maurice en ik bleven achter en we hebben aan de rivierkant gezellig zitten kletsen. We zagen aan de overkant bavianen en 2 waterbokken. De anderen kwamen terug met verhalen, ze hadden een leeuwin gezien en ze hadden autopech terwijl er een olifant op 10 meter van de auto stond. Ze moesten de auto aanduwen, spannend.
Er kwam een Samburu-krijger een en ander vertellen over zijn stam.
Het was vanavond gelukkig niet zo heet en benauwd als gisteren.
Zaterdag 13 oktober;
Al vroeg waren we weer op pad voor de ochtend gamedrive. Al snel zagen we grevy-zebra’s, 2 leeuwinnen met een jong, een grote trap (vogel) en er zaten gieren boven in een boom. We zagen burchellzebra’s, giraffen, veel dik-diks, eekhoorns, impala’s, oryxen en veel veelgekleurde vogeltjes. Van een andere gids hoorden we dat ze een cheeta hadden gezien maar wij konden hem niet vinden.
Na deze gamedrive reden we het park uit. Vanaf daar hadden we een heel mooie route de bergen in. Onderweg op een heel mooie plek geluncht. De weg was nog redelijk goed. Op een bepaald moment lag bijna iedereen te slapen.
We moesten na de lunch nog een stukje omhoog, dan een plateau over en toen kwamen we bij de camping in Maralal. Er zijn wc’s en douches met koud water. We zitten weer iets hoger dus het is hier al frisser. De tenten opzetten was lastig, omdat de grond heihard is. Carlijn regelde een gids waar we een wandeling mee gingen maken van 2 uur. Het was heel mooi en we zagen regelmatig kuddes geiten waar dan 2 mannen/jongens van de Masai-stam bij liepen in prachtige rode gewaden. Ook zebra’s gezien. Na het eten gingen we met zijn allen naar de bar. Het is zo fijn dat de groep goed op elkaar is afgestemd. Het klikt echt met iedereen.
Zondag, 14 oktober;
Vanmorgen hoefden we pas om 08.00u weg. Na een paar korte stops kwamen we op een weg vanwaar we Lake Baringo zagen liggen. Er was een mooi uitkijkpunt waar we wat langer stopten. Bij het Lake Baringo gingen we met 2 smalle bootjes een tocht over de rivier maken. Al snel zagen we een krokodil, en in de verte nijlpaarden. Even verderop zagen we 2 vechtende nijlpaarden, dat was wel een toevalstreffer om te zien en ook wel spectaculair. De gids vertelde dat een nijlpaardengevecht wel 20 uur kan duren! Deze 2 zaten elkaar echt achterna, op een bepaald moment beet de ene de andere in zijn bil. Als je dan die grote bek ziet dan mag je hopen dat je niet te dicht in de buurt bent! Allemachtig, wat een grote bek hebben die beesten. We hebben ook gezien hoe het gaat als een nijlpaard poept. Terwijl ze poepen, draaien ze dat korte staartje razendsnel in de rondte waardoor de mest meteen ver uitgespreid wordt om hun territorium af te bakenen. Dat is wel grappig om te zien!
Daarna kochten we van 2 vissers een paar vissen om visarenden te lokken. Die vissers gebruiken heel kleine bootjes die van een soort kurk zijn gemaakt.
Het lukte om 3 visarenden te lokken maar of de foto’s gelukt zijn? Arthur heeft ze wel goed op film, dat konden we meteen terugzien. Er stonden 4 nijlpaarden vlak bij de tenten. Foto’s maken met flits mag niet anders schrikken ze en ze zouden zo over de tent heen kunnen banjeren. Om te filmen was het ook te donker.
Maandag 15 oktober;
We moesten om 6 uur op om de bird-walk te doen. De gids nam ons mee voor een wandeling van 2 uur en we zagen heel veel vogels. Foto’s maken of filmen ging niet, de vogeltjes waren of te ver weg of ze vlogen weg. De gids had wel een vogelboek bij dat hij kon aanwijzen welke vogels we zagen. We hadden wel de verrekijkers meegenomen.
De gids ging ook nog een schorpioen zoeken, we vonden een kleintje. Even verderop hebben we gekeken in een termietenheuvel, als je daar je hand insteekt is het heel erg warm. We liepen door een paar dorpjes en kwamen bij een klif van ongeveer 100 meter hoog. Ergens tegen dat klif zat een klipdas. Anderen zagen ook dat er 10 jonkies bij waren maar die hebben wij niet gezien. Uiteindelijk moesten we nog een beetje haasten want de wandeling van 2 uur werd 2,5 uur. Op de camping snel ontbijten en de tent afbreken. Daarna op pad naar Nakuru, een grote stad. Daar moesten Charles en Carlijn veel boodschappen halen en hadden wij 2,5 uur de tijd om ons gang te gaan. Eerst dronken we ergens koffie met een plak lekkere cake.
Vanuit Nakuru reden we naar Lake Naivasha over een goede geasfalteerde weg. We zagen vanaf de weg Lake Nakuru liggen en er waren heel veel roze vlekken in de verte, dat bleken flamingo’s te zijn. We zagen onderweg maraboes, gazellen en veel roofvogels, waarschijnlijk visarenden. Het was koud in de truck omdat er een harde wind stond en het was op sommige stukken nogal hobbelig dus we zaten flink te schudden in de truck.
De camping ligt heel mooi aan het Lake Naivasha. We konden ook kamers huren maar we hebben toch snel de tent opgezet. Bij de camping een paar maraboes en zwarte ibissen gefotografeerd. We zochten alle was bij elkaar om hier te laten wassen en daarna gaan douchen. Het water was heel erg heet, eigenlijk té maar ja, we werden wel schoon. Het nadeel is dat je meteen na het douchen moet smeren tegen de muggen die hier volop zitten. We blijven hier 2 nachten.
Dinsdag 16 oktober;
We konden vanmorgen uitslapen en wel tot 7 uur. Daarna moesten we verzamelen bij de ingang van het Hell’s Gate N.P. en vanaf daar gingen we met een gids te voet door het park. Dit is het enige park waar je te voet in mag omdat er geen roofdieren zitten. We zagen zebra’s, gazellen, wrattenzwijnen, giraffen en elanden.
Na 8 km konden we iets te drinken kopen en naar de wc. Vanaf daar gingen we een kloof in wat voor sommigen lastig was. Willem ging een keer helemaal onderuit. Het was wel heel erg mooi. Vanaf de kliffen kwam erg heet water, heel apart. Uiteindelijk hebben we ongeveer 5 uur gewandeld. De truck was naar het park gekomen en we hebben daar geluncht. We liepen naar een paar souvenirkraampjes en kochten een masai-halsketting, 2 doosjes met onderzetters van zeepsteen beschilderd met olifanten en Arthur kocht nog een mooie tas voor mij (verjaardagscadeau van ma). Arthur kocht nog een schild van geitenleer, beschilderd met motiefjes en ik kreeg van de verkoper een armbandje zomaar.
We gingen de spullen in de tent zetten en toen Arthur de rits opentrok zakte de tent helemaal in omdat een ringetje kwijt was. We hebben het opgelost met een dopje van een waterfles.
Bij de camping zaten nog Colobusapen, ze zijn zo mooi! Vlak bij de truck zat een grote uil in de boom en er liepen 2 pauwen rond.
Woensdag 17 oktober;
We moesten om 7 uur gaan rijden naar de volgende camping. Na 1 ½ uur rijden stopten we bij een koffiehuis waar we meteen lekkere chocola kochten en we keken nog even bij de souvenirshop maar ze vroegen belachelijke prijzen. Clarie en Gerrit kochten 2 masaibeelden, man en vrouw voor USD 300,00. Erg duur en later bleek het niet eens ebbenhout te zijn dus ze voelen zich nogal bekocht. Toen we bijna bij Masai Mara N.P. waren hebben we nog een Masai-dorp bezocht. Het lijkt wel veel op de Samburu. De huisjes zien er ook ongeveer hetzelfde uit. De kalfjes en jonge geitjes worden ’s nachts ook in het huisje gezet om ze te beschermen. De camping hier ligt leuk tussen de bosjes, er is zowaar warm water en dat was wel het laatste wat we hier hadden verwacht, heerlijk!
Donderdag 18 oktober;
Vannacht heel goed geslapen. De tenten werden vannacht bewaakt door een Masai.
Om 7 uur moesten we bij de ingang van Masai Mara N.P. zijn. Al vrij snel zagen we antilopen, giraffen en olifanten en Annette zag opeens een leeuwin, dat was mooi.
We zagen bavianen, zebra’s, topi’s, en even verderop ontzettend veel gnoes. Er zijn best veel jonge dieren. Verder nog gezien; mangoesten, struisvogels, secretarisvogel, agama (soort hagedis). Om 10.45u stopten we bij een rivier en zagen nijlpaarden. Met een gids maakten we een korte wandeling en we zagen 2 supergrote krokodillen.
Het was echt vreselijk warm en we gingen allemaal op een rijtje in het beetje schaduw van de truck zitten bij de lunch. We moesten zorgen dat we om 18.00uur het park uit waren.
We zagen in de verte opnieuw de leeuwin en ze kwam precies onze kant op, stak voor de truck het pad over, ging drinken en liep toen verder. Na een tijdje zagen we die leeuwin weer, ze liep in de richting van olifanten naar een babyolifantje maar ze werd door moederolifant weggejaagd.
Er kwamen weer 4 Masai die ons kamp kwamen bewaken. We hebben de laatste avonden steeds Amarula bij de koffie, daar slapen we lekker op.
Vrijdag 19 oktober;
We moesten vandaag vroeg op want we hadden een lange reisdag voor de boeg. Om 5.30u op, tent opbreken, ontbijten en om 7 uur gingen we rijden. Rond 15.30u kwamen we aan in Nakuru waar we een uurtje vrij hadden. We gingen eerst bij het postkantoor postzegels halen. Zo, die kaarten zijn eindelijk weg.
Daarna gingen we nog e-mailen. We stuurden iedereen een kort verslag van de afgelopen 4 dagen maar de server was erg langzaam en het verzenden ging ook niet vlekkeloos.
De volgende camping heeft mooi gras en er zijn warme douches. De honden van de camping kwamen bij ons zitten. Heel mooie beestjes, 1 Jack Russel en 2 bruine honden.
Zaterdag 20 oktober;
Ook vandaag weer vroeg op. De volgende camping is bij Kakemega. Het was overal in de dorpen en langs de weg erg druk, het was een Nationale feestdag; Kenyetta Day. Het leek wel één grote nationale braderie langs de weg. De mensen zijn hier duidelijk minder toeristen gewend want ze zwaaien echt allemaal naar ons, met een big smile op hun gezicht. Wij terugzwaaien natuurlijk, we kregen er een lamme arm van.
Dit gedeelte van Kenia is veel groener dan eerst. Op een bepaald moment kwamen we bij een dennenbos en ze verbouwen hier veel maïs, graan en thee. Je ziet ook aan de huizen (veel zijn van steen) dat de mensen hier “rijker”zijn dan in het droge noorden.
Rond 14.30u kwamen we in Kakemega. Hier is nog het enige stukje tropisch regenwoud van Kenia en we vinden het heel leuk dat het in het reisprogramma is opgenomen.
We konden een banda huren, dat is een rond lemen hutje met een rieten dak. We gingen eerst binnen kijken, het zag er wel goed uit en we besloten het te nemen. Kost USD 10,00 p.p.p.n. en het komt ten goede aan het behoud van het regenwoud. Met een gids maakten we een wandeling door het regenwoud naar de waterval. We zagen heel veel bloemetjes, een paar apen en het was een leuke wandeling van ongeveer 2,5 uur. De gidsen weten hier allemaal heel veel over medicinale werking van bomen, planten en bloemen. Het blad van 1 soort bloem wordt b.v. gebruikt bij beginnend staar. Andere bladeren worden gebruikt voor een aftreksel om te stomen bij verkoudheid. Bepaalde grote mieren worden gebruikt om kleine wondjes te hechten. Ze laten dan zo’n mier bijten op de plek van de wond en de weerhaken knippen ze dan af, op die manier hebben ze gelijk een hechting op natuurlijke manier.
De luchtvochtigheid hier is hoog dus je zweet veel meer. Omdat het in Kisumu (de volgende plaats) geen leuke camping is, stelde Carlijn voor om een extra nacht hier te blijven. Kisumu over te slaan vinden we best.
Zondag 21 oktober;
We hebben allebei erg slecht geslapen. Arthur heeft tot na 2 uur wakker gelegen en ik sliep pas na 12 uur. Ik zag en voelde overal torretjes bij mijn bed en daar ben ik niet dol op.
Om half 6 moesten we al op want we gingen met een gids naar het uitzichtpunt om de zonsopgang te zien. Het was 20 minuten lopen en de zonsopgang was mooi maar niet erg bijzonder.
Weer bij de camping had Charles het ontbijt klaar. Daarna gingen een aantal mensen fietsen maar Arthur en ik gingen nog even slapen. Maurice en Renate bleven ook hier en Henk ging ook niet mee fietsen.
Na mijn ochtenddutje heb ik alvast de douche-emmer gevuld voor vanavond. Het is een grote 20 liter emmer die aan een touw opgetakeld wordt. Onder aan die emmer zit een douchekop. Wel grappig en toch praktisch. Na een kop koffie gedronken te hebben, liepen we naar het dorpje van een van de gidsen. Daar kregen we lunch; een puree van zoete aardappelen, bruine bonen en maïs met een soort spinazie en sterke drank. Het was erg lekker. Alle kinderen kwamen ons bekijken en we mochten weer foto’s maken en filmen, toch weer een paar leuke plaatjes. Arthur liet een stukje film van de kinderen aan henzelf terugkijken en dat vonden ze erg grappig. Degenen die gefietst hadden waren helemaal op. Het zijn ook hele rare, zware fietsen en ze moesten veel klimmen en dalen en dat was ze erg tegen gevallen. Ze zagen er ook allemaal uitgeput uit. Na de lunch gingen we weer wandelen. Een andere route gelopen nu en weer nieuwe bomen gezien. Eén boom had een stamomtrek van 12 meter maar liefst. We zagen nog colobusapen.
Toen we wilden gaan douchen na de wandeling, en dachten dat het water wat ik er in had gedaan wel lekker warm zou zijn geworden door de zon, bleek dat een paar Duitsers het water hadden opgebruikt. Ze waren ook zo a-sociaal om er geen nieuw water in te doen dus nu hadden wij alsnog een koude douche en ik heb voor niets 40 liter water gesjouwd.
Al bij al viel het nog best mee om koud te douchen. Lekker weer eens helemaal opgefrist en we trokken gelijk ook schone kleren aan, heerlijk! Van de andere kleren kan je soep koken.
’s Middags kwamen de kinderen uit het dorp op de camping wat liedjes zingen en ze maakte er met een trommel muziek bij. Ze kregen allemaal een beker limonade, een boterham met chocopasta en een snoepje en koekje. Van Alex kregen ze ook allemaal nog een ballon. Het was leuk om te zien hoe beleefd ze stonden te wachten op hun beurt om iets te krijgen.
Bij het avondeten werd weer flink slap geouwehoerd en we hadden ontzettend veel lol.
Toen ik ’s avonds voor het slapen mijn tanden stond te poetsen viel toevallig het licht van mijn hoofdlamp op een flinke spin. Arthur ging Charles halen om te vragen of het een giftige spin was. Brett kwam met een stok om de spin buiten te zetten maar Charles had hem al met zijn grote handen en een stuk karton geplet. Brett over de rooie. Volgens Carlijn was het maar “een spinnetje” maar volgens Charles was het wel een giftige. Je kon ook de gifklieren zien zitten.
Maandag 22 oktober;
We vertrokken vandaag pas om 8 uur. Na 2 uur rijden stopten we in Kisumu en hadden we 3 uur de tijd voor onszelf. De eerst 45 minuten pasten Arthur en ik en Corrie op de truck. Daarna werden we afgelost en gingen we e-mailen.
We maakten weer een leuk verslag en omdat de pc erg langzaam was, kostte het toch weer snel een uur van onze tijd. Tijd om ergens te gaan eten hadden we toen niet meer.
Vanuit Kisumu reden we verder naar Kisii. Hier hebben we een hotel, ziet er keurig uit. We waren blij met een hotel want het begon keihard te regenen.
Dinsdag 23 oktober;
Om 8.30u vertrokken we richting grens met Tanzania. Arthur zag onderweg kraanvogels maar Brett kon er niet voor stoppen. Om 11.00u kwamen we bij de grens van Tanzania. Eerst ging Carlijn met al onze paspoorten bij de Keniaanse grens uitchecken. Intussen verzamelde Maurice al ons geld om het in 1 keer te kunnen wisselen in Tanzaniaanse shillingen. Er werd al druk onderhandeld met zwartwisselaars. Uiteindelijk toen we de grens over waren kregen we een koers van Tsh1120 voor Ksh 100.
Meteen na de grens viel al op dat het in Tanzania veel schoner is. Bij de hutjes van de bevolking ziet alles er keurig onderhouden uit. We werden weer door veel mensen, vooral kinderen, toegeschreeuwd en er werd weer volop gezwaaid. Rond15.00u kwamen we bij de camping in Speke Bay. Het wordt door 3 Nederlanders gerund en dat is duidelijk te zien, alles is heel erg goed onderhouden en de wc’s en douches zijn kraaknet. Wel erg heet water! Iedereen begon de tent op te zetten, alleen Alex en Annette gingen een grote vaste tent bekijken. Bleek dat ze maar USD 10,00 per tent kosten dus wij gingen ook een kijkje nemen. Het is een erg luxe tent die onder een afdak is gezet en groot; 2 echte bedden staan er in, een stoel, een tafeltje waar een kluis in zit en zelfs een schemerlampje. Hier kan je ook gewoon rechtop staan. Voor dat geld en die luxe moesten we niet lang nadenken en namen ook zo’n tent. De kleine tent weer opgevouwen en in de truck gelegd. Maurice en Renate en Henk en Nico braken ook de kleine tent weer op en namen een grote. De camping ligt aan het Lake Victoria, echt een paradijsje. Na het eten ging iedereen weer naar de bar en we hebben met Maurice en Renate zitten kletsen.
Woensdag 24 oktober;
We hebben lekker lang uitgeslapen maar we zijn er om 6.30 u even uitgegaan voor de zonsopgang die werkelijk prachtig is hier. De anderen waren allemaal met de vissersbootjes mee naar een dorpje maar wij doen vandaag helemaal geen excursies, een dagje rust. Je kon gaan mountainbiken maar het is er veel te heet voor, 32 graden in de schaduw! En een birdwalk doen we zelf wel. Arthur en ik gingen een stukje langs het water wandelen. Meteen een horde kinderen achter ons aan. We hebben een visarend op film, zwarte en witte ooievaars, witte en zwarte ibissen. We kwamen bij een klein strandje waar vissers bezig waren hun netten binnen te halen. Die netten zijn ontzettend groot en het duurt 7 uur voordat ze binnen zijn gehaald. Arthur vroeg of we mochten filmen en die man vroeg of hij dan ook niet even meehielp. Ja hoor, Arthur ging mee aan het touw trekken tussen die mannen en ik mocht dat filmen. Die vissers moeten wel vreselijk hard werken hoor.
Bij de lunch vertelde Maurice dat hij erg geschrokken was van een krokodil die op 2 meter van hem af lag en hij had het niet in de gaten omdat hij naar een hagedis stond te kijken. Het stikt hier van de visarenden. Dat zijn zo’n mooie vogels, daar blijf je naar kijken.
Tegen 18.30u de zonsondergang op foto gezet en gefilmd.
Donderdag 25 oktober;
Vannacht toen ik eruit moest, zag ik dat de voorkant van onze tent helemaal versierd was met ballonnen en slingers van wc-papier. Erg leuk dat ze dat hebben gedaan en ik had er helemaal niets van gemerkt toen ze ermee bezig waren.
Na het ontbijt hebben we de tassen weer helemaal ingepakt en om 11.30u werd ik helemaal verrast met zowaar een echte taart! Gisteren had ik Charles wel bezig gezien met iets maar ik dacht dat hij een soufflé aan het maken was, dat bleek dus deze taart te zijn. Hij had een houtskoolvuur, daarop een pan met in die pan nog een andere pan, dat was dus de oven! Op de taart stond met roze suikerlaag “VERA 40”. Ik schoot opeens helemaal vol, dat verwacht je toch ook niet! Van de groep kreeg ik ook nog een T-shirt met een heel leuke print erop. Een dag vol verrassingen.
Om 12.00u vertrokken we naar de Serengeti. Al snel zagen we bavianen, Thomson-gazelles, zebra’s (die hebben we intussen al duizenden gezien maar toch blijft het mooi), ook heel veel gnoes, giraffen, olifanten. Arthur kreeg eindelijk de kraanvogels op film. Ook nog ground-hornbills gezien en een steppe-arend. En we zagen redelijk dichtbij een mannetjesleeuw! Dat was echt heel bijzonder, ik had er nog nooit één gezien in het wild.
Om 18.00u moesten we bij de camping zijn maar het werd later dus Brett kreeg haast. Bij aankomst snel de tent opgezet voor het helemaal donker was.
Arthur, Maurice en Henk gingen hout sprokkelen. Opeens kwamen ze heel hard teuggerend, bleek dat een paar buffels vlak bij hen het opeens op een lopen hadden gezet in hun richting. Ja, dan berg je maar hoor. Even later stonden die buffels op de camping.
Het eten wordt de volgende dagen improviseren want al het vlees is in Speke Bay bedorven. Carlijn had daar geregeld dat ze het vlees in de koeling konden leggen maar die mensen hadden het helemaal vergeten en het had dus 2 dagen achter de bar gestaan bij meer dan 30 graden, dus daar was niets meer van te eten.
Vrijdag 26 oktober;
Lekker geslapen, wel hebben we redelijk dichtbij leeuwen horen brullen. We moesten om vroeg op want om 6 uur gingen we op pad voor een gamedrive. We zagen: giraffen, hyena’s, zebra’s, Thomsongazellen, een bateleur, hartebeesten, leeuwinnen, nijlpaarden, gompoe’s, waterbok, jakhalzen en de cheeta zagen we van heel dichtbij! Mooi hoor. Om 11.00u waren we terug op het kamp waar Charles de brunch klaar had. Na het eten gingen de mannen hout sprokkelen voor het vuur vanavond. We zagen een baviaan brood pikken van een andere groep die op de camping staat. Bavianen probeerden ook van onze tafel te jatten. Na het eten gingen we eerst even naar de nabijgelegen “Lodge Sorona” om iets te drinken en van de wc gebruik te maken. Er zaten agama’s, klipdassen en mangoesten.
Om 1400u gingen we weer rijden. We wilden proberen de “grote trek” te vinden maar dat lukte niet. We hebben wel erg veel leeuwen gezien. Eén keer zag Arthur twee leeuwen die aan het paren waren, Maurice zag het ook maar de rest niet. Omdat er een truck vlak achter de onze stond, kon Brett de truck niet zó wegzetten dat we de leeuwen goed konden zien, jammer. We reden verder en niet lang daarna zagen we weer 4 leeuwen, het was 1 oudere en 3 jongen waarvan 1 mannetje die net zijn manen begon te krijgen .We konden tot op ongeveer 10 meter van deze leeuwen komen dus dat heeft wel aardige plaatjes opgeleverd.
Verder nog –tig zebra’s gezien, gnoes, topi’s, impala’s, Thomsongazellen, giraffen, boskippen, heel erg veel gieren, maraboes, een klein uiltje, buffels, krokodil, nijlpaarden, hyena’s en jakhalzen. Het was een erg geslaagde dag!
Zaterdag 27 oktober;
Goed geslapen vannacht. De anderen hadden veel last van de andere groep op de camping maar daar heb ik weinig van gemerkt. Ik had wel een paar keer dierengeluiden gehoord op korte afstand en ’s morgens hoorde ik dat een leeuw heel dichtbij het kamp was geweest.
Arthur heeft ook wat bij de tent zelf horen lopen maar hij weet niet wat het is geweest. We moesten weer vroeg op. Tent opbreken, ontbijten en om 7 uur gingen we rijden. Nog op de camping stond al een giraf, en we waren nog geen 5 minuten aan het rijden toen we al 1 mannetjesleeuw en 2 leeuwinnen zagen. We bleven even kijken en jawel hoor, ze gingen paren. Dat doen ze dus 2 weken lang, iedere 5 minuten. We hadden dit ergens gelezen en we hebben het geklokt, het klopt echt. Geweldig om dat nog gezien te hebben na de gemiste kans van gisteren. Brett was er ook blij om. We zagen om de haverklap leeuwen, zoveel hebben Arthur en ik er nog nooit gezien op de vorige Afrika-reizen die we hebben gedaan. Op één plek lag een mannetjesleeuw vlakbij de weg maar daar konden we niet komen.
We zagen ook nog een cheeta, vrij dichtbij. Verder veel gazellen, wrattenzwijnen en ook nog 3 hyena’s met 3 jongen, later nog meer hyena’s en eindelijk ook jakhalzen op de foto kunnen zetten. De laatste 2 uur reden we over één lange rechte weg door laag grasland met hier en daar een boompje. We hebben een paar uur hevig zitten hobbelen in de truck want de weg is hier erg slecht. Om 11.30u kwamen we aan het einde van de Serengeti. Daar hebben we uitgebreid geluncht. Om 14.00u gingen we het Ngoro-Ngoro gebied in. De weg was net zo slecht als het laatste stuk in de Serengeti. Erg dor, hier en daar een boompje of struik. Rond 16.30u waren we aan de rand van de Ngoro-Ngoro krater om alvast een kijkje te nemen in de krater. Het ziet er heel apart uit. Het is erg groot en er ligt een heel groot meer in het midden. Sommige stukken zijn heel erg droog, andere stukken zijn weer erg groen. We konden merken dat we een stuk hoger zaten, want het werd behoorlijk koud. De camping is erg groot, douchen zat er voor de 3e dag niet in want er is alleen koud water. Er liepen bush-pigs op de camping.
Zondag 28 oktober;
We hebben allebei lekker geslapen. De zonsopgang was heel mooi. Carlijn had aangeboden de tenten op te breken, erg lief van haar.
We maakten lunchpakketten klaar en om 7 uur werden we opgehaald met jeeps om de krater in te gaan. In de krater zagen we al heel snel weer leeuwen, en het stikte er van de gnoes waar je heel erg dicht bij kon komen. Zo kwamen we ook heel dichtbij de zebra’s, hyena’s. Op het meer zaten duizenden flamingo’s, prachtig!Verder nog kraanvogels, heel veel gieren, waterbok, Thomsongazellen waar een pasgeboren jong bij liep, hartebeesten, zwijnen met ook piepkleine jonkies, een golden jakhals, een paar olifanten en we hebben op heel grote afstand 3 neushoorns gezien. We gingen lunchen bij een klein meertje, daar vlogen wouwen die brood uit je hand pikken als je niet oppast, erg brutale beesten. Op het meer zaten pelikanen. Na de lunch volgde nog een rit van 2 uur. We zagen ook nijlpaarden met jongen en een monitorhagedis. Om 15 uur gingen we de krater weer uit want we mochten maar 24 uur in het Ngoro-Ngoro gebied zijn. Brett, Carlijn en Charles waren al met de truck naar de volgende camping gereden terwijl wij in de krater waren. Onze chauffeur had als een idioot gereden en ik kwam met vreselijke hoofdpijn uit de jeep. We hebben de hele dag in de stof gereden dus we zagen er niet uit. We waren ontzettend blij met de lauwe douche. Met moeite kreeg ik het stof uit mijn haren gespoeld. Carlijn en Brett hadden ook alle tenten al opgezet, we worden wel erg verwend vandaag.
Maandag 29 oktober;
Om 7uur werden Alex en Annette, Nico, Arthur en ik met een jeep opgehaald om naar Lake Manyara te gaan. De rest van de groep ging naar een dorpje vlakbij het Lake. We reden vanaf de camping ongeveer 1 uur over heel slechte weg naar Lake Manyara. Voor het eerst zagen we baobabbomen. Deze chauffeur, Victor, reed gelukkig een stuk rustiger dan die we gisteren hadden.
We hadden nog een stop bij een uitkijkpunt op Lake Manyara. Het ziet er erg groen uit en er ligt een meer in het park. Het ziet er anders uit dan we hadden verwacht en ook weer heel andere vegetatie dan in de andere parken. Dit park heeft de grootste populatie bavianen en we zagen ze ook echt overal. Ook hele kleintjes die net voor de eerste keer zelfstandig in een boom klommen, grappig om te zien. Een olifant met een jong heel dichtbij gezien. Het was lastig om het kleintje op foto te zetten omdat het steeds achter een struik stond. Een giraf stond een keer zelfs op het pad, wel erg dichtbij. We waren ongeveer 10 minuten aan het rijden toen de chauffeur van een andere jeep hoorde dat er vlakbij de ingang van het park een leeuw in een boom zat. Dit park staat erom bekend dat alleen hier leeuwen in bomen klimmen. Een reden hiervoor is nog niet helemaal bekend maar Carlijn zei dat ze dat doen omdat er teveel ongedierte en teken op de grond zitten. We keerden dus om en jawel, we zagen een leeuwin die lekker lui op een tak lag. Ik had niet genoeg bereik om een foto te maken maar Arthur heeft het wel gefilmd. Verder zagen we nog bushbokken, dikdiks en antilopen. Het was toch een heel mooie rit in het park.
Net na de middag kwamen we in Mto Ba Tu, het dorp waar de anderen al waren. Zij waren naar een bananenbierbrouwerij geweest en naar een houtsnijwerkplaats. Nicole en Marjolein hadden het ziekenhuis bezocht en medicijnen die iedereen over had, meegenomen. Zij zijn verpleegkundigen. Hierna zetten we koers naar Arusha. Het grootste gedeelte van de weg was erg slecht dus we hebben flink zitten hobbelen. Op een bepaald moment zagen we drie jongens die net besneden waren. Dat zie je aan de met witte “verf”aangebrachte tekens in hun gezicht. Toen we dit eerder zagen dachten we dat het een andere stam was maar dat bleek dus een teken te zijn dat de jongens net de besnijdenis hebben gehad. We vroegen of we foto’s mochten maken. Ja, maar ze wilden dan wel geld hebben. Tsh1000 pp. We verzamelden het geld en hebben ze op de foto gezet en gefilmd.
Later die dag stopten we nog bij een snakefarm en we kregen een aantal slangen te zien die hier voorkomen. Ze hadden daar ook uilen, gieren en een havik. Ook krokodillen, monitorhagedissen en een piepklein schildpadje van 1 jaar oud (het was ongeveer 7 cm lang). Vanaf deze snakefarm reden we nog ½ uur over geasfalteerde weg naar het Outpost Lodge in Arusha. Net voor Arusha zagen we Mount Meru, de Kilimanjaro was niet te zien, het was te heiig.
Het hotel ligt buiten het centrum, ziet er erg leuk uit met grote kamers en goede bedden, een prima douche en wc. Na het eten heeft Arthur (hem was gevraagd om dit te doen) een toespraak gehouden en de fooien voor Carlijn, Brett en Charles overhandigd.
Dinsdag 30 oktober;
Het ontbijt was erg karig in vergelijking met de afgelopen 3 weken. We hadden alleen koffie/thee, cornflakes en een sneetje geroosterd brood met jam. Om 9 uur hebben we met zijn allen Alex en Annette uitgezwaaid, zij hebben nog 2 dagen verlenging in een ander park.
Daarna hebben we de tassen allemaal goed ingepakt voor de vlucht en in de bagagekamer gezet. We liepen daarna naar het centrum van de stad op zoek naar een CD met Afrikaanse muziek. We vonden al snel een internetcafé waar het wel lukte om te mailen, we hoefden niet eens te wachten. We hebben hier nog een laatst, uitgebreid verslag gestuurd en waren 1 ½ uur bezig geweest. Daarna op zoek naar een CD winkel maar dat lukte niet. Je hoorde ook nergens muziek op straat of zo en dat vonden we wel vreemd. Om 18.00u waren Charles en Brett met een schoongepoetste truck bij de Outpost en Renate gaf Charles een tas met kinderkleding voor zijn dochter van 8 jaar en zoon van 4 jaar. Op de luchthaven namen we afscheid van Carlijn, Brett en Charles. Om 21.50u vertrokken we en een uur later landden we voor een tussenstop in Dar Es Salaam. Om 23.30u vertrokken we vanuit Dar es Salaam naar Amsterdam, een vlucht van 9 uur.
Woensdag 31 oktober;
We hebben gelukkig redelijk geslapen in het vliegtuig, ongeveer 5 uur. Om 7.25 u landden we op Schiphol. We zagen een schitterende zonsopgang! We kijken terug op een geweldige vakantie!
