REISVERSLAG INDONESIE 1992
Sumatra / Java / Lombok / Bali.
Donderdag 20.08.92
Om 13.30u vertrokken we naar Schiphol, om vanaf daar met veel geschud en gedraai naar Zurich te vliegen.
Wat een vlucht!!! Zelf de stewardessen van Malaysia Airways trokken bleek weg en zaten in de gordels. Het onweerde vreselijk. We vertrokken vanwege het slechte weer later naar Dubai.
Vrijdag 21.08.92
Vanochtend om 6 uur zaten we aan de biefstuk en om 10.30u aan de kip met aardappelen. Burp! Het uitzicht was mooi, vooral vannacht met al die lichtjes en vanmorgen zagen we de kustlijn van Arabië, veel zand en verder erg dor. In Dubai waren de meeste gebouwen wit, het vliegveld mooi en ruim, met beneden veel mooie, dure winkels.
Het is nu 19.00 u en we zitten in onze hotelkamer in Kuala Lumpur, Maleisië, best luxe maar het toilet doet het niet. Het was een erg lange vlucht en op den duur weet je niet meer hoe je moet gaan zitten.
Morgen vliegen we naar Medan (Sumatra, Indonesië) gelukkig niet zo'n lange vlucht.
Zaterdag 22.08.92
Vanmorgen om 6.30u opgestaan en naar het vliegveld. Het ontbijt was goed en uitgebreid met veel fruit. Na 4 uur vliegen kwamen we aan op Medan. Het is warm maar goed te doen. Na een lang gesprek over de prijs van de taxi naar Bukit Lawang zijn we tot een compromis gekomen. We zien veel armoede hier. Huisjes van planken in elkaar gezet, kinderen schaars gekleed en geen schoenen aan. Kinderen die naar school gaan hebben een uniform in blauw/wit of rood/wit. Ik keek mijn ogen uit en schaamde me voor de rijkdom die wij hebben. Het maakt wel indruk op je. Kinderen die aan de kant van de weg half in het water staan zonder kleren. Het is wel een zooitje op de weg, iedereen rijdt maar door elkaar heen. We zijn een paar keer over een brug gegaan, nou, ik denk dat ik in Nederland was uitgestapt.
Nu zijn we in Bukit Lawang na 3 uur rijden met de taxi. Morgen gaan we naar het Gunung Leuser N.P. om een tocht van 2 dagen in het oerwoud te maken. We hebben een kamer met balkon en kijken we uit op het water waar kinderen zich aan het wassen zijn. Moeder doet de was en poetst haar tanden. Het is wel grappig om te zien, de jurken gaan namelijk niet uit, het ondergoed wel. Het lijkt me maar aantobben. Wij hebben ons moeten wassen met een teil en een schepje, even wat anders, maar wel leuk.
Zondag 23.08.92
Vroeg op, voor de tocht naar de Orang Oetans. Hier is een opvangcentrum. Schitterend om te zien en 1 Orang Oetan had een jong. Sommige Orang Oetans worden op een platform door rangers gevoerd. Eerst langs het water, dan 20 minuten met een bootje, erg wiebelig en nat. Een wandeling, soms steil en glad, maar het werd beloond met 3 apen en 1 baby-aap. Bij het begin van het pad stonden de gidsen Ruslan en Noerlan te wachten. Na wat gedronken te hebben gingen we van start met een tweedaagse trekking. Ik heb het geloof ik nog nooit zo warm gehad, helemaal nat van het zweet. Ik heb mijn broekriem al 2 gaatjes ingekort. We zagen veel verschillende bomen, ook lianen waar je aan kan hangen. De tocht duurde 4,5 uur. Op zich niet lang, maar het was erg warm en soms erg glibberig. De jungle is indrukwekkend, heel mooi. We hebben wel weinig vogels gezien. We slapen bij een rivier en we slapen in een soort hut van een houten geraamte van bamboe en het dak is van naar elkaar toegetrokken en vastgebonden bamboestokken met daaroverheen zwart plastic, ook op de grond zwart plastic en nog een gestreepte doek. Ruslan noemt het een traditionele tent. Moeten we hier slapen? We zijn nog even gaan zwemmen, lekker verkoelend. En even uitrusten. Later werd het bewolkt en begon het te regenen. Nou ja, een tropische regenbui. Echt met bakken komt het dan de hemel uit. We gingen in de tent schuilen maar daar kwamen we vlug weer uit want Ruslan en Noerlan waren in de tent aan het koken en we stikten bijna van de rook. Dan maar nat. Het eten was wel lekker, rijst met vis en 2 sausjes erbij. Dat ze dat op 1 vuurtje klaarmaken vind ik knap. We hebben al een houten kont van het zitten op de vloer, laat staan dat we kunnen slapen. Ruslan vertelde vlak voordat we gingen slapen dat de tijgers hier in de buurt vrij rondlopen. Vorige week was er nog een tijger een kijkje gaan nemen in een “tent” waar toeristen in sliepen. De toeristen hielden zich stil. En zonder iets te doen was de tijger weer de tent uitgegaan. Welterusten! Om 20.00u gingen we slapen, althans dat probeerden we.
Maandag 24.08.92
We hebben niet veel geslapen. De nacht was lang en donker met allerlei geluiden. Wat een herrie. We waren blij dat het ochtend was. Dit was een aanslag op onze ruggen. De grond is keihard. Ruslan heeft thee gezet en ze gingen weer een warme maaltijd klaarmaken. 's Morgens smaakt dat toch anders dan ’s avonds, maar je moet wat. Nasi als ontbijt? Na het opruimen en tent afbreken zijn we vertrokken. Het was vochtig buiten en erg glibberig. Als je zo druk bezig bent met het klimmen en overeind blijven, zie je wel weinig van de omgeving. We hebben apen gezien in het wild, 3x een bruine aap en wat witte apen met jongen. Je ziet ze door de dichte jungle heel slecht.
Noerlan is als een aap in de lianen geklommen en slingerde van de een naar de ander, schitterend. Hij kan zo in het circus gaan werken. De gidsen lieten ons een rustplaats zien van een tijger, dat kunnen ze ruiken. Hier lagen veel haren van de tijger. Vandaag hebben we 5 uur gelopen. Hierna konden we een kamer gaan zoeken. Gelukkig weer een matras.
Dinsdag 25.08.92
Vandaag een rustdag, de was en de schoenen kunnen drogen. We zitten aan het water, lekker rustig en de mensen zijn heel vriendelijk. Kinderen sprongen van verschillende hoogten zo in de rivier. Door het aanmoedigen van ons werden ze steeds baldadiger. We hebben er smakelijk om gelachen.
Woensdag 26.08.92
Nog een rustdag. Wij zijn rustig gaan wandelen. Onderweg langs een koffie -en rubberplantage gelopen en veel apen gezien. We hebben wat schoolkinderen op de foto gezet, dat vinden ze prachtig. 's Avonds weer gegeten waar we gisteren waren, uitgebreid met veel fruit en niet duur. Met zijn vieren voor ƒ 20,- gegeten. Morgen moeten we om 4.45uur op, want we hebben de bus besproken. We zijn nog even naar het huis van Ruslan geweest, om te kijken hoe hij woont. Heel eenvoudig in een houten hut. Hij was zo trots als wat toen wij op visite kwamen.
Donderdag 27.08.92
Er zat vannacht een kakkerlak in mijn bed. Gezellig is anders. Ik heb hem er maar uitgejaagd. Om 05.30u zaten we in de bus. De chauffeur zat maar in mijn benen te knijpen, zo’n lange blanke man zien ze niet vaak. Overal riep hij naar mensen dat ze naar mij moesten kijken, omdat ik zo groot ben. Onderweg kregen we in een oliepalmplantage uitleg over de oliepalmboom. In het midden groeien er vruchten uit, 2 soorten; zwart en rood. De zwarte zijn plukklaar. Er wordt margarine van gemaakt, lippenstift en olie om in te koken. In Medan zijn we naar een krokodillenfarm geweest. Het waren er wel 1500 en ze hadden maar erg weinig ruimte. Wat ‘n joekels zaten er tussen zeg!
Nu met de bus naar het Tobameer. Mensen zijn ontzettend vriendelijk en de kinderen zijn schatjes, je zou ze zo mee willen nemen. We stopten in een Batak-dorp waar 14 koningen geleefd hebben. In een Batakdorp zijn verschillende huizen, voor de vrouwen en kinderen en waar ze rijst in verwerken en dan nog een huis voor gasten. Het was mooi en goed onderhouden.
Onze gids nam ons mee in het grootste huis en gaf uitleg over de koningen. Sommigen van die koningen hadden 21 of 25 vrouwen en ontelbare kinderen die later niet meer in de koningshuizen konden leven. Een zoon van de laatste koning was aanwezig. De graven van de koningen zijn goed onderhouden. Soms zie je een vervallen huis met in de achtertuin een schitterend graf. Hierna gingen we naar de waterval van Sipisopiso. De waterval viel wat tegen, een lang dun straaltje. We hadden uitzicht over het Tobameer, erg mooi. Het Tobameer is heel groot. Laat in de middag kwamen we aan in Pantak vanwaar we met een bootje moesten overvaren naar het eiland waar we tot zondag blijven.
Vrijdag 28.08.92
Vandaag hebben we het eiland verkend. We zijn in een museum gaan kijken waar ze houtsnijwerk hadden staan. Er waren wat oude huizen bij met een Megalithisch bouwwerk en stenen tafels en stoelen. De huizen hebben hier hele aparte puntige daken. Een beetje de vorm van een groot zadel. Hier was een tam aapje waarmee je kon spelen. 's Avonds hebben we regelmatig regen, soms onweer. We hebben een leuke en schone kamer.
Zaterdag 29.08.92
Vanmorgen zijn we na het ontbijt met een gehuurde brommer het eiland verder gaan verkennen. Het was geen gezicht met van die kleine helmpjes op. In het begin was het moeizaam rijden omdat je niet gewend bent aan links verkeer en het schakelen ging ook niet erg gesmeerd. Om 10u moesten we in een dorp zijn in het museum Huta Bolon voor de Batikdans. Het was leuk om te zien, overigens heel simpel en we hebben nog meegedaan. De Simanindo-dansen werden uitgevoerd door mannen en vrouwen in klederdracht. Hierna zijn we naar de warmwaterbronnen gereden wat niet veel voorstelde, maar ach, het water was wel warm. Omdat de wegen niet zo goed zijn, waren we langer onderweg dan we gedacht hadden. Onderweg heb je regelmatig een kip, hondjes, varkens en soms een os midden op de weg staan of ze steken zo over. Echt oppassen dus. Kinderen gaan hier ook op zaterdag naar school.
Zondag 30.08.92
Vandaag gingen we terug naar het vasteland. Een echte reisdag.
Maandag 31.08.92
Vandaag zijn we na een lange busreis aangekomen in Parapat-Bukkittingi. Onderweg kom je ogen tekort. Je ziet palmbomen, ananasplantages, rubberplantages en veel oerwoud. Ook veel mooie rijstvelden onderweg. Bij de evenaar zijn we even gestopt, je ziet alleen een streep op de weg en een soort moskeeachtig gebouw met rode bollen erbovenop. Het was een rit van 13 uur en toen moesten we nog een hotel gaan zoeken. De afstanden zijn lang en de wegen slecht. De eigenaar van Lima’s Hotel sprak wat Nederlands. We kregen nasi te eten … koud. Wij dus reclameren. Maar de eigenaar zei dat koude nasi traditioneel was en het dus zo moest. Jaja, de groeten. Uiteindelijk is het toch opgewarmd. Het is niet verbazingwekkend dat iedereen dezelfde avond nog aan de diarree was. De volgende dag maar ergens anders eten dan.
Dinsdag 01.09.92
Eerst eens lekker uitgeslapen. Daarna de vlucht naar Java geboekt. Toen we de buurt wilden verkennen en naar de zilverstad wilden, sprak een gids ons aan en die liet ons wat van de omgeving zien. We waren niet van plan lang weg te gaan maar we hebben toch nog 3 uur in het oerwoud gelopen. De gids, Af, had veel verstand van de natuur en legde ons uit van wat we onderweg zagen. Wat er voor ons b.v. uitziet als onkruid, blijkt de plant te zijn, waarvan ze tijgerbalsem maken. Toen we de rivier over moesten steken nam hij ons één voor één op zijn rug. De plaats waar ze zilver maken (Kota Gadang), was erg klein. We hoorden dat er in de buurt een rafflesia bloeide dus wij met een taxi erheen. Bleek dat hij al uitgebloeid was en alleen de knop was nog te zien. De rafflesia is een bijzondere bloem die zelden bloeit. We moesten nog opschieten om op tijd gegeten te hebben want om 20.30u moesten we bij de dansvoorstelling van de Minangkabau zijn. Ze droegen heel mooie kostuums en de dansen waren heel leuk om te zien.
Woensdag 02.09.92
Vandaag hadden we een busreis geboekt. Om 8.30u werden we opgehaald met een minibus waar 6-8 personen in kunnen. We waren met zijn 4-en, nog een Duits stel, de gids en de chauffeur. We hadden een volle dag, naar de koffiefabriek, suikerfabriek, rijstvelden kijken, paleis bekijken, oude woning van 340 jaar, zwemmen in het meer, weef -en houtsnijwerk bekijken. Bij de Minangkabau hebben de vrouwen het voor het zeggen. Dus snel wegwezen hier! Haha. We zagen het proces van rijst planten, poten en afwisselend nat en droog maken van de velden voordat er geoogst kan worden. Dit proces herhaalt zich zodat er 3-4 x per jaar rijst geoogst kan worden. Als de rijst klaar is om te verwerken wordt het gekapt en uitgeslagen, gesorteerd in een machientje, dan rijst en kaf scheiden en drogen in de zon. Een arbeidsintensief werk. Bij de koffiefabriek ging het er zo aan toe: de koffiebonen zijn thuis al gedroogd en gebrand en hier worden ze gestampt. Het was er donker en klein, het waren 6 houten bakjes op de grond en daarboven een ronddraaiend ding met palen eraan die 1 voor 1 in de bakken stampen waar de bonen in zitten. Een oud vrouwtje zat in de gaten te houden of het allemaal goed ging. Hierna naar de suikerfabriek. Het was meer een afdak waar een os rondjes liep om een schroef draaiend te houden. Een vrouw deed er de suikerplant in en door de draaiende beweging kwam het sap uit de suikerstengel. Dit werd opgevangen in een pan die daarnaast weer aan de kook werd gebracht boven een vuurtje. Zo werd het ingedikt tot suiker. Het smaakte nog goed ook.
Olienoten groeien als aardappels onder de grond. Het groeit als een soort wortel. Hierna gingen we naar een oud paleis van de Minangkabau. Het paleis zag er goed onderhouden uit. Binnen verschillende kamers, een slaapkamer, een ontmoetingsplaats en de keuken. Buiten stond een voorraadhuisje. We gingen daarna naar een oud huis (340 jaar oud) van de Minangkabau. De grond van binnen was helemaal zwart van het koken. Er woont nu nog maar één vrouw die het allemaal onderhoudt. Als onderbreking zijn we toen in het meer gaan zwemmen.
We waren al best moe en hadden een hoop gezien maar er stond nog een weeffabriekje en een houtsnijwerkplaats op het programma. Toen we bij het hotel terugkwamen zijn we eerst uitgebreid gaan eten. We hadden allemaal een heel vol bord en met fruitsalade en koffie erbij waren we met zijn 4-en ƒ13,- kwijt. Het was erg lekker maar je moet niet in de keuken kijken. Het was heel klein en heel veel mensen waren bezig in de keuken waar ze maar op 2 pitten alles klaarmaakten. Alles was zwart van de rook, je snapt niet hoe ze het voor elkaar krijgen.
Donderdag 03.09.92
Vanmorgen moesten we al vroeg ontbijten en toen met de taxi naar het vliegveld om naar Jakarta te vliegen. In Jakarta moesten we goed op onze spullen letten, er wordt hier veel gestolen. Na een treinreis vanuit Jakarta (1,5 uur) kwamen we aan in Bogor, het regende. Vanuit de trein zagen we weer van alles, mensen met koopwaar; fruit, speelgoed maar ook bedelaars zie je veel. In Bogor hebben we overnacht.
Vrijdag 04.09.92
In Bogor zijn we naar de Botanische tuin geweest. Bogor stad is erg druk maar in de tuinen valt het wel mee. Planten die wij als kamerplant hebben groeien hier in het wild. En bomen met meterslange wortels. Ook veel vijvers met waterlelies waarvan de bladeren wel 1 meter breed zijn. We zagen ook veel vogels en tevens een slang in het water. 's middags hebben we een minibus gehuurd met chauffeur om ons naar Bandung te brengen. We hebben nog een theefabriek bekeken, het is hier de streek van de theeplantages. De thee wordt geplukt, gedroogd, geperst en dit drogen en persen herhaalt zich 4x waardoor de thee ontstaat die voornamelijk voor de export dient. In Bandung is het ook weer erg druk, je wordt gek van het verkeer.
Zaterdag 05.09.92
Vandaag weer een druk programma. De man van het eettentje van gisteren is onze chauffeur. Eerst naar de vulkaan Tangkuban Prahu waar we 1,5 uur naar beneden de krater in liepen. Het is erg toeristisch hier en je wordt constant door verkopers aangesproken. Het stonk hier erg naar zwavel in de krater. De vulkaan was in 1964 voor het laatst uitgebarsten. Daarna zijn we naar Ciater gegaan, een leuk maar erg toeristisch park met warmwaterbronnen. Hierna naar de watervallen maar dat viel wat tegen. Ongelofelijk maar we hebben koffie met gebak gegeten in een Hollands restaurant. We gingen nog naar een kinderkoor die op een anklung muziek maken, dat doen ze iedere dag om 1600uur… behalve vandaag want er was een conferentie in de stad, balen. Ze moesten bij die conferentie optreden. Als troost hebben we maar een cassettebandje gekocht en een anklung.
Zondag 06.09.92
Vanmorgen moesten we om 7 uur op het treinstation zijn, maar we hadden 5 uur vertraging, dus we kwamen laat aan in Yogjakarta. De mensen zijn hier minder arm en dat kun je duidelijk zien aan de huizen en de kleding. Maar toch moeten ze hard werken. Wel veel bergen en mooie uitzichten onderweg hierheen. De vertraging vanmorgen was omdat een wagon was ontspoord, daar zijn we langs gekomen. Om 2100u kwamen we pas aan en moesten toen nog een hotel gaan zoeken. We vonden het Metro Hotel, leuk en het ziet er goed uit.
Maandag 07.09.92
Ik ben gisteravond al gelijk door het bed gezakt. Het werd wel vlug gemaakt. We voelden ons vanochtend niet erg lekker. We huurden een becak en gingen de stad in. Eerst naar het kratonpaleis van de Sultan, het grootste paleis van Indonesië. De Sultan is 4 jaar geleden overleden en had 4 vrouwen en 15 kinderen. Het paleis heeft een geel gedeelte voor de vrouwen en meisjes, de entree en daartegenover het gedeelte voor de mannen en jongens, een eetzaal, balzaal en badhuizen. Er waren veel erkertjes op de plaats gebouwd en er staan 2 draagkoetsen die 50 jaar oud zijn. Er waren oud-soldaten die hier hun oude dag doorbrengen en we zagen veel geschenken die koningen aan de Sultan gaven. Later zijn we naar een Batikfabriek gegaan om te zien hoe dit wordt gemaakt, leuk om te zien en nog wat gekocht ook. Alles wordt hier per becak gedaan, de jongens verdienen 20 cent per uur. Onderweg begon het te regenen, wij zaten droog in de becak maar de jongens waren doorweekt en stonden te rillen van de kou. Toch blijven ze aardig.
Dinsdag 08.09.92
Vandaag was bijna iedereen beroerd, behalve ik. Ik heb de kaarten toen maar geschreven.
Het zal de vermoeidheid en het klimaat wel zijn. We hebben kennelijk te weinig rust genomen en teveel in te korte tijd willen doen. Dat gaat ons een beetje opbreken.
Woensdag 09.09.92
We zijn nu op de helft van de vakantie. Om 04.30u vanochtend opgestaan om naar de Borobudur te gaan. Als je zo vroeg gaat is het nog niet zo warm. De Borobudur is het grootste boeddhistische monument ter wereld. Het is ontzettend groot met veel afbeeldingen in de vorm van een soort piramide. De gebeeldhouwde afbeeldingen vormen net een soort stenen stripverhaal. Het gaat over een koning waar het volk geschenken aan geeft en offert, veel vrouwen en op het laatst aanbidt hij Boeddha. Het is hier vreselijk toeristisch. Er was een bus Chinezen waar ik er met 1 op de foto ging. Ze wilden gelijk allemaal met mij op de foto. Die Chinezen zijn gek! Eigenlijk had ik er geld voor moeten vragen. We zijn nog naar 2 kleinere tempels geweest, de Mendut en Pawan. Ze worden vaak het voorportaal genoemd omdat ze dicht bij de Borobudur liggen.
Donderdag 10.09.92
Weer vroeg op voor een bezoek aan de Prambanan-tempel. Er wordt nog veel gerestaureerd, al vanaf 1937 en ze zijn nog lang niet klaar. De grootste van de 3 tempels is 47 meter hoog. Het zijn tempels voor Vishnu, Shiva en Brahma. Wat verder staan 2 kleinere tempels en nog een paar in aanbouw. Al die stenen zijn net van een enorme puzzel. Ik zou het allang hebben opgegeven. Hierna naar Kota-Gede geweest, een zilverstad. In de fabriek zagen we hoe de sieraden met de hand worden gemaakt. We waren rond de middag terug bij het hotel en zijn naar het zwembad gegaan. Vanavond gingen we naar een dansvoorstelling (Ramajana), het was heel mooi, maar ook best langdradig en tegen het eind saai. Het verhaal ging over een koning en koningin. De koningin werd door de opperkoning ontvoerd en gedood. Het duurde 2 uur en was heel mooi om te zien, heel mooie kostuums ook en heel mooie hoofdtooien.
Vrijdag 11.09.92
Weer vroeg op om naar Solo (ook wel Surakarta genoemd) te gaan. We vonden een hotel Ramadali, gezellig met veel antiek. In de ochtend bezochten we een paleis, maar het was heel slecht onderhouden. En het was verschrikkelijk warm. Het paleis had een aantal verblijven; voor de gasten, een eetzaal en de prins en prinses hadden aparte ruimtes. Er was een mooie tuin bij. Ik wilde graag een kris kopen dus daar zijn we naar op zoek gegaan. We gingen naar een fabriekje maar ik kon maar niet beslissen. Ook heel interessant hoe ze zo'n kris maken. Over 1 kris doen ze 1 maand. Uiteindelijk heb ik in de fabriek een kris gekocht. Hij is prachtig en echt antiek natuurlijk!
Zaterdag 12.09.92
We zijn naar het Kraton gegaan waar we een rondleiding kregen. Het viel wel tegen. Er was een aankomsthal met marmer op de vloer, voor de rest niet veel bijzonders. Aan de overkant waren de stallen, zalen met geschenken en koetsen, draagkoetsen; één voor huwelijken en één voor begrafenissen. Toen naar de antiekmarkt en vogeltjesmarkt. De antiekmarkt was gezellig, je kunt van alles kopen, te veel om op te noemen. Alles stond op en door elkaar heen. Op de vogeltjesmarkt weet je niet wat je ziet, zoveel kooitjes bij elkaar. Ze zitten in heel kleine kooitjes, niet alleen vogels maar ook konijntjes, hondjes, eekhoorntjes, een babyaapje, kangoeroes die heel zielig keken. Ook kun je voer kopen, miereneitjes, maden en wormen. De miereneieren kwamen al uit en dat liep dan overal rond. Per becak terug naar het hotel, de jongens hebben ons gisteren ook gereden dus die hebben 2 goede dagen gehad.
Zondag 13.09.92
Opnieuw vroeg op en naar het vliegveld van Solo vanwaar we naar Surabaya vliegen en na een tussenstop door naar Lombok. We gaan niet naar de Bromo vulkaan, want dan komen we in tijdgebrek. Wel jammer eigenlijk, want deze vulkaan schijnt erg mooi te zijn. Misschien komen we hier nog weleens terug. Op Lombok hadden we snel een taxi die ons naar de kust bracht in 1,5 uur. Onderweg geen rijstvelden maar laaggroeiende groenten die op spinazie lijkt. Ook veel minder bomen. De bevolking is wel armer, wonen in armoedige huisjes en niet veel kinderen gaan naar school. We vonden een kamer in het Cacatoo hotel bij Kuta Beach en zijn naar het strand gegaan, mooi en weinig mensen. In het water zagen we kleine visjes, waterkomkommer, waterranonkel, zeester en zeeslangen. Op het strand zagen we aapjes, een hele familie op 2 meter afstand. Het water is hier erg helder.
Maandag 14.09.92
In het dorp was een bruiloft werd ons gezegd en ze vroegen of we dat wilden zien. We kochten wat cadeautjes. Anton en Sam waren onze gidsen. We overhandigden de cadeautjes aan de familie en toen mochten we in de kamer plaatsnemen. Er werd meteen een schaal met eten en thee gebracht voor ons. Er was een soort kroepoek met salade erop, rijstkoek, kroepoek met nootjes, rijst in alcohol, pudding in een blad gerold. Het zag er allemaal lekker uit. De mannen die bij ons in de kamer zaten waren netjes gekleed met sarong en overhemd en op hun hoofd een doek met allemaal verschillende kleuren. Buiten zaten wel 100 mensen bij elkaar op de grond en iedereen eet mee. Achter ons zaten mannen van de familie te praten over de bruiloft en het huwelijk. Ik wilde graag het bruidspaar zien, maar dat mocht niet? Da’s raar. Op een bruiloft komen en dan het bruidspaar niet zien? We waren erg nieuwsgierig. Uiteindelijk kregen we het voor elkaar door te beloven dat we foto’s maken en die daarna opsturen. Akkoord. Het was een bijzondere gebeurtenis!
Wat nu?
Blijkt het reisverslag niet verder bijgehouden te zijn! Nu even heel ver terug, diep spittend in mijn geheugen.
We hebben vervoer geregeld naar de haven aan de andere kant van Lombok, want we wilden lekker uitrusten op het tropische eiland Gili Trawangan. In de haven hebben we een kleine houten gemotoriseerde kano gehuurd met zijspan. Het was nog een aardige vaartocht tegen de stroom in. Op het eiland aangekomen, bleek dat de regering vele huisjes omver heeft laten trekken. Dat komt omdat er vele illegaal stonden en aan toeristen werden verhuurd. De spanning was duidelijk voelbaar en er werd behoorlijk afgegeven op de regering. Een aardige schadepost. Gelukkig waren er nog ruim voldoende huisjes vrij, zodat we nog keus hadden.
Wat kan je hier lekker eten zeg. (dat ik dat nog weet he?) We hebben hier een paar dagen heerlijk op het strand gelegen. Je kunt vanaf het strand hier heel mooi snorkelen. Schitterend gewoon. En na een tiental meters houdt het koraal op en gaat het ineens loodrecht naar beneden. Je kunt de bodem dan niet eens meer zien! Er lijken dan wel vissen van 3 meter te zwemmen. Best een beetje eng eigenlijk. Maar bij het koraal waren er zoveel mooi gekleurde vissen. Je vergeet bijna adem te halen. Koraalslangen hebben we ook gezien. Oef, deze zijn giftig. Het eiland kan je in ongeveer 2 uur helemaal rondlopen. Echt de moeite waard.
We zijn met een draagvleugelboot naar Bali gevaren. Als uitgangsbasis hebben we gekozen voor Ubud. Heel gezellig en een prachtig huisje. Hier heb je monkey forest . De apen zijn hier heel brutaal en er loopt iemand mee met een stok om de brutaalste apen af en toe van je af te meppen. Je kunt hier prachtige wandelingen maken tussen de rijstvelden. Wel eens van de eierplant gehoord? Dit is een plant met heel scherpe punten met aan de uiteinden eierschalen gestoken om je niet te bezeren. We hebben op Bali diverse dansen bezocht. Het kinderdansen begeleid door een vrouwen gamelan-orkest, was leuk om te zien.
We hebben een busje gehuurd die ons over zowat heel Bali heeft heen gereden. We waren eerst bij Candi Kuning, een tempel in een groot meer. Onderweg er naar toe waren schitterende uitzichten over de groene rijstvelden. We hebben de tempel in zee, Tanah Lot bezocht. Uit de tempel kwam zoet water! We zijn naar Gunung Kawi gereden. Dit zijn enorme graven in een kleine vallei, omgeven door heel veel groen. Prachtig.
Ook Danau Batur hebben we bezocht. Een groot bergmeer, onderaan de grootste vulkaan van Bali. Vervolgens zijn we naar Besakih geweest. Dit is een hindoe-tempel. De heiligste van heel Bali. Iedere Hindoe gaat hier heen. Er worden veel ceremonies gehouden en dieren geofferd. Als laatste hebben we Aga-village bezocht. Een zeer traditioneel Balinees dorp. Schitterend om hier doorheen te lopen. ‘s Avonds hebben we de Kecak-dans (apendans) bezocht. Er waren dansers die helemaal in trance waren en met blote voeten door het vuur heen liepen. Je moet oppassen dat je hier zelf niet in trance raakt.
De volgende dag zijn we naar een crematie gegaan. De chauffeur van de vorige dag had dit opgevangen. 14 mensen zouden gecremeerd worden. Indien ze genoeg geld hebben wordt de ceremonie gehouden. Indrukwekkend! Je ziet regelmatig Hindoes in trance. Er gaat na de crematie van alles mee de graven in. Kleding, eten, tandpasta, verzin het maar. In het vuur worden ook kokosnoten gegooid, die dan “ontploffen”. Een waar vuurwerk.
Via Maleisië zijn we teruggevlogen. We hadden hier een hele dag te vertoeven. Eerst zijn we met een taxi naar een vogelpark geweest. Schitterende papagaaien en allerlei andere gekleurde vogels. Hier was een vlinderpark in de buurt die we natuurlijk even hebben meegepakt. Daarna hebben we de Butu Caves bezocht. Om hier te komen moet je eerst een paar honderd treden op. Hier worden mensen gedoopt met vuur. De “priester” doopt zijn vinger in de as en plaatst die op het voorhoofd van een kind die gedoopt moet worden, zodat er een stip op komt te staan. Ook de ouders en andere kinderen krijgen een stip op hun voorhoofd. De beelden zijn hier echt kitsch en veel gekleurde lampjes. Heel anders als de hindoe gemeenschap in Bali. De terugvlucht was rustiger dan de heenvlucht.
Dit was mijn eerste verre reis met heel veel indrukken. Vermoeiend, maar geweldig mooi. Het is een heel vriendelijk volk, waar je ook kwam. Daar ga ik zeker nog meer van zien.
