Reisverslag van onze individuele rondreis Sri Lanka in de
periode 11.04.2008- 03.05.2008
Dag 1
We vertrekken deze keer vanaf Düsseldorf. Dat scheelt zo € 150,- pp t.o.v. vertrek vanaf Schiphol. Qua afstand is het maar een klein beetje verder rijden voor ons. Het is bij aankomst op luchthaven Düsseldorf meteen al veel relaxter dan op Schiphol. Minder druk en alles heel rustig en gemoedelijk. Een verademing! We konden vroeg inchecken en hadden daarmee gelukkig ook gunstige zitplaatsen, althans voor het eerste deel tot Dubai. We kregen wel meteen te horen dat de vlucht met 45 minuten vertraging zou vertrekken. Dat werd uiteindelijk 1 uur en om 16.30u gingen we dan. Op de helft van de vlucht hadden we even flinke turbulentie. Na 6,5 uur landden we in Dubai waar het meteen 2 uur later was. Na een stop van 1,5 uur vlogen we door naar Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka. Daar was het nog eens 1.45 uur later dan in Dubai na een vlucht van 3 uur.
Dag 2
Om 08.30u plaatselijke tijd landden we in Colombo (tijd in NL 4.45 uur) Op een paar hazenslaapjes na hadden we amper geslapen dus we waren best moe. De locale agent van Fox stond ons op te wachten. Een aardige vent maar wat had die man een vreselijk rotte tanden in zijn mond staan zeg! We kregen van hem wel meteen een leuke bloemenslinger om met verse bloemen van de frangipaneboom wat een heerlijke geur gaf. Arthur had meteen op de luchthaven al geld gepind. Wisselkoers € 1,- = 165 roepies.
Buiten maakten we kennis met ons vervoermiddel voor deze rondreis, een Kia middenklasser, en onze chauffeur tevens gids, Neil. We dachten even dat het onze bodyguard was, wat een grote, brede, zwarte vent! Hij zag er smetteloos uit met een wit overhemd en zwarte broek flink in de plooi, helemaal glanzend van het vele strijken. En spiegelend gepoetste schoenen maat 48 volgens mij. Het is een jonge vent van 39 met een mooie brede lach, hij mist alleen een paar tanden. Dat komt omdat hij vroeger professioneel rugbyer was en ze speelden daar zonder mondbit. Hij vertelde dat hij getrouwd is en 2 zoontjes heeft van 6 en 8. Onderweg naar ons hotel wordt het hele programma door de agent nog een keer doorgenomen. Bij het hotel namen we afscheid van de agent van Fox. Het Dolphin Hotel ligt aan het strand bij de plaats Negombo en we krijgen hier een leuk bungalowtje. Het ziet er erg netjes uit, goede bedden, airco en een loei van een badkamer die deels open is bij het dak. We hebben snel gedoucht en een uurtje geslapen. Daar knap je dan toch al lekker van op.
Neil kwam om 15.00 uur terug naar het hotel en we hebben de optionele excursies even besproken. We gaan er 5 doen (totaal € 390,=). Laat in de middag reden we in ongeveer een uur naar een plek vlakbij de lagune van Ranweli. Hier voeren we eerst met een bootje door een kunstmatig kanaal (vroeger door de Nederlanders in de koloniale tijd aangelegd) waar mannen bezig waren netten te spannen om ’s nachts te vissen. De bedoeling van deze trip was om een hele mooie zonsondergang over het meer te zien maar helaas, het begon te regenen. Toch was de lucht daardoor ook wel erg mooi. Toen het donker werd voeren we terug. We gingen eten in een restaurant waar een paar mensen traditionele muziek maakten, erg leuk. Er was een grillbuffet met Singalese gerechten. We kregen geen borden maar een rieten mandje met een bananenblad erin en daar schepten we het eten op. Het eten gaat hier helemaal lukken, heerlijk!! Geen bestek, iedereen eet hier met zijn vingers. Omdat het onze trouwdag was, bestelden we er een heerlijk flesje wijn bij. We waren wel blij dat we weer bij het hotel terug waren want we vielen om van de slaap. Neil is een behoorlijke spraakwaterval en omdat hij niet echt zuiver Engels praat en vrij snel, is het erg vermoeiend om hem te kunnen volgen. In deze regio wonen trouwens de meeste katholieken (96%) en dat zie je ook meteen. Bij iedere kruising staat wel een beeld van Jezus, Maria of Jozef of van één van de apostelen. Natuurlijk heel veel kerken. In deze omgeving maken ze vooral veel gereedschap om het land te bewerken; spaden, harken, schoffels, zeisen etc. allemaal met de hand.
Dag 3
Goh, wat hebben we lekker geslapen zeg. Na het ontbijt (buffet) bracht Neil ons naar de vismarkt. Helaas, het is vandaag een feestdag (Singalees Nieuwjaar) en dus geen markt. Hij heeft dan maar een ritje gemaakt door Negombo waar een fort is gebouwd door de Portugezen en afgemaakt is door de Nederlanders. Het fort wordt nu overigens gebruikt als gevangenis. Omdat het een feestdag is, mochten de gevangenen bezoek krijgen van hun familie. Het was aardig druk. Ook de kerken zitten hier vandaag (zondag) afgeladen vol. Op weg terug naar het hotel kregen we een aanrijding. Een brommer kwam heel breed een bocht uit en knalde zo op onze auto. Het is ook niet gek met dat verkeerd hier, ze rijden hier als gekken op wegen vol kuilen en bulten. Maar, ze lossen een aanrijding hier wel heel kalm op. Ze kijken wie schade heeft, of iemand letsel heeft. Geen ernstig letsel? Geen onoverkomelijke schade? Dan vervolgt ieder zijn weg zonder dat er een onvertogen woord is gevallen. Bij ons ondenkbaar! De rest van de dag hebben we lekker bij het zwembad gelegen. Het was zo heet dat we zelfs in de schaduw een beetje zijn “verbrand”. Er zitten grappige eekhoorntjes in de bomen bij het zwembad. Dit hotel is een combinatie van appartementen (veel gezinnen) en bungalowtjes aan het strand. Het is erg groot en met het eten (buffet) behoorlijk druk. Iedereen krijgt wel een eigen tafel toegewezen. Ondanks dat het eten erg lekker is, zijn we blij dat we hier maar een paar dagen zijn. Te druk voor ons.
Dag 4
Vanochtend een nieuwe poging en jawel, de vismarkt was open en erg druk. Ze hebben hier echt van alles. We hebben een dakpannenfabriek bezocht. Alles handwerk, wat een intensieve job. Maar wel interessant om te zien. Ze maken ongeveer 2000 dakpannen per dag. Ook vanmiddag was het lekker toeven aan het zwembad. Het was bewolkt en er stond een heerlijk windje, dan is het goed te doen.
Dag 5
Heel vroeg vanmorgen gingen we naar een andere vismarkt waar vooral de grotere soorten verkocht worden: tonijn, manta, marlijn en zelfs haaien. Na de markt door naar Pinnawela. Dit plaatsje ligt in de jungle en er worden olifantenweesjes verzorgd. Er zijn ook oudere olifanten die getroffen zijn door mijnen. Er loopt een olifant die een stuk poot mist. Voor hem werd een prothese gemaakt maar die maakte hij meteen stuk. Een andere olifant werd blind nadat op hem geschoten was. Weer een andere was als jong aangevallen door een luipaard. Deze mist een stuk oor. Van de in het verleden opgevangen weesjes zijn er inmiddels nu ook al die zelf moeder zijn geworden. Er liepen zeker 5 jonge kalfjes rond. Alle olifanten worden 2x per dag naar de rivier gebracht. Hiervoor moeten ze dwars door het dorp een weg oversteken en dan lopen ze naar de rivier om te baden en te drinken. Het was een genot om ze daar bezig te zien. Twee jonge stiertjes deden een krachtmeting, een derde bemoeide zich ermee waarna de twee eersten zich tegen de derde keerden en hem samen opzij duwden. Je kan hier uren naar kijken.
We zijn op een bepaald moment toch maar verder gereden want we willen voor donker terug zijn bij het hotel. Je hebt hier overdag iedere 5 minuten al een bijna-aanrijding, laat staan in het donker als dan zonder straatverlichting van alles over de weg loopt en rijdt: voetgangers, fietsers, brommers, tuk-tuks, taxi’s, minibusjes, grote bussen, vrachtwagens etc. etc. En dat allemaal zonder deugdelijke verlichting. Ik waag me er niet aan.
Na de lunch onderweg (in het ‘kleine tieten”restaurant) reden we verder naar Anuradhapura. Dit was eeuwenlang de hoofdstad van Sri Lanka. Nu is het daardoor de belangrijkste historische stad. Het hotel waar we hier overnachten is echt super de luxe. Het is een immens complex met een gigantisch prachtig aangelegde tuin, een park eigenlijk waar dan luxe 2 onder 1-kaphuisjes staan. Een supergroot zwembad en we waren de enige buitenlandse gasten. Er liepen alleen nog een stuk of 10 inheemse toeristen rond. Jammer dat we niet van het zwembad konden genieten want het begon vreselijk te onweren. Hier in de bomen van de tuin zitten reuzeneekhoorns. Onderweg zagen we nog een dikke slang van 1,5 meter, veel koereigers en Arthur zag ook een paar apen maar die heb ik gemist.
Dag 6
Vanmorgen hebben we de oude stad van Anuradhapura bezocht. Paleisruïnes, tempels uit het verleden en de heilige Sri Maha Bodhiboom, dat is een belangrijk bedevaartsoord. Onder deze boom zou Boeddha zijn geboren. Dieren zoals vogels en apen zijn nog nooit in deze boom gezien. In Sri Lanka is het nu ook vakantie. Hierdoor zijn veel locale mensen in eigen land op vakantie en opvallend weinig buitenlanders. Neil fungeert geweldig als gids, hij weet erg veel van de geschiedenis van zijn land maar dit is in bijna alle Aziatische landen wel het geval. Bij het betreden van de tempel(complexen) wordt iedereen één voor één in een hokje gefouilleerd. Een rij voor mannen en een rij voor vrouwen. Je moet dan ook je pet afzetten en schoenen uit, schouders en knieën bedekken. Omdat onze voeten geen natuurlijke eeltlaag hebben, en het zand vaak ook nog zwart is, sta je hier te dansen om je voeten niet te verbranden. ’t Is geen gezicht maar ja, beter een beetje huppelen dat met verbrande voetzolen rondlopen. Dat voel je 3 dagen later nog. Ik had wel ergens gelezen dat je sokken aan mocht doen. Vanaf de 2e tempel hebben we dus altijd sokken bij ons. Bij de toegangsweg naar de tempel van de Sri Maha Bodhiboom stikt het van de Ceylon kroonaapjes. Ze lijken wel een beetje op spinapen en ze hebben hele leuke gezichtjes. Sommige hebben zwarte gezichtjes en andere bruine. Na de lunch reden we verder naar Sigiriya. Ook hier weer een geweldig hotel met zwembad en uitzicht op de beroemde leeuwenrots. Bij het zwembad zitten nieuwsgierige, zeg maar brutale aapjes. Behalve aapjes ook kleine eekhoorntjes in de bomen bij het zwembad.
Dag 7
Onze eerste rit vandaag was naar Polonnaruwa. Daar zijn we op de fiets gestapt om de oude koningsstad te bekijken. De meeste gebouwen zijn ruïnes. Erg mooi en interessant. Het laatste wat we zagen was wel heel erg mooi. Uit een rots gehakte Boeddhabeelden waarvan 1 grote liggende. Na de lunch zijn we op zoek gegaan naar wilde olifanten maar dat stelde niet veel voor. Als we al olifanten zagen, waren ze erg ver weg. We zagen wel veel vogels; papagaaitjes, een havik en 2 neushoornvogels, dat maakte wel veel goed. Aan het eind van de middag klommen we op een rots om de schitterende zonsondergang te zien. Een geslaagde dag!
Dag 8
Vandaag bezochten we 2 families hier in de buurt. Bij de 1e familie die we bezochten zagen we hoe een traditioneel huis er uitziet en hoe ze op traditionele manier;
- graan malen tot meel
- een kokosnoot ontdoen van schil en de binnenkant eruit raspen waar ze dan kokosmelk van maken.
- hoe ze roti (soort brood) maken. Ze maken een vrij natte deeg van volle granen met water. Dat leggen ze, een beetje platgemaakt, tussen 2 stukken bananenblad en dat leggen ze weer op een pan op het vuur om te bakken.
De kokos gebruiken ze ook samen met pepertjes, zout, limoensap en knoflook om een sambal te maken en dat eten ze dan met de roti. Voor ons was de sambal best pittig en dan was die al aangepast aan toeristen, kun je nagaan. De andere hapjes die we kregen waren ook wel lekker. We kregen nog een demonstratie van hoe ze van palmbladeren dakbedekking vlechten, en dat is dan ook waterdicht. Ze leggen de bladeren eerst 7 dagen in water om het waterdicht te maken. Ongelofelijk. Toen we daar weggingen kregen we nog een zelfgemaakte lepel mee. Gemaakt van een kokosnoot waar ze een stukje hout als steel aan vast hadden gemaakt. Het uiteinde van het handvat was beschilderd. Leuk souvenir. De 2e familie die we bezochten waren beduidend armer. Dit gezin bestond uit man, vrouw en kind van ongeveer 2-3 jaar. Bij hun huisje staat een grote boom met een stellage naar een boomhut. Die blijkt te zijn om zich in te kunnen verschuilen als er wilde olifanten komen. Op de akkers zie je ook van die boomhutten, daar wordt ’s nachts de wacht gehouden. De olifanten plunderen anders de oogst van deze mensen. Bij deze familie kregen we allerlei hapjes en fruit voorgeschoteld. De man liet zien hoe hij van een soort noot, bananenblad en natte kalk de betelnoot maakt. Dit is een algemeen bekend Aziatisch genotmiddel waar ze op kauwen. Als ze er dan ook nog tabak bij doen, krijg je er ongelofelijk rode tanden van en het schijnt dat je tanden supersnel gaan rotten van dat spul. Ook schijnen veel mensen daardoor te lijden aan mond-/tongkanker.
Volgens ons programma zoude we vandaag ook een locaal schooltje bezoeken dus we hadden ons al voorbereid en schriftjes en pennen gekocht. Helaas, geen bezoek, scholen zijn gesloten i.v.m. vakantie. Dan laten we bij deze families maar schriften en pennen achter, zij zijn er heel blij mee.
In de late namiddag zijn we naar de leeuwenrots gegaan. We moesten 150 treden klimmen in deze hitte maar het was wel heel erg de moeite waard. We werden bij het begin geïnterviewd door een lokale Tv-zender. Of we even wilden vertellen waarom mensen naar Sri Lanka moesten komen. Het toerisme is na de tsunami van 2004 helemaal ingestort. Halverwege de beklimming is een soort koperkleurige wand gemaakt, ze noemen het de spiegelwand. Aan de muur/plafond van een inkeping van de rots zijn fresco’s gemaakt. De afbeelding noemen ze wolkenmeisjes. Op de top van de rots (die is 400 m²) staat een overblijfsel van het koninklijk paleis met een vijver erbij. Vanaf hier heb je schitterend uitzicht over de omgeving, overal waar je kijkt jungle. Op de terugweg naar de uitgang van het complex zagen we een man met een python en 2 cobra’s die hij met zijn fluitje hypnotiseerde. Het is een schitterend gezicht maar ik blijf wel uit de buurt van die krengen.
Dag 9
Personeel van het hotel moet bij het restaurant continue aapjes verjagen want ze jatten zo alles van de tafels. Hilarisch. De aapjes zijn uiteindelijk de winnaars.
Na het ontbijt bezochten we de rotstempels van Dambulla, zo’n 12 km ten zuiden van Sigiriya. Het was een flinke klim van 160 meter maar wel de moeite waard. In de 1e grot ligt een ruim 15 meter lange uit de rots gehouwen Boeddha. De fresco’s op de muren zijn waarschijnlijk uit de 15e eeuw. De 2e grot is de grootste en hier zie je 150 levengrote beelden van goden w.o. beelden uit het Hindoeïsme zoals Vishnu en Ganesha. Ook hier fresco’s die de gebeurtenissen in het leven van Boeddha uitbeelden.
Na het tempelbezoek naar een specerijentuin in Matale. We kregen uitleg over de verschillende specerijen die hier groeien; nootmuskaat, citroengras, peper, kaneel, vanille, kardemom, kurkuma, cacao, kruidnagel etc. etc. Het was erg interessant. Ze maken ook op natuurbasis allerlei crèmes en lotions. Hierna reden we door naar Kandy en bezochten onderweg nog een Hindoestaanse tempel. De tempel was gesloten voor publiek maar Neil regelde dat we toch even snel de buitenkant konden bekijken. Gigantisch veel versieringen en allemaal tot in detail mooi uitgewerkt. Op het laatste stuk naar Kandy begon het te stortregenen. In een mum van tijd was de weg een rivier geworden, niet normaal. Ook in Kandy weer een prima hotel: Thilanka. Een mooi uitzicht. De hotels liggen allemaal buiten het centrum van de steden maar juist daardoor heb je wel vaak mooiere uitzichten. Tijdens het eten speelde een orkestje en hun traditionele muziek was zo mooi dat we een CD kochten. Hebben we vast achtergrondmuziek voor de film.
Dag 10
Vandaag stond de Tempel van de Tand in Kandy op het programma. Hier wordt de linkerbovenhoektand van Boeddha bewaard als relikwie. Om 10 uur klinkt tromgeroffel en een fluitspeler kondigt aan dat de relikwie zichtbaar wordt door het openen van een deurtje/ luik. Je kan in een ellenlange rij aanschuiven om dan bij dat luik een offer te brengen in de vorm van een bloem, eten of geld. Aan de rij komt geen einde, iedereen dringt voor en als je dan bij het luik bent zie je eigenlijk nog niets. In de verte op zeker 5 meter afstand zie je “iets” maar je mag niet stil blijven staan, meteen doorlopen. Volgens het vaste programma deden we op de terugweg nog een batikfabriek aan en een edelstenenzaak. Niet aan ons besteed omdat het te commercieel was. Na de lunch lieten we ons in een Ayuverda-massagesalon van top tot teen masseren. Hierna een voorhoofdsmassage, dat was wel heel apart. Je ligt op je rug, boven je hoofd hangt in een stellage een bakje met een gaatje erin. Ze bewegen dat bakje heen en weer waardoor er continue een klein stroompje olie uit dat bakje op je voorhoofd druppelt. Ik vond het zo relaxt dat ik bijna in slaap viel. Hierna kregen we nog een stoombad op heel aparte wijze. Het apparaat leek een houten zonnehemel, het onderstel zat vol gaatjes en daar kwam de stoom uit. Je hoofd steekt uit het apparaat en ze sluiten het bij je hals “af” met een handdoek. Eigenlijk is het een zweetcabine dan. Al bij al waren we 1,5 uur beziggehouden zo. Begin van de avond hebben we in een soort theater nog een Singalese dansvoorstelling gezien waarbij ook vuurspuwers en vuurdansers waren. Dat was wel heel erg leuk en het laatste behoorlijk spectaculair.
Dag 11
Vandaag hebben we een heerlijke rustige dag gehad. Een wandeling gemaakt door de Botanische tuin. Er staat een rij bomen waar duizenden vleerhonden aan hangen en af en aan vliegen. Ook heel aparte bomen gezien, bv 1 boom die in totaal een oppervlakte van 250 m² beslaat. De zijtakken zijn zo dik als een boom en moeten met flinke ijzeren palen ondersteund worden. Nooit zoiets gezien tot op heden. Na nog even een markt bezocht te hebben, en flink afgezet te zijn door een fruitverkoper, hielden we het vandaag voor gezien. Lekker bij het zwembad gelegen de rest van de middag. Vanaf dit hotel hebben we uitzicht op de Tempel van de tand.
Dag 12
Vandaag bestond de dag uit een reisdag van Kandy naar Nurawa Eliya. Dan kom je door het bergachtig gebied waar ook de theeplantages liggen. Normaal zie je hele kolonnes theepluksters aan het werk maar vandaag toevallig niet. In een theefabriek zagen we het hele proces van thee aangeleverd krijgen, drogen, malen, fermenteren, sorteren etc. tot dat er een theezakje uit de machine komt of losse thee wat ze hier meestal gebruiken. Erg interessant maar we hoorde dat het personeel (vooral de vele vrouwen) erg slecht betaald krijgen. Dat is dan weer de keerzijde.
We lunchten vandaag in een restaurant met uitzicht op de Ramboda-waterval. Niet echt spectaculair, maar lekker om daar even bij de waterval te zitten en te luisteren naar het neerkomende water. Bij aankomst in Nurawa Eliya hebben we een Cd’tje gescoord en wat inkopen gedaan voor de “trekking” van morgen. Bij aankomst in het Galway Forest Hotel kregen we weer een bloemenslinger omgehangen, leuk is dat. Ook dit is weer een heel keurig hotel met ruime kamers.
Dag 13
Vandaag moeten we voor de verandering erg vroeg op, 4.45 uur. Ruim een ½ uur later vertrokken we per jeep naar het Hortain Plains N.P. Dit is het grootste berggebied van Sri Lanka. Het was de bedoeling om de zonsopgang te gaan bewonderen maar het was te bewolkt. Langs de toegangsweg naar het park is een familie die ooit een weeshert hadden opgevangen en met de fles hadden grootgebracht. Het dier is nu volwassen (ze noemen het een impala maar het ziet eruit als een soort rendier) en van iedere gids die hier komt krijgt hij brood, een appel etc. In het park zelf zagen we meerdere groepjes van deze hertensoort. We hebben een heerlijke wandeling gemaakt van ongeveer 3 uur naar een uitzichtpunt wat ze “World’s End” noemen. Bij helder weer kan je hier de oceaan zien, vandaar de naam. Er zitten hier bear-monkey’s volgens Neil, maar volgens ons zijn het baardapen, ze hebben echt een dikke baard. Verderop in het park een korte stop bij Baker’s fall. We hebben een leuke wandeling gehad, weer eens een beetje actief gedaan deze vakantie.
Dag 14
Neil dropte ons vanmorgen bij het treinstation. We hebben in ruim 3 uur een vrij kort traject afgelegd met een boemeltrein. Het was erg leuk, mooie uitzichten. En we ontmoetten een stel Nederlanders op huwelijksreis. Onderweg stapte een vrouw met een meisje (ongeveer 8 jaar) in en kwam bij ons zitten. Het meisjes sprak een beetje Engels en we begrepen dat het een weeskind was die met haar tante reisde. We gaven dit meisje een schriftje en een pen en toen moest zij ons heel erg nederig bedanken van haar tante. Het was nogal gênant eigenlijk. En tot overmaat van ramp bood die vrouw ons dat meisje aan om mee naar NL te nemen. Jeetje, dat raakt je wel. Maar helaas, dat gaat dus niet. Van elke reis zouden we wel een kind mee kunnen nemen. Na 7 stops zat onze treinreis er op.
Na de overheerlijke lunch (allemaal kleine schaaltjes met Singalese gerechten; rijst en curry, groenten, kip etc.) verder met de auto naar Hambatota aan de zuidkust. Hier wordt de begroeiing weer heel anders en dichtbij Hambatota is het echt wetland. Er wordt in deze streek ook zout gewonnen. Het hotel hier (Oasis Hotel) is erg luxe maar wel vreemd. Er komen hier veel mensen een Ayuverdische kuur doen en die worden helemaal vertroeteld met speciaal soort macrobiotisch eten en de andere gasten (zoals wij) worden ergens in een hoek apart gezet en hebben geen keuzemenu of buffet maar een vaste maaltijd die ook nog eens niet echt smaakt. Ach, het is maar 2 dagen. En de kamer is prima en de service buiten het restaurant ook.
Dag 15
Vandaag weer lekker en natuurdag. Eerst vroeg vertrokken naar het Bundala N.P. Dit staat bekend om de aanwezigheid van veel vogels en dat klopt ook wel. We hebben ontzettend veel vogels gezien: ooievaars, lepelaars, reigers, visarenden, pauwen, de nationale kip (junglefoal), ijsvogeltjes, papagaaitjes en nog veel meer soorten waar we de namen niet van kennen of niet van hebben onthouden. Ook krokodillen lieten zich hier zien, en dan geen kleintjes! Het park is groot en erg mooi, vlak aan zee. ’s Middags zijn we naar het Yala N.P. geweest. Ook hier zagen we weer bijna alle vogels die we in Bundala zagen maar in dit park leven ook nog lippenberen en luipaarden. De lippenberen hebben we helaas niet gezien maar ik (Vera) heb in een flits een luipaard gezien op een afstand van ongeveer 3 meter tussen de bosjes. Voordat ik het in de gaten had dat het een luipaard was, was hij alweer weg. Arthur was helaas net te laat. Het was wel een superdag
In dit gebied zie je nog wel wat de tsunami heeft aangericht. Vooral een hotel aan de kust (op het strand) is totaal verwoest.
Dag 16
We vertrekken naar onze laatste bestemming aan de westkust voor de afsluitende strandvakantie. Onderweg deden kinderen blootsvoets mee aan een hardloopwedstrijd. Naast iedere loper/loopster fietste iemand mee, die een emmer water bij zich had, om de lopers nat te houden. Is echt nodig in deze hitte. Onderweg maakten we een paar korte stops bij een heel groot Boeddhabeeld en bij paalvissers. Paalvissen is typisch iets voor deze streek. Vissers klimmen vlakbij de waterlijn in een paal en gaan vanaf daar zitten vissen. Een leuk en vooral ook kleurrijk gezicht omdat ze fel gekleurde doeken als hoofddeksel dragen. We bezochten ook een waterschildpaddenopvangcentrum (leuk woord voor scrabble) wat tevens ook onderzoekscentrum is. Vissers brengen de schildpadeieren hierheen, waar ze in de grond gestopt worden om ze uit te laten komen. Na 65 dagen komen de eitjes uit en na 4 dagen worden ze weer op het strand (onder toezicht) uitgezet. Grappig is dat de jonge schildpadjes altijd automatisch richting zee rennen.
Rond de middag arriveerden we in een erg knus hotel: Unawatana Beach Resort. Het is een lekker no-nonsense hotel en het ligt vlakbij de stad Galle. We hebben alleen de bagage even weggezet en toen liet Neil ons Galle zien. We lunchten in een sfeervol restaurant waarvandaan je een mooi uitzicht hebt op zee en op het Portugees/Nederlands fort. Dit heeft overigens niet geleden onder de tsunami. We merkten dat Neil toch wel weer graag naar vrouw en kinderen wilde, dus lieten we hem ons terugbrengen naar het hotel. Daar nog samen een drankje genomen, wat T-shirtjes en schriften en pennen in een tas gestopt en afscheid genomen. Onze complimenten voor Neil!!!
Dag 17
We zijn begonnen aan onze strandvakantie. En. . . . . Ja hoor, we hebben ons net bij het zwembad geïnstalleerd, begint het te regenen! Tussen de buien door hebben we nog wel even langs het strand gelopen en voor de rest weinig gedaan vandaag.
Dag 18
Het regent nog steeds bij het opstaan. Balen, maar je doet er niets aan. Na het ontbijt hebben we ons, gewapend met plu’s en poncho’s, door een tuk-tuk naar Galle laten brengen, want we willen het fort nog wel even goed bekijken. De klokkentoren en de gevangenis zijn interessant. De gevangenis is een soort diepe put/greppel van 3 meter breed en 6 meter diep en 20 meter lang. Daar kon echt niemand uit ontsnappen. In de ommuurde stad moet je ook echt het museum gaan bekijken. Het is er donker, vochtig en stoffig maar het is erg leuk. Veel Delfts blauwe spullen, oude klokken, horloges, medische instrumenten, fotocamera’s, brillen en noem het maar op. Veel muntstukken ook, zelfs een apparaat om te kantklossen. In de stand buiten het fort kan je dan ook van die supertruttige jurkjes kopen met kanten inzetjes. De protestantse kerk was een mooie schuilplaats tegen de regen. De vloer van de kerk ligt vol met grafstenen waar Nederlandse namen in zijn gegraveerd, allemaal zo’n beetje overleden medio 18e eeuw. Meest jong volwassenen en kinderen. We wilden ook nog even gaan shoppen maar omdat het maar bleef regenen waren we ’s middags alweer in het hotel. Op internet de weersverwachting bekeken: het blijft de hele week zo. We overwegen om een eerdere vlucht naar huis te gaan boeken. De hostess van Fox kwam nog even op bezoek. We wilden nog wel graag een optionele excursie boeken maar dat kon niet voor 2 personen. Maar er gaat morgen een groep van Fox en daar kunnen we wel bij aansluiten. Meteen besloten dat we dat gaan doen.
Dag 19
Met de Fox-groep mee op excursie. Een gezellige dag. Een boottocht over een heel groot meer met allemaal kleine eilandjes erin (ongeveer 64). Bij het 1e eilandje wordt door een oude vrouw kaneel gebruiksklaar gemaakt. Leuk om het hele proces te zien: bast afraspen, met een koperen buis wordt over de stengel gewreven, dan worden er dunne schilletjes af gesneden en die worden dan weer in elkaar gelegd. Als dat droog is heb je de bekende kaneelstokjes. Terwijl we hier zaten heeft het nog even een paar minuten keihard geregend, de rest van de dag bleef het onvoorstelbaar droog. Opeens een herrie! Bleken het apen te zijn die met elkaar in gevecht waren. We zagen onderweg de nodige vogels en flink uit de kluiten gewassen watervaranen. De locale vissers gebruiken hier supersmalle kanootjes met aan 1 kant een soort drijver, je snapt niet dat ze er in kunnen zitten/staan.
Op het 2e eilandje was een boeddhistische tempel waar ongeveer 6 monniken verblijven. De jongste 2 waren 8 en 12 jaar, broertjes. Ze hebben daar een erg sober leven hoor. In de tuin zat een reuzeneekhoorn. Hebben we die ook van heel dichtbij gezien. Hij wordt gevoerd door de monniken, dus het beestje is aardig tam. Terug bij het beginpunt van de boottocht stond de lunch klaar. We kregen daar nog een traditionele bruiloft te zien maar dat was zo supernep. Bij het “bruidje” kon er niet eens een lachje af.
Op de terugweg naar het hotel stopten we nog bij een aantal tsunami monumenten. Dit gebied is het zwaarst getroffen van heel Sri Lanka. Eén van de monumenten is een ontzettend groot Boeddhabeeld en het andere is de beruchte trein (een deel ervan) die iedereen op het nieuws gezien zal hebben toen. Onderweg veel restanten van vernielingen van huizen door de tsunami. Je kan je maar voor een klein deel indenken hoe het hier tekeer moet zijn gegaan. Afschuwelijk.
Dag 20
Omdat het vandaag toch wel droog en zonnig was, hebben we dezelfde tuk-tuk chauffeur gevraagd ons weer naar het fort in Galle te brengen. Nu hebben we het toch nog even wat beter kunnen bekijken. We wilden nog even gaan shoppen maar dat stelt hier niet veel voor. Alleen voor Sam een paar leuke t-shirts gekocht omdat we niet op haar feestje kunnen zijn. Op de fruitmarkt nog wat lekkers gekocht. De rest van de dag lekker bij ’t zwembad gehangen.
Dag 21
We wilden kijken hoe ver we langs het strand konden lopen, rechts van het hotel. Bij het einde van de baai is een smal bruggetje en daarna kom je in een straatje en nog een straatje en het liep allemaal veel verder door dan we hadden verwacht. We hebben uiteindelijk bijna 2 uur gewandeld in the middle of knowhere en kwamen alleen locale mensen tegen. Echte dorpjes zijn het niet maar er staan hier en daar huisjes, soms een piepklein winkeltje. Bij een vervallen tempel liepen mannen met takken te sjouwen. Ze waren voorbereidingen aan ’t treffen voor de vollemaansceremonie van volgende week. Eén van de mannen vond het erg interessant dat er toeristen op zijn pad kwamen en ging ons rondleiden. Er stond een stoepa, een grote bel en een Boeddhabeeld achter glas, een tempel op zich zagen we niet. Omdat we hier toch op een heuvel stonden, hadden we wel mooi uitzicht over de omgeving. De man wees ons verderop op een ontzettend grote zwerm vleerhonden. Vlakbij stond een huisje waar de mensen ook al nieuwsgierig naar buiten kwamen. Een paar kindertjes waren wel erg verlegen maar wat een knappe koppies waren dat! We hebben een paar gevlochten armbandjes van ze gekocht voor onze nichtjes. Aan het eind van de wandeling kwamen we nog bij een Japanse vredestempel in de vorm van een grote stoepa, spierwit, veel olifantenkoppen aan de onderste rand en op alle windrichtingen een Boeddhabeeld. Hiervan hadden we een mooi uitzicht op het fort in Galle. Omdat ik toen we vertrokken bij het hotel niet had verwacht dat we zo lang door zouden lopen, had ik verkeerde slippers aan. Het gevolg was gigantische blaren. Daarom namen we vanaf de laatste tempel een tuk-tuk terug naar het hotel.
Dag 22
Vandaag vertrekken we alweer naar huis. We hebben de laatste dagen nog sms contact gehad met Neil omdat we graag wilden dat hij ons naar de luchthaven zou brengen. Helaas, na eerdere beloftes dat het zou lukken, bleek dit op het laatste moment toch niet te kunnen. Nou ja, het is niet anders. We hebben hem onderweg naar Colombo nog wel ergens even gezien en nu echt afscheid genomen. De vluchten gingen allemaal lekker soepel.
Dag 23
En net na de middag landden we dan weer in Düsseldorf. Ook nu weer allemaal lekker relaxt op de luchthaven, wat een verademing! We hopen vaker hiervandaan te kunnen vliegen.
Het was in ieder geval weer een fantastische reis!
