Israël 31-3 t/m 20- 04 -2011
Donderdag 31 maart A’dam-Tel Aviv
Het was vroeg opstaan maar dan konden we het wel op ons gemak doen vandaag. Er was gewaarschuwd dat de veiligheidscontrole bij El Al heel lang kan duren maar omdat we lekker vroeg waren, hadden we daar geen problemen mee. Alleen de koffers mochten niet op slot ingecheckt worden.
De vlucht ging met een uur vertraging om 12.30 uur. Op een paar kleine turbulenties na was het een rustige vlucht. Om 17.00 uur landden we op Ben Gurion luchthaven in Tel Aviv. Ook hier waren we zo door de douane en de koffers kwamen er ook meteen aan. De koffer van Arthur kwam half open op de band en hij was flink beschadigd. Het trekhandvat is naar de Filistijnen. Balen maar ja, om nou een klacht in te dienen kost waarschijnlijk een hoop tijd en je schiet er toch niets mee op. Meteen wat geld gepind en toen naar de balie van Budget Car rentals. Het was even zoeken maar ze zitten op de 1e etage. Ook hier was alles snel geregeld en we konden met de shuttle naar het depot om de auto op te halen. Intussen was het 18.00 uur. Het zou 45 minuten rijden zijn naar de stad maar we hadden niet echt een goede plattegrond en aan mij als navigator heb je ook niets dus we zijn dan ook finaal verkeerd gereden. Een paar voorbijgangers die we de weg wilden vragen, spraken geen Engels. Toen we iemand vonden die wel Engels sprak, bleken we intussen in een buitenwijk van Tel Aviv te zitten, die niet eens meer op de kaart stond. Hoewel die man links en recht weliswaar niet uit elkaar kon houden, wees hij ons toch naar een grote weg die wel op de plattegrond stond. Toen leek het makkelijk om het hotel te vinden maar we bleven maar in een kringetje rijden en vonden het niet. En dan ook nog 1-richtingsverkeer, zo frustrerend. Maar weer een stelletje aangesproken, die man bleek samen met prins Constantijn gestudeerd te hebben en zij hadden een I-phone waar ze een gedetailleerde plattegrond mee konden bekijken. Bleek dat we de hele tijd aan de verkeerde kant van de weg aan ’t zoeken waren. Met deze hulp waren we er in 4 minuutjes maar intussen was het wel bijna 20.15 uur. Het is een heel rustig en erg net hotel (Hotel Center van Atlas hotels), 2 Zamenhoff st. Het is vorig jaar helemaal gerestaureerd. De kamers waren niet echt groot maar het zag er keurig uit en een wat een prachtige badkamer hadden we. Aan de overkant zit van hetzelfde hotel een dependance (hotel Cinema), daar is iedere dag een happy hour van 17.00 tot 21.00 uur met koffie, thee, cakes, vers en gedroogd fruit en nootjes en we konden er lekker buiten op het dakterras zitten. We moeten daar morgenochtend ook ontbijten.
Vrijdag 1 april Tel Aviv-Jaffa
We waren een uur vroeger wakker dan de wekker en dat bleek maar goed ook. Blijkt dat ze hier de tijd vannacht een uur verder hadden gezet. Het stond wel op een papiertje bij de lift maar ja, wie kijkt daar nou op. Hadden we gelukkig nog ontbijt, en wat voor een ontbijt, zo superuitgebreid nog nooit ergens gehad. We voelden er niets voor om weer met de auto in de stad te gaan rijden. Bij het hotel stonden buiten fietsen gratis te leen voor maximaal 3 uur. Dat is een geweldig alternatief. We zaten in een paar minuten op de Tayelet promenade waarover je helemaal naar de oude stad Jaffa kan fietsen. Wandelen kan ook maar het is toch wel ongeveer 5 km en dan ben je heen en weer al veel tijd kwijt. Jaffa is een oude Arabische havenstad. We bekeken de Griekse katholieke kerk van de buitenkant want we konden er niet in. Door het oude stadje met hele smalle straatjes is het heerlijk wandelen, lijkt erg op een souk maar dan veel minder druk. Vanaf een heuveltje heb je mooi uitzicht op de skyline van Tel Aviv, maar het was vreselijk heiig. De St.Petrus kathedraal konden we ook niet in. De klokkentoren van de kathedraal wees alweer 12 uur aan, tijd om terug te lopen naar de fietsen om die op tijd weer in te leveren. We zijn weer over de boulevard teruggefietst, het stikt hier van de joggers. Op het strand speelt hier bijna iedereen het spel met ieder een houten bat en een balletje wat je dan over slaat .En iedereen lijkt het ook nog goed te kunnen. Het strand liep ook al aardig vol zo net na de middag. Na het inleveren van de fietsen zijn we gaan wandelen naar de Karmelmarkt, een gewone dagmarkt waar de Israëli’s zelf ook hun inkopen doen. Meteen almaar ons eerste souvenir gekocht, een keppeltje voor Arthur. Dan heeft hij er 1 van zichzelf, op de plaatsen waar je er anders 1 moet huren (en je niet weet welke luizenkop er al gebruik van heeft gemaakt). Je ziet hier overal stalletjes waar ze vers fruit voor je uitpersen waar je bij staat. Ik koos een granaatappelsap en Arthur een combi van banaan, aardbeien en granaatappel. Zijn keus was beter want alleen granaatappel is erg bitter. Na de markt zijn we langs de vloedlijn teruggewandeld.
Op het plein vlakbij ons hotel was een muziekevenement, meest salsa en er werden demonstraties salsadansen en capoeira gegeven. Bij Cinema weer lekker op het dakterras gezeten. Het was vandaag lekker warm weer, niet te heet maar een genot dat je gewoon in een ‘korte’ broek, T-shirt en op sandalen naar buiten kan. We hebben ook nog een simkaart gekocht, je weet nooit waar je een telefoon voor nodig hebt. ‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij een gezellig restaurant niet zover hier vandaan: café 99 Dizgenhof.
Zaterdag 2 april Tel Aviv-Haifa
Na weer een overheerlijk ontbijt, hadden we meteen onze simkaart al nodig. De auto deed helemaal niets meer. Budget gebeld die een monteur stuurde, duurde een uur. Bleek dat de auto een hele slechte accu had die leeg liep. Omdat het sabbat is, konden we niet terecht bij het kantoor van Budget in Tel Aviv zelf en moesten we terug naar de luchthaven rijden. Daar kregen we eerst een Mazda2, maar daar kon Arthur zijn benen niet in kwijt, toen kregen we een upgrade naar een Chevrolet Cruze, een flink maatje groter. Al bij al met 2 uur vertraging richting Haifa. Onderweg gestopt bij Caesarea, een oude Romeinse stad met een gigantisch amfitheater en allerlei bijgebouwen en een paardenrenbaan, gelegen direct aan zee. Het was erg interessant. We hebben hier meteen een kaart gekocht waarmee je toegang hebt tot alle Nationale Parken in Israël, scheelt je aan ’t eind van de rit toch best veel. Door naar Haifa waar we deze keer het Gallery hotel wel vrijwil direct vonden. Het hotel is van flink mindere kwaliteit maar ach, het bed is goed, de douche komt warm water uit en het is schoon. Omdat hier in de buurt de meeste restaurants gesloten zijn, zijn we naar wijk German Colony gewandeld, daar zijn de restaurants wel gewoon open. We hebben tijdens het eten even een plan gemaakt voor morgen. Terug bij het hotel zijn ze hier vlakbij met een grote machine een weg aan ’t afhakken. Wat een teringherrie maakt dat ding, hoop dat ie wel een keer ophoudt vannacht.
Zondag 3 april Haifa-Akko Haifa
Jawel hoor, ze zijn de hele nacht door gegaan met die machine. Uiteindelijk met oordoppen in toch in slaap geraakt. Het ontbijt was best uitgebreid maar wij zitten niet dan al te wachten op houmous. Gelukkig konden we ook nog een eitje bestellen.
We zijn wel erg blij dat ze hier bruin brood kennen, hoeven we dat tenminste niet te missen. Na het ontbijt zijn we met de auto naar de Bahai-tempel gereden. Normaal heeft ie een gouden koepel maar ze zijn met restauratiewerkzaamheden bezig en ze hebben de koepel nu ingepakt in witte doeken. Je kan er niet echt in, ja een heel klein stukje en dat is toch wel mooi. Vanaf de tempel zelf heb je een mooi uitzicht over de stad. Er liggen prachtig aangelegde tuinen bij deze tempel. Hierna hebben we de Stella Maris Karmelietenkerk bezocht, ook hier restauratiewerkzaamheden. Dan wilden we nog naar de Elijah grot maar die stond zo slecht aangegeven dat we het bijna hadden opgegeven. Toevallig vonden we hem toch nog, een kleine grot waar gelovigen staan te bidden tegen een klein stukje nagebouwde Klaagmuur.
Omdat we de hele middag nog hadden zijn we ook alvast naar Akko gereden. Voordat we de stad hier uit waren was het al bijna een half uur verder en de weg naar Akko lag ook nog eens open waardoor het nog een hele tijd duurde voordat we er waren. Akko is een kruisvaarderstad met een hoge dikke muur er omheen. In het oude stadje is een wirwar aan straatjes, ontzettend mooi. Het lijkt ook weer op een Marokkaanse souk. We hebben eerst een klein eettentje opgezocht en een falafel (gefrituurde balletjes met kikkererwtenpasta erin) en een kebabschotel besteld. Daarbij kregen we verse kleingesneden kool, sla en tomaat en pitabroodjes. En nog een schaal met verse tomaten, komkommer en scherpe paprika’s. We konden het niet eens op zoveel het was. En het kostte haast niets .We hebben de ondergrondse kruisvaarderstad bij de citadel bezocht, erg interessant. Een combi-ticket kost 27 shekel. Dat is inclusief de kruisvaarderstad, twee musea en de Tempelierstunnels. Je krijgt er een audio-guide bij, kan je zelf bepalen waar je meer van wilt weten. Het Wall treas museum is erg interessant en ook het Okashi-museum. Hier was een expositie van allemaal foto’s genomen van biddende mensen van verschillende geloven. Als laatste was het even zoeken naar de Tempelierstunnels. Dit is een tunnelstelsel wat de kruisvaarders vroegen gebruikten om snel en ongezien van de stad naar de haven te komen. Ook dit hadden we niet willen missen. Terug naar Haifa en we vonden zowaar meteen de weg terug naar het hotel. Vanavond hebben we vlakbij een eettentje gevonden, het leek op een koffiebar maar ze serveren ook warme maaltijden. Het was nog net lekker genoeg om buiten te zitten. De menukaart is alleen in het Hebreeuws en de serveerster vond het wel leuk om alles te vertalen. We hebben allebei pasta op, de porties zijn ook hier weer erg groot. Het koelde toch wel meer af dan de vorige avonden.
Maandag 4 april Haifi-Nazareth
Vandaag naar Nazareth. Vannacht heeft het vreselijk geonweerd. Op weg daarheen stopten we bij Bet She’arim, een catacombencomplex. Omdat iedere catacombe was afgesloten met een grote stenen deur, wordt Bet She’arim ook wel het Huis van de Deuren genoemd. De grot die te bezichtigen is heeft 26 vertrekken,een doolhof, vol met sarcofagen van kalksteen met inscripties in het Grieks, Aramees en Hebreeuws. Net voor Nazareth bezochten we de ruïnes van de stad Zippori. Ook hier weer veel interessante mozaïekvloeren op diverse locaties van het terrein. Toen we Nazareth inreden was het vreselijk druk en we konden niet wijs uit de plattegrond. Uiteindelijk zijn we maar met het verkeer meegereden en zagen we heel toevallig plots het hotel Rimonim liggen. Gelukkig hebben ze hier ook een eigen parkeergarage. Intussen was het opgehouden met regenen. Eerst zijn we even gaan eten, het was al 14.00 uur. We hebben maar meteen warm gegeten, de porties zijn hier zo groot dat we vanavond niet veel meer nodig hebben. Omdat alles hier op loopafstand ligt hebben we eerst de St.Gabriëls kerk bezocht met daarin de Mariabron, hier zou de engel Gabriël de blijde boodschap aan Maria gebracht hebben. Vlakbij deze kerk op een heel klein pleintje staat de Mariafontein waar, naar men zegt, de maagd Maria water haalde. Hierna naar de Verkondigingskerk waarvan de koepel al van verre zichtbaar is. In een zuilengang hangen allemaal afbeeldingen van Maria (de meeste met kind) uit verschillende landen ter wereld. Bij de ingangspoort staan de namen van alle apostelen. Er is hier ook een ondergrondse kerk met de grot van de verkondiging waar de engel Gabriël aan Maria zou zijn verschenen. Iets verderop staat de Jozefkerk die juiste vanwege zijn eenvoud ook erg mooi is. Op de terugweg naar het hotel nog een cappuccino maar die moeten we niet te veel gaan drinken want ze gooien er overal een berg slagroom op. Omdat we zo laat vanmiddag gegeten hebben, hoeven we nu niet meer echt uit eten te gaan. We hebben wat fruit gekocht en een fles wijn.
Dinsdag 5 april Nazareth-Tiberias
Onderweg naar Tiberias was onze eerste stop bij het Korazim N.P. Dat is een ruïne van een Joods dorp. Toch ook weer interessant en wat ook leuk was dat we hier rotskonijnen (hele families) zagen en kraanvogels (ver weg). Hierna zijn we noordelijker naar het Hula Nature Reserve gereden waar veel vogels moeten zitten. Het was helaas weer gaan regenen en dan zie je niet zoveel als wanneer het mooi weer is. Hula is een van de laatste moerassige biotopen van het land. Er is een mooi wandelpad aangelegd met schuil-/observatiehutten. We zagen niet veel vogels maar wel de waterbuffels, veel eenden, ook veel muskusratten, 1 bever en 2 ijsvogels. Heel in de verte zagen we nog pelikanen maar veel te ver weg om te filmen/fotograferen. En het bleef maar regenen. We zijn nog even gestopt bij Kapernaum NP maar dat bleek gesloten. En bij Tabgha hebben we de Kerk van de Vermenigvuldiging van de broden kort bekeken. Het is een op zich sobere kerk (hier zou de opgestane Jezus aan zijn apostelen verschenen zijn) met wel weer veel vloermozaïeken met afbeeldingen van vooral watervogels. Na een late lunch het hotel in Tiberias gezocht. We hadden geen plattegrond van Tiberias maar reden er toch zo heen, puur toeval dat we de juiste weg insloegen. Dit is wel een prima hotel, het heet ook Prima Galil. We zitten op de 10e etage op de kopse kant en hebben een gigakamer met een slaapkamer en een zitkamer met hele grote ramen. Hierdoor heb je een prima overzicht over de stad en over het meer van Tiberias (ook het meer van Gallilea genoemd) als het helder weer is, maar vandaag helaas niet omdat het erg bewolkt is. We hoorden hier dat de weersvoorspellingen voor morgen niet beter zijn, dus nog meer regen en maar 15º, brrrr.
Woensdag 6 april omgeving Tiberias
En het weer beloofde nog niet veel goeds vanochtend. Dan maar richting het zuiden naar het Belvoir N.P. wat ook Kohav Hayarden N.P. heet. Hier staat een kruisvaarderfort op een 550 meter hoog rotsplateau waarvandaan je bij mooi weer goed panorama-uitzicht hebt over de omgeving. De muren zijn op de meeste plaatsen 3 meter dik en er is een 12 meter diepe gracht omheen gegraven. De volgende stop was nog verder zuidelijk bij Bet She’an N.P. Een van de belangrijkste opgravingen en ook dit is een erg groot complex. Het theater is erg authentiek en daardoor juist erg mooi. Een straat met hoge zuilen leidt naar andere gedeelten. Ook hier weer de nodige mozaïekvloeren. Met een korte steile klim kom je op de top van een heuvel waarvandaan je een goed uitzicht op het hele complex hebt. We vinden dit wel een beetje vergelijkbaar met Efeze in Turkije.
Op het terras met uitzicht op het hele complex hebben we een heerlijk broodje schnitzel (Arthur) en een broodje falafel (Vera) genuttigd. Op de terugweg naar Tiberias zijn we in Yardenit gestopt bij de Jordaan waar Jezus werd gedoopt door Johannes. Bij de ingang hangen allemaal Bijbelteksten allerlei verschillende talen. Er komen groepen toeristen met een eigen priester om te bidden en daarna kleden ze zich om in een witte jurk en gaan zich dan in de rivier onderdompelen om het doopritueel na te bootsen. Het is wel indrukwekkend om te zien maar wel erg commercieel. Hierna terug naar Tiberias. Bij tijd en wijlen scheen de zon flink maar we hadden ook nog wel af en toe de plu nodig.
Donderdag 7 april Tiberias-Jeruzalem
Het was heerlijk om op te staan en de zon te zien na 2 dagen vies en nat weer. Onderweg naar Jeruzalem hebben we maar 1 stop gemaakt, bij Qumran N.P. aan de rand van de Dode Zee. Hier vond een nomadenjongen in 1947 de beroemde schriftrollen in een aardewerk pot. Dit zijn de oudst bestaande opgemaakte Bijbelteksten. We mogen Jericho niet in met onze huurauto dus dat laten we over gaan. De omgeving op weg hierheen is erg droog en dor, wel wat heuvelachtig. Bij een pompstation hebben we een heerlijk broodje gegeten, aan de muur hing alleen alles wat ze hadden in het Hebreeuws maar je kon kiezen uit een pitabroodje of een stokbroodje en dan maar aanwijzen wat je er in/op wilde hebben: tomaten/komkommerblokjes, rodekoolsalade, houmous, nog wat andere ondefinieerbare salades, en dan kebab, paar soorten worst, kip, friet etc. en dan nog een sausje als je wil. Ik nam de herkenbare salade en een paar dunne pittige worstjes, Arthur een beetje salade, een dikke worst en frietjes. Het smaakte prima.
Rond 13.00 uur reden we Jeruzalem binnen. Wonder boven wonder reden we zowaar weer meteen naar het hotel Legacy op een heel klein stukje tegen het verkeer in, oeps. Na het inchecken zijn we via een stadstuin naar de Jaffapoort gelopen en vandaar de oude stad in. We hebben al ontdekt waar de Klaagmuur is maar daar gaan we morgen even kijken, dan schijnt het specialer te zijn. We zitten wel op de verkeerde dagen in de stad eigenlijk want op vrijdag is bijna alles om 14.00 u gesloten en op zaterdag is alles gesloten. Maar even proberen een goed plan te maken en we zien wel hoe ver we daarmee komen. Vanavond hebben we heerlijk gegeten bij een restaurantje hier vlakbij op de Jabotinsky Rd, het heet Olive & Fish. Morgen zijn ze gesloten helaas.
Vrijdag 8 april Jeruzalem
Als eerste zijn we in via de oude stad naar de Olijfberg gewandeld en bekeken het graf van Maria met de grot van Getsemene, daarna de Kerk van alle Naties, de kapel Dominus Flevit (De Heer weende), langs de Joodse begraafplaats, vanaf boven van het uitzicht genoten en foto’s gemaakt van de Oude stad (de Muur, de Gouden Rotskoepel). Via de Lion’s Gate de Oude Stad weer in gelopen en het klooster ter geseling van Christus bekeken en de gevangenis waar Jezus en Barabas vast hebben gezeten. Ook het geboortehuis van Maria bezocht. Hierna een stuk de Via Dolorosa gelopen en De Heilig Graf Kerk bezocht met bij binnenkomst de steen waarop Jezus gezalfd werd, verder zijn hier heel veel vertrekken. In deze kerk ligt de Calvarieberg. Er stonden ook rijen toeristen om het graf van Jezus te zien. We vonden dit wel erg indrukwekkend. Hierna hebben we een hapje gegeten en even naar de Klaagmuur gelopen maar het was daar nog steeds erg rustig. Daarna bij de Via Dolorosa in een hippe tent koffie gedronken en gewacht tot de wekelijkse vrijdagprocessie voorbij kwam. Er liepen diverse soorten geestelijken mee van diverse ordes.
In de oude stad struikel je gewoon over de toeristenwinkeltjes en ze verkopen overal hetzelfde, gelukkig zijn de meesten niet opdringerig of zeurderig. Je moet hier alleen niet slecht ter been zijn, overal zijn op-/afstapjes en als de stenen nat zijn ook nog eens spekglad. Er waren opvallend veel Oostblokgroepen aanwezig. Intussen was het toch alweer 16.30 uur, begon het flink af te koelen en zijn we terug naar het hotel gelopen. Omdat de meeste restaurants vandaag gesloten zijn en bij het ene wat open was (net een paar deuren terug bij Olive & Fish) het erg druk was en er voor 21.00u geen tafel vrij was, hebben we daar wel een tafel besproken voor morgen en in het hotel iets gegeten. Het buffet in ons hotel was belachelijk duur maar we konden wel een salade bestellen. Dat hebben we gedaan en die was zo groot dat we het niet eens op kregen, dat was al meer dan een maaltijd op zich.
Zaterdag 9 april Jeruzalem
Niet zo’n handige dag om hier vandaag te zijn, bijna alles is gesloten. We zijn naar Mount Zion gelopen en hebben daar de Dormitiokerk bezocht waar Maria in een eeuwige slaap zou zijn gevallen. In de crypte van deze kerk ligt het beeld van de ingeslapen Maria. Vlakbij heb je het Coenaculum, de Zaal van het Laatste Avondmaal. De Kelder van de Holocoust (een kleine gedenkplaats) was gesloten. Hierna hebben we nog even de Klaagmuur bezocht maar ook nu waren er maar weinig Joden die wat te klagen hadden, alleen de toeristen hadden dat blijkbaar wel te doen. We mochten vandaag (sabbat) ook geen foto’s maken. Dan maar terug slenteren door de souks in de oude stad. En het was weer lunchtijd, dus een broodje kebab (erg lekker hier) en een al dan niet vers geperst glas sinaasappel erbij. Door de Via Dolorosa richting terug naar het hotel hebben we toch bij ons favoriete koffietentje Al Mufti aan de 12 Via Dorolosa (“Aqabet Al Mufti”) nog een cappuccino genomen. De eigenaar spreekt ontzettend goed “Engels met een Amerikaans accent”. Navraag leert dat hij inderdaad een aantal jaren in de U.S.A. heeft gewoond. Pas op 8 maart 2011 heeft hij deze koffietent geopend,. Als je hier bent moet je echt bij hem een cappuccino of latte macchiato of iets dergelijks nemen, hij maakt ze voortreffelijk! Uiteindelijk, bij zo ongeveer het laatste winkeltje voordat we de souks uitliepen, scoorden we nog een leuk houten Maria-met-kind-beeldje. Het slenteren kost best nog wat energie en na 2 dagen hadden we het hier ook wel gezien. Vanavond hebben we gegeten bij het restaurant waar we besproken hadden maar dat viel erg tegen. Ondanks onze reservering kregen we een tafeltje naast de toiletten en ook het eten viel tegen, het hoofdgerecht wat overal elders bijna niet op te krijgen is, stop je hier in een holle kies. Dit was beslist geen aanrader. Toen we het restaurant uit liepen zagen we drie Nederlanders zitten die ook in hetzelfde hotel verblijven en we hebben even gezegd dat het niet aan te raden was daar iets te eten. We hebben ze verwezen naar Olive & Fish, die bleek vanavond weer open te zijn, alleen vanaf een later tijdstip anders hadden we daar zelf weer gegeten.
Zondag 10 april Jeruzalem- Ein Bokek (Dode Zee)
We wilden lekker vroeg op pad vandaag. Maar de stad Jeruzalem uitkomen was lastiger dan het leek. De wegnummers staan wel op de weg naar Tel Aviv maar niet de andere kant op, de kant die wij op moesten. We zijn ergens maar weer gekeerd waar het eigenlijk niet mocht en oeps, stond er toch een onopvallende politiewagen. Er zal overmorgen bij Budget wel een pittige prent voor ons klaar liggen. Eerste stop vandaag was bij En Gedi, een natuurpark vlakbij de Dode Zee. Hier kan je een 5 uur durende wandeling maken langs groene bosjes (oases), kleine ruisende watervalletjes, bamboebosjes. De rotskonijnen zitten hier in de bomen de nieuwe groene blaadjes op te eten. We hebben maar een klein stukje van het park gedaan, het is hier ook bloedheet. Hierna hebben we de stad Masada bekeken die op een heuvelplateau ligt. Het is een UNESCO- werelderfgoed. Deze burcht dateert al van 36 en 30 voor Christus en de Tafelberg waar op het ligt heeft van alle kanten 400 meter hoge loodrechte kanten. Je kan een 45 minuten durende wandeling maken naar de stad Masada maar wij pakten lekker de kabelbaan waarmee we in 3 minuten boven waren. Er zijn opvallend veel badhuizen en voorraadruimtes in deze ruïne maar bijna in alle ruïnes waar we zijn geweest waren veel badhuizen. De laatste stop was bij ons hotel Prima Spa Club in Ein Bokek, pal aan de Dode Zee. Het is een kuurhotel, iedereen loopt hier in een badjas rond. Je kan gebruik maken van alle saunafaciliteiten, tegen betaling allerlei behandelingen ondergaan etc.etc. Wij vonden het wel best en zijn aan de overkant even naar het strand gelopen. Je kan hier geen “duik” in zee nemen, maar ga er tot je knieën in en laat je maar langzaam achterover zakken en je drijft heerlijk weg zonder dat het je moeite kost. Een hele vreemde gewaarwording. Als je het water uitkomt moet je je wel heel goed afspoelen want je ziet er binnen een paar minuten niet uit, je hele huid slaat wit uit van het zout. Opvallend dat hier heel veel Oost-Europeanen verblijven. Om 18.00 uur stond een overheerlijk buffet klaar. We hebben hier half pension en in de volgende twee hotels in Eilat ook, die zijn ook van de hotelketen “Prima”. We zullen, als het overal zo is, moeten inhouden om niet kilo’s zwaarder thuis te komen. Vandaag was het voor het eerst echt bloedheet, 30 graden! Alleen stond er wel een behoorlijk harde wind. Dan heb je niet zo in de gaten dat je toch wat verbrandt. Morgen toch maar beter insmeren.
Maandag 11 april Ein Bokek-Eilat
We zijn zo vroeg mogelijk (8 uur) gaan ontbijten omdat we een flinke rit voor de boeg hebben en nog wat willen zien onderweg. We zijn de 90 naar het zuiden gevolgd en toen een stukje de 40 op om toch een stukje in de woestijn te rijden maar het maakte niet veel verschil. Terug op de 90 zijn we gestopt bij het Bai-Har-reservaat. Hier hebben ze de dieren die ooit in Israël leefden en bijna uitgestorven waren, weer opnieuw gefokt. Er zijn kleine nachtdieren te zien, meest muizen- en rattensoorten, uilensoorten en in het buitenverblijf de wolf, vos, hyena, luipaard en roofvogels. Daarna konden we met de auto een “safari” maken en zagen we oryxen, haddaxen, 2 soorten ezels, struisvogels, meest mannetjes die de mooiste kleuren hebben. Er was er 1 die steeds midden op de weg liep waardoor je wel moet stoppen. Dan komt deze tegen je raam tikken met zijn bek, grappig was dat. Niet veel later kregen we de afslag naar het Timna Park, gek genoeg is dit geen nationaal park. Het is een 60 vierkante kilometer groot park, omgeven door steile rotswanden en hier en daar zie je dan wat merkwaardige vormen die ze de namen “mushroom, one-and-a-half mushroom, castle” of iets dergelijk geven. Het is maar wat je er in ziet natuurlijk. Je kan hier een hele dag een aantal wandelingen maken maar het was intussen 34 graden en daar hadden we nu geen zin in, in dat wandelen dan. Uiteindelijk was het toch nog 17.00 u voordat we in Eilat bij het Royal Tulip Hotel aankwamen. Het is een groot hotel met zeer ruime mooie kamers en een gezellig balkon met uitzicht op het zwembad. Hier blijven we 3 nachten. Zodra de zon onder is, koelt het hier wel af maar het kan nog net om dan buiten te zitten. Vanaf ons balkon kijken we zo het restaurant in. Om 18.30u gaat het open en dan stormt alles naar binnen. Rond 20.00-20.15 uur wordt het rustiger, dan gaan wij lekker op ons gemak eten. We horen bijna alleen Hebreeuws om ons heen en bijna alleen maar gezinnetjes met kids verblijven hier. We ontdekken dan ook snel dat het nu in Israël Paasvakantie is. We maken er een lekkere rustige avond van.
Dinsdag 12 april Eilat
Vanmorgen na het ontbijt hebben we de auto ingeleverd bij Budget en zijn vanaf daar op ons gemak langs de boulevard teruggewandeld. Nog even gestopt bij het Tourist Information Center om te vragen wat het ongeveer kost om met de taxi van het hotel naar de Jordaanse grens te gaan. Ze gingen meteen 1 of 2-daagse trips naar Petra aanbieden maar wij hebben zelf al een hotel geboekt en hebben alleen nog vervoer nodig. Terug bij het hotel eerst op ons eigen balkon gezeten maar toen de zon daar kwam was het er niet meer uit te houden. Er is geen luifel of parasol dus toch maar bij het zwembad neergestreken. Arthur heeft gezorgd dat hij hier onbeperkt kan internetten dus die hoor je verder niet.
We hebben vandaag wel een hele luie dag gehad en dat zal morgen niet anders zijn.
Woensdag 13 april Eilat
Vandaag hebben we lekker lui bij het zwembad en later op ons balkonnetje gezeten en een beetje kleur gekregen.
Donderdag 14 april Eilat- Petra in Jordanië.
Vanmorgen vroeg opgestaan zodat we al om 7.30u konden ontbijten en uitchecken. Voor het hotel een taxi genomen naar de grens met Jordanië (30 shekels). We hebben een 3-daagse uitstap gemaakt naar Jordanië.
Klik hier voor het reisverslag van Jordanië.
Zaterdag 16 april Petra-Eilat
Vanaf de grens Jordanië met Israël hebben we een taxi genomen naar hotel Prima Music aan het zuidelijk strand van Eilat, op een paar minuten van de Egyptische grens. Het personeel is hier vreselijk chagrijnig. Terwijl de baliemedewerker ons aan ’t inchecken was, deed hij de hele tijd andere dingen tussendoor, erg irritant. We hebben dan wel weer een grote kamer op de 6e etage, met uitzicht op zee (maar dat hebben alle kamers), helaas geen balkon dat is dan weer jammer. Spullen op de kamer gezet, even opgefrist en de omgeving maar gaan verkennen dan. Het hotel ligt niet direct aan zee wat we wel dachten gezien te hebben op de foto’s maar er zit een straat tussen. Bovendien is niet van een echt strand te spreken hier. Er liggen vooral veel duikshops aan het strand en veel terrasjes/restaurantjes maar nergens wordt Engels gesproken, ze zijn duidelijk meer gericht op lokale toeristen dan op buitenlanders. Uiteindelijk vonden we een koffiebar waar we een lekkere sandwich konden bestellen. Het was vandaag echt bloedheet, zeker 36 graden. Eerder koelde het ’s avonds nog aardig af maar vandaag niet zo. Het eten hier in het restaurant (we hebben hier halfpension) is op zich wel lekker, minder uitgebreid dan in het vorige hotel maar ach, we komen niet om van de honger.
Zondag 17 april Eilat
We hebben vanochtend lekker uitgeslapen. Tot onze verbazing bleek er bij het ontbijt helemaal geen brood te zijn. Blijkt dat ze hier vanaf een week voor onze Pasen geen brood eten. Ze vieren hier geen Pasen maar Pesach (in maart/april) en dat herinnert de Joden aan de laatste plaag, het doden van de eerstgeborenen en de uittocht uit Egypte. Er lagen wel crackers. Arthur heeft eerst alle pannenkoekjes die er waren geplunderd en daarna de hele bak yoghurt. We spraken twee Belgische meiden, die vonden het hier nog een luxe ontbijt, in Jeruzalem was volgen hun bij het ontbijt echt alleen een stukje fruit te krijgen. We hebben heerlijk de hele dag lui bij het zwembad gelegen. Het water van het zwembad is wel heel erg koud maar je koelt er wel even lekker van af. Voor de rest maar wat gelegen, gelezen. Gelukkig konden we bij die koffietent verderop toch nog wel een sandwich kopen, wat een opluchting. Het is wel vreemd dat je in dit hotel nergens nog na 18.00 uur lekker buiten kan zitten. Bij het zwembad is een grote tuin maar die wordt na 18.00 uur door een hek afgesloten. Helemaal beneden in een soort berenkuil kan je nog wel zitten maar daar is maar plek voor ongeveer 8-10 personen terwijl dit hotel 6 verdiepingen met kamers heeft en bovendien lijkt het net (met hoge muren er om heen) of je in een gevangenis zit. Dat vinden we toch wel erg jammer. Zeker als je weet dat het geen goedkoop hotel is. We hebben dit ook even bij Isropa gemeld, of ze er wat mee doen is de vraag maar dan hebben we het toch gemeld. Misschien is het in het hoogseizoen anders.
Op iedere kamer stond vandaag opeens een appeltaartje. Geen idee wat de gelegenheid is, zal misschien met de Pesach te maken hebben( compensatie dat er geen brood is?). Er wordt in de lobby wel het een en ander opgehangen en op borden geschreven maar niets in het Engels, alleen in het Hebreeuws. Ze zijn hier echt niet ingesteld op buitenlandse toeristen, dat is nu wel duidelijk.
Maandag 18 april Eilat
Vanochtend was het best bewolkt maar de temperatuur was erg aangenaam. Later in de ochtend kwam de zon er door en werd het ontzettend heet. We zijn eerst naar het zwembad geweest en in de middag naar het strand omdat Arthur toch wel even wilde weten of het de moeite was om te snorkelen. We zijn naar het enige stuk strand gegaan wat is afgeschermd en waar je kan snorkelen. Arthur vond het niet de moeite waard, dan ga ik niet eens het water in. Ik ging vragen bij een duikschool waar dan het Coral Beach Nature Reserve was en volgens hun was dit dat gebied. Nou, dan is daar ook niet veel meer van overgebleven. Dan maar terug naar het hotel en in het zwembad afkoelen. Vanavond bij het diner stonden we weer voor een verrassing. Er stonden hele lange tafels gedekt en een aantal kleinere met overal een vaas met bloemen, een klein flesje wijn en een fles druivensap. Dat had te maken met Pesach zover we begrepen.
Dinsdag 19 april Eilat
En vanmorgen bij het ontbijt opnieuw een verrassing i.v.m. Pesach. Er werden geen pannenkoekje bereid en ook geen omeletjes o.i.d. Het leek wel of het ontbijt alleen bestond uit restanten van de afgelopen dagen, heel vreemd allemaal. Arthur heeft alle yoghurt geplunderd en de schaal meloen. De rest van de dag hebben we weer erg lui aan het zwembad gelegen. Het was vandaag erg druk, veel kinderen en er was een soort van animatie, wat waterspelletjes etc maar we begrepen er niets van.
We kregen wel een envelop onder de deur van de kamer met de boodschap dat we morgen om 09.15u opgehaald worden om naar de luchthaven gebracht te worden.
Vanavond maar vast de koffers zover mogelijk ingepakt.
Woensdag 20 april Eilat via Tel Aviv-Amsterdam
Vandaag terug naar huis. We hadden een rustige vlucht.
Weetjes:
- vanaf een week voor onze Pasen kan je in Israël nergens brood krijgen, ook in de hotels wordt dan geen brood geserveerd bij het ontbijt.
- Als je van plan bent meerdere Nationale Parken te bezoeken koop je best een Nationale Parkenpas (145 shekel )bij het eerste park wat je aandoet. Het heeft ons veel geld bespaard.
- van vrijdag 14.00 uur tot zaterdagavond is het sabbat en zijn veel winkels, restaurants, bezienswaardigheden etc gesloten.
